30 Kasım 2010 Salı

Semahat Vuran Tekerkek veya Teyzemin Ölümü...

                                                                                                    "Bir Acem şairi,
                                                                                              Ölüm âdildir, diyor,
                                                                             Aynı haşmetle vurur şahı, fakiri.
                                                                      ...Biliyorum ölümün âdil olması için,
                                                                                    Hayatın âdil olması lâzım"
                                                                                                      Nazım Hikmet
           
                
   " Bir ara hafifçe gözlerini araladı...

   Sonra kapattı yeniden usulca."

Beş çocuktan beşincisiydi...
Yani annemden sonra doğan çocuktur...
Ne annesi Fethiye Hanım tanıyabildi onu ne de "O" annesini..
Birbirlerini tanıyabilecek kadar aynı zaman diliminde kalamadılar yeryüzünde çünkü.
Belki annesi kokusununu bilmiştir, muhakkak bilmiştir teyzemin ama, Semahat Hanımın anılarında bir anne figürü hemen hiç olmadı...
Sadece Sultan Halası annesi oldu onun.Ve derdi ki teyzem "Sultan Bacım bana öyle baktı ki, yediğim önümdeydi yemediğim ise arkamda"...
Ve üvey annesinin hışmından kurtulmak için halasına sığınan güzel teyzemin ardından Mehmet dedem " Aç kal ama çocuğuna sen bak!" demiş...
Ama teyzem baba evinden halasına o tarihte gittigider...
***
Teyze için "ana yarısı" derler ama daha fazlasıydı benim için  teyzem...
Annemin de  "ruh ikiziydi"sanki ve ben tartıştıklarını, birbirlerini kırdıklarını ne duydum ne de tanık oldum.
****
Gülümserken bile "utanan" kadındı teyzem.
Gülmeye başladığında hafifçe başını ve gözlerini yere eğer ve ellerini ovuştururdu.
Ve o ellerle öyle bir içli köfte yoğururdu ki, siz yerken onları, parmaklarınızı da yerdiniz.
Bir de Cırtıman Köyü'nden kendi elleriyle topladığı yeşil zeytinler var anılarımda.
Bu zeytinler öylesine küçüklerdi ki, "en büyüğü ancak bir nohut kadardı" derdiniz.
Teyzem tek tek elleriyle çekirdeklerini çıkarır, yaptığı salatanın içine koyar ve ayrıca  koskocaman bir kasenin içine çekirdeksiz zeytinleri doldurur kahvaltı masasına getirirdi.
Biz bu zeytinleri çatalla değil, kaşıkla yerdik..
***
Benim teyzem önce bir bebek olarak doğdu  ama , anasız!
Sonra baba evinde değil ama hala evinde buldu huzuru bir süre.
Ardından adam gibi bir adamla evlendi, yaptı beş pırıl pırıl çocuk ve otuzunda kaybetti eşini ve hiç evlenmedi bir daha.
Bir ana olarak kaldı ölene değin, ancak babalara taş çıkartacak kadar da bir baba!
Veda etmeye gittim 25 Kasım'da...
Tuhaftır bazı şeyler ve bile bile yapılır.
Acıdır da aynı zamanda.
Bir daha asla göremeyeceğinizi bile bile veda etmeye gitmek tarifi mümkün olmayan bir histir.

***
Bir ara hafifçe gözlerini araladı...
Sonra kapattı yeniden usulca.
Ve kapattıktan sonra gözlerini "Yarın yine görüşürüz, teyze" yoktur.
Hatta telefon rehberinizdeki telefonunu bile kullanamayacaksınızdır artık.
Yine de veda ziyaretine gittiğinizde, sizi farkedemeyecek kadar hasta olduğu halde, yani bir bebek gibi uyuduğu için,  tuttuğunuzda elini ve öptüğünüzde yanaklarını derin bir huzur duyarsınız.
.
***
"Hoşçakal Teyze" dedim öperken yanaklarından ve bir süre elini de tuttum, sıcacıktı.
Ne tuhaf, parmakları ve tırnakları ne kadar da benimkilere benziyordu, ancak o an farkettim.
Hafifçe alnını ve alnına dökülen saçlarını okşadım bir süre ...

Ve gittim!

Biliyordum ki, artık ikimizin önünde iki farklı yol var.
Ben yaşama karıştım yeniden, teyzem ise yirmi dört saat sonra bilinmezliğe.

Ve eğer varsa öte dünya, teyzemin yeri namuslu ve çalışkan insanların yanıdır ve oradan şimdi kendisine yazmaya çalıştığım "veda yazısını" yazarkenki halime üzülüp ve "niye üzülüyor ki bu çocuk ?" deyip, göz yaşı döküyordur!

Canım teyzem üzülme artık oralardan, çünkü sevdikleri için gözyaşı dökmeyi sen ve anam öğrettiniz bana.

"Bir acem şairi ölüm adildir" demiş...
  Ben ise hala yaşamın adil olması gerektiğine inanıyorum...
.
.

8 yorum:

  1. Canım benim,başınız sağolsun.
    Nilly

    YanıtlaSil
  2. Gönlüne sağlık güzel dayım

    YanıtlaSil
  3. Huzur içinde uyusun teyzeniz.

    YanıtlaSil
  4. Başınız sağolsun Kubilay...

    YanıtlaSil
  5. Kubilay bey, başınız sağolsun. Işıklar içinde yatsın, toprağı bol olsun.

    YanıtlaSil
  6. "Hergün biraz daha kısa,
    Her ölüm erkendir,
    Günler çoğaldıkça azalır."
    Başınız sağolsun.

    YanıtlaSil
  7. gec haberım oldu
    eskı adresın ben de hala duruyordu bu adresını yenı kesfettım

    basın sagolsun
    acını yuregımde hıssettım
    sabırlar dılıyorum

    YanıtlaSil