tag:blogger.com,1999:blog-14228444213745927062012-01-23T02:00:20.884-08:00Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.comBlogger1671100tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-29512347298082715882011-12-30T13:33:00.000-08:002011-12-31T00:45:34.947-08:00<div>20 Derece, 37 dakika, 33,07 saniye Kuzey ve 87 Derece, 04 dakika, 02,76 saniye Batı...</div><div><br /></div><div>Ve burada bir balkon var ama ne balkon ha!</div><div><br /></div><div>Demir korkuluklarından denizin veya dağ manzarasının görülemediği ve sadece karşısında çip çirkin, sap sarı bir binanın göründüğü mini minnacık bi şey bu balkon!</div><div>Dışarıdan bakıldığında "zevksiz" Fransız tadındadır kendisi... </div><div>Aslında balkon olarak yapmayacaklarmış da utanmışlarda yapmışlar gibi.</div><div><br /></div><div>Yok yok en iyisi biz buna "balkoncuk" diyelim.</div><div>Yani tek odalı evin dışarıya doğru uzanmış çıkıntısı gibi bir şey.</div><div><br /></div><div>Sanırım demirleri beyaza boyalı, topu topu bir buçuk metrakarelik tabanı işte fayans gibi bir şeyle kaplı, çirkin mi çirkin, balkon olmaya öykünen zavallı bir şey işte!</div><div><br /></div><div>Hani kendini büyük göstermek için şiştikçe şişen ve sonunda patlayan kurbağa misali...</div><div><br /></div><div>Artık mimarın zevksizliğinden mi, paranın azlığından mı bu halde yapılmış bunu bilemeyeceğiz.</div><div><br /></div><div>Kiralayan sahibi de bilmiyor zaten!</div><div><br /></div><div>Aslında ben, 20 Derece, 37 dakika, 33,07 saniye Kuzey ve 87 Derece, 04 dakika, 02,76 saniye Batı' da konuşlanmış harikulade bir şehre gittim ama zamanımın çoğunu, gezimin en güzel anlarını bu balkonda geçirdim.</div><div><br /></div><div>"Biz balkona, balkon bize yarenlik etti" dersem inanır mısınız?</div><div><br /></div><div>İnanmayın, kupkuru bir balkoncuk bir insana yarenlik eder mi hiç?</div><div><br /></div><div>Ama bu balkoncukta "kardeş-yoldaş" karışımı biri de olursa her şey mümkün.</div><div><br /></div><div>Ve işte bu şehirde benim "kardeşim", "yoldaşım" yaşar..</div><div><br /></div><div>Esmer bir Anadolu yiğidi...</div><div><br /></div><div>"Kardeşim" dedim; Sadece anamız- babamız bir değil..</div><div>Ne aynı ananın karnında yatmışız ne de aynı babadan gen almışız.</div><div><br /></div><div>Arkadaş kardeşliği bizim kardeşliğimiz.</div><div><br /></div><div>İşte kardeşimle ben, tam beş gece sabaha değin bu balkoncukta birbirimize yarenlik ettik.</div><div><br /></div><div>Balkonda karşı karşıya yere oturduğumuzda, ayaklarımızdan birini birbirimizden "korumak" zorundaydık; Çünkü koyacak yer bile bulamıyorduk!</div><div>Elimizdeki bardağımız balkon demirinin üzerine ancak konabiliyordu ama ne bardak kırıldı, ne balkoncuk dar geldi, ne de yalnız hissettik ülkemizden binlerce kilometre ötesindeki bu memlekette.</div><div><br /><br />Hani " boyutları değil işlevi önemli" denir ya... Bu balkoncuk iste bu sözün kanıtı!<br /><br /></div><div>Ne türküler söyledik, ne şarkılarla çınlattık bu balkoncuğun bulunduğu Playa Del Carmen' in adını bile hatırlamadığım sokağında..</div><div>Ama şarkılarımızı da, sohbetimizi de sadece bu balkonda söyledik.</div><div><br /></div><div>Arkadaşlığımızı tazeledik, içkilerimizi "sızdırdık" içmekten; biz sızmadık, içkiler sızdı gecenin sonunda.</div><div><br /></div><div>Türkiye' mizin bize öğrettiği kardeşliği taşıdık yeni dünyanın eskimiş arka bahçesine.</div><div><br /></div><div>Ne zaman artık benzer bir balkon görsem , Bülent Beydilli' nin kardeşliğini anımsıyorum.</div><div>Ve beş günde 24 saati saati aşan içten sohbetimizi elbette.</div><div>Kana kana içtim arkadaşlığını Bülent' in...</div><div>Kana kana içtim sıcacık kardeş samimiyetini!</div><div><br /></div><div>"Ve iyi ki yaşıyorum ve arkadaş biriktiriyorum" yaşamımda...</div><div><br /></div><div>Bir insan, ancak bir insan karşısında insan olduğunu hissediyor ve ben nereye bakarsam bakayım bakmaya değer insanlarımı görüyorum.</div><div><br /></div><div>Benim en büyük zenginliğimdir bu!</div><div><br /></div><div>Ve Üstünü hiç bir yerde bırakmam!</div><div><br />Alırım yanıma götürürüm her yere.<br /><br />Asla bırakmam.<br /><br /></div><div>Aslan!!!</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-2951234729808271588?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-43467776230590430082011-12-25T10:12:00.000-08:002011-12-31T09:39:51.423-08:00Hayatımdaki "ilkleri" 1960' lı yılların ikinci yarısından sonra başlar.<br />Çünkü daha önceki olsa olsa benim için ana memesidir; hatırlanamaz ama bilinir değeri.<br /><br />Sonra bu "müstesna şeyin" yolculuğu başlar yaşamımızda.<br />Ben "trene" benzetirim sayısız katarlar eklenebileceği için ama bir başkası başka şeyle de adlandırabilir elbette.<br /><br />Ama neye benzetilirse benzetilsin önemi değişmez; ilkokulda "ana fikri" bulalım denen kısa hikayeler gibidir...<br /><br />Ve bu trenin ocağı, tepelere doğru tırmanıldıkça daha da ateşlenmelidir.<br />Ne de olsa olsa çelik tekerleklerdir treninizin altından kayacak olan!<br />Kürekçi de, kömür de kazan da bilir bunu.<br />Ve koskoca kütlesiyle tren de elbet.<br /><br />Rüzgarların dalgalarıyla, kıyılarla, tepelerle, yalçın kayalarla döğüşe döğüşe yol alır tren.<br /><br />Kimi istasyonlarda değişir şimendifer ve bazen motor durur çalışmaz veya nihayetinde raylardır ezilerek devre dışı kalacak olan...<br /><br />Ray ezilir, tekerlek döner ve devasa basınç üreten buharlar iter piston kollarını ileri doğru.<br /><br />İşte arkadaş çığlığı, zaman zaman fazla basıncı dışarı atan buhar vanaları gibidir; duyurur bize kibarca sitemlerini...<br /><br />Dalgalarla olmasa da, dağlarla sınanarak ve ulu meşe ağaçlarının arasından geçerken incitmemek için kurdu kuşu böceği, o koskoca bedeninden "tıs" bile çıkarmadan, bir bakıvermişsiniz Allahuekber Dağları' nın sırtlarından iner aşağı, bir bakarsınız Ağrı Dağı gibi zirveler sınar onun gücünü.Çukurova' nın inatçı ama gösterişsiz atları gibi kateder koskoca ovayı...<br /><br />Hatta siz sesizliğin içinde sessizce uyurken, "tren" usulca geçer pencerenizin önünden; hisseder ama huzurla uyumaya devam edersiniz.<br /><br />Alamete binen biz miyiz, yoksa tren mi bilinmez.<br /><br />Enerjisini insanın etinden değil ama<b> ruhundan</b> alırken, davranışını insanın <b>vicdanına</b> göre şekillendirir <strong>"arkadaşlık"...</strong><br /><br />Vicdan nerededir, ne zaman devreye girer veya devreden çıkar mı hiç?<br />İnsanın vicdanı aynı zamanda kendi nöbetçisi olmalıdır.<br />Nöbet saatleri ise devriyelerinkine mı benzer yoksa yedi gün yirmi dört saat mi gözler insanın <b>bitmeyen ahlaksız iştahını</b> hata yapmaması için ?<br /><br />Ve vicdan dediğiniz şey, doğduktan sonra mı konar adamın içine büyümesi için?<br /><br /><em>Vicdanlarımızı büyütüyor muyuz aynı çocuklarımızı büyüttüğümüz gibi?</em><br /><em>Yoksa biz büyüdükçe vicdanımız da küçülüyor mu?</em><br /><br />Yaşımızla birlikte tanıdığımız insanlar çoğalırken arkadaşlarıızın sayısı azalıyorsa, vicdanımızı da kaybediyor olmalıyız; aynı trenin ocağındaki"kor"un azalması gibi...<br /><br />Treninizin tekerleklerinin cayırtılarla kırılması gibidir arkadaş kaybı ve dönerken ezerek gider insanın değerlerini.<br /><br />Bir tek yıldızlar ezilmez, izler hüzünle insanlığın en yüz kızartıcı serüvenini gökyüzünden...<br /><br />Arkadaş kaybı, kalp kaybı gibidir.<br />Arkadaş kaybına kayıtsızca <b>"ne yapalım olmadı işte!"</b> demek, vicdanımızda kalınca bir yarık açmak demektir!<br /><br />Üstelik kör bir bıçakla yaparız bunu!<br /><br />Ne kadar arkadaşımız varsa o kadar insanız!<br />Ne kadar arkadaş biriktirebildiysek o kadar zenginiz.<br /><br />Bir tas sıcak çorbadır <em>arkadaş</em> hasta yatağımızda.<br />Ya da ne bileyim, karabasanımız sırasında içimizdeki lambamızı açan görünmez bir "el"dir arkadaş...<br /><br />Ne matematiksel karşılığı vardır "arkadaşın",<br />Ne de "geçiyordum uğradım" diyende arkadaş.<br /><br />Zaten <b>"bir kez geldi mi gitmeyen"</b> ve<b> "geçerken uğramayandır arkadaş"</b><br /><br />Benim anamın memesiyle tanışmamla başladı arkadaş sıcaklığım ve anasının ak sütünü helaliyle içen arkadaşlarımla çoğladı arkadaş trenimin vagonları.<br /><br />Vagonlarına eşsiz isimler koydum trenimin...<br /><br />Seher Emreli <b>(ki artık yaşamıyor),</b><br /><br />Uğur Çopuroğlu,<br />Alirıza Mapçı<br />Ahmet Kıyan<br />Mehmet Ali Akın<br /><br />Şahin Mol,<br />Nur Akdoğan...<br />Sonra Haluk Tekin, Selahattin Genç, Serhan Çopur...<br /><br />Aydin İsmet Hazar,<br />Ali Karakız, <b>(ki benim ikinci kaybımdır, artık yaşamıyor)</b><br /><br />Ve Erdoğan Habib Aslanoğlu,<br />Sonra Ergün Erdinç,<br /><br />Ve Bulgar Devrimci Yorgo Opostrov' un yanında yetişmiş Ali Osman Erdinç <b>(ki gökyüzünden izler beni daima)</b><br /><br />Orhan Aksakal,<br />Osman Nuri Atılgan...<br />Musa Muslu,<br />Selim Ekmekçioğlu,<br />Nazım Topçu,<br />Hala uzaktan bana sıcacık gülümseyen Dr. Ali Gul- Pınar Gül,<br />İdil Ertürk,<br /><br />Saim Gözek <strong>(-ki artık aramızda değil)</strong><br /><br />Tarık-Kader Atakav,<br />Nilay-Aykut Oktar,<br />Bülent Beydilli,<br />Murat Yeşil,<br />Tolga Tomaç,<br />Gökhan Atabey,<br />Tulay Arsaln, Aybuke Karabag...<br /><br />Sonra Arif Uçar, <b>( ki uçan kalpli kardeşimdir...)</b><br />Yılmaz Kalenderoğlu,<br />Anıl Altunbaş,<br />Olcayto Gozen,<br />Akburay Çerçinli,<br />Levent Ateş...<br />Ve elbette Ali Taner Özkan...<br />Ve Ayşegül-Cihan Özkan...<br /><br />Sonra Kemal Demirel, <b>(ki artık yeryüzünün altındadır ama gökyüzünden izler beni)</b><br /><b>"Karaşın Çocuk",</b> benim uslanmayan yoldaşım Mahmut Ayaz,<br /><br />İlhan-Nilüfer Kırıt ve Nesrin Ablam...<br /><br />Ve elbette Arzu Ceryan...<br />Ve sonra Bilge Aydın, Murat Aksan, Burak Balkan...<br />Ve Belgin Boydak!<br /><br />Vildan Günyel<br />Hüseyin Günyel, <b>(ki biz hala ölmedik ama artık ölen "arkadaşlığımızdır"; en acı kaybımdır)</b><br /><br />Ve ezelden edebe kadar en büyük arkadaşımdır partim; İşçi Partisi...<br />Ve artık hatırlayamadığım zamandan, asla hatırlayamayacağım zamana kadar akacak olan arkadaşım-eşim Fatma Nesrin...<br /><br />Ve kırk sekizinden sonra Yıldız... Ama ne Yildiz!<br /><br />Bakalım bu eşsiz vagonlar daha ne isimlerle eklenecek bu arkadaşlık trenime ?<br /><br />Ve bakalım daha neler getirecek hayat bize?<br /><br />Ve göreceğim elbette..<br /><br />Ama "Kim bilir", "Nasıl bilir", "Nereden bilir"?<br /><br />Ben ki zaten bilemem!<br /><br />Ama "arkadaşlık" bilir!<br /><br />Değil mi ya!<br /><br />...<br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-4346777623059043008?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com2Acıbadem Mh. Üsküdar41.00572 29.048893tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-71364408708205813762011-12-11T01:45:00.000-08:002011-12-11T07:18:32.746-08:00<b>Madam Curie,</b><br /><b>Yılmaz Güney, </b><br /><b>Semahat Teyzem,</b><br /><b>Babam,</b><br /><b>Adile Naşit </b><br /><b>Seher Ablam,</b><br /><b>Emine Teyzem,</b><br /><b>Ömer Kavur </b><br /><b>Derviş Dayım, </b><br /><b>Seher Halam,</b><br /><b>Necmettin Dayım, </b><br /><b>Yusuf Hayaloğlu,</b><br /><br /><b>Sonra;</b><br /><b>Esin Engin,</b><br /><b>Şükran Ay</b><br /><b>Işık Soner,</b><br /><b>Kaan Güner,</b><br /><b>Melih Kibar,</b><br />.<br />Sonra;<br /><b>Kazım Koyuncu,&nbsp;</b><br /><b>Esin Afşar </b><br /><b>Ruhi Su,</b><br /><br />Hepsini aldı götürdü..!<br /><br />Hepsi de namuslarıyla yaşadı ve&nbsp;öldü..<br /><br /><b>Hugo Chavez</b>' de ise şansını deniyor.<br />Abim<b> Genç Osman</b>' dan ise gerekli cevabı layığıyla aldı bu yıl!<br /><br />Şimdi de RTE' nin canına kast etmiş, öyle diyorlar en azından.<br /><br />Olur mu öyle Kanser Efendi!<br />Bu kadar kolay mı sandın sen böyle işleri..!<br />Bu kez vermeyiz sana böylesine &nbsp;kıymetli bir şahsiyeti.<br /><br />Çünkü, bu millet, vatana kast edenlere başka türlü sonları reva görüyor.<br /><br />Yani senin anlayacağın"İstiklal Mahkemeleri"&nbsp;gibi kurumların&nbsp;işi bu!<br />Hani Bülent Arınç Efendi hesaplaşmak istiyor ya onunla!&nbsp; <br />İşte böylesine kurumların işidir böyle şahsiyetlerle hesaplaşmak.<br /><br />Senin değil!<br /><br />Türkiye bir gün elbet <b>İkinci İstiklal Mahkemelerini</b> kuracak. <br />.<br />...!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-7136440870820581376?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-43242558027784011262011-11-25T11:02:00.000-08:002011-11-26T02:54:39.816-08:00<span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Üzüntüler yaşarız.</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Geçer hepsi.</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Aslında geçen sadece ilk anın şiddetli acısıdır, üzüntünün aslı ise kalır.</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Aynı, bir nehrin taşıdığı millerin denizlerin ağzında birikmesi&nbsp;gibi..</span><br /><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Yaşamın kendisi durmaksızın akan ve&nbsp; sayısız kaynaklarla beslenen bir nehir değil midir zaten?</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">İşte bu kaynaklardan bazıları <b>"mutluluk mili"</b> taşırken, çoğunluğu ise<b> "üzüntü mili"</b> taşırlar.</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}"><br /></span><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}"></span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Sadece hangisinin, sizi hangi anınınızda ziyaret edeceğini bilemezsiniz.</span><br /><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Ama bildiğiniz bir şey varsa,&nbsp; kesinlikle bir gün <b>"üzüntü ya da sevinç"</b> tarafından ziyaret edileceğinizdir.</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}"><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Rastgele bir <b>ziyaretçiniz</b> olacaktır.</span></span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}"><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Aslında yaşamlarımız "rastgel"e değildir, beğenilerimiz, mutluluklarımız hep önceden belirlenmiş ve zihnimizde şekillendirilmiştir.</span></span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}"><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}"> </span></span><br /><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Üzüntü, sevinç, acı, keder, mutluluk&nbsp;...</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Bir sarmalı oluşturan elemanlar gibidirler; iç-içe, birbirinden kopamayan. </span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Tutkalı insan yapısı olamayacak kadar sağlam ve&nbsp; sevinçleri&nbsp; ise o kadar uzaktır insana.</span><br /><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Birey, kendi mutluluğunu <b>kend</b></span><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}"><b>isiyle sınırladığı</b> anda mutluluğunu da kaybeder&nbsp; ve sarmalın önünde sonunda hep <b>"kederleriyle"</b> başbaşa kalır.</span><br /><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Mutluluk isteği burada <b>"bireyselleştiği"</b>&nbsp; için <b>"mülkiyete"</b> dönüşmüştür&nbsp; ve her mülkiyetin başına gelen şeyden <b>"bireysel sevinçler"</b> de payını alır.</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}"><br /></span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Mülkiyet alınıp satılabilen bir şey olduğuna göre, bireysel "mutluluklar" da alınıp satılabilen "şeydir".</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Üstelik çocukken, 25 Kuruş karşılığında aldığımız "elma şekeri" sevincinden de oldukça&nbsp; farklıdır.</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Çünkü "bireyselleşen" mutluluk için verdiğiniz bir ömürdür&nbsp; ve geriye sarma olasılığınız yeniden doğma şansımız kadardır.</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Yaşamınızın sonucunda elinizde kalan "mutluluğunuz" deniz tuzuyla zehirlenmiş "mile" dönüşmüştür.</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Araba, ev, elbise, arsa, takı, toka,çatal, bıçak, altın, gümüş...</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Ne varsa sizi mutlu eden aslında sadece "satın alınmış" "şeylerdir ve "şey" olarak kalmaya devam edecektir.</span><br /><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Birlikteliklerden, ortaklaşacılıktan, insanlığın mutluluğundan mutlu olmayı bilemeyen insan, <b>şeylerle</b> "mutlu" olur.</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}"><br /></span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Üzüntüler yaşarız, geçer hepsi.</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Geçer mi acaba?</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Mutlu muyuzdur aslında?</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Yaşama "şey" gözlükleriyle bakan insan, aslında gerçeği asla bilemeyecektir.</span><br /><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Ve "şeylerin"<b> vadettikleriyle</b> "mutlu" olan insan, gerçekte toprağa girmeden ölmüştür.</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Mutluluğu , sevinçleri , üzüntüleri hep ama hep <b>sanaldır</b>.</span><br /><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Mezarlık ağaçları gibidir aslında "şeylerle" mutlu olan insan.</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Hep tutsaktır iç güdülerine..!</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Sadecece <b>maddelere</b> sahip olmaktır <b>"mutluluğu"</b> ve hep yerinde, hep sabit&nbsp; ve&nbsp; hiçbir yere gidememiştir.</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Doğduğu en kötü yerde sabit kalır ve "yaşar". </span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">&nbsp;</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Peki gerçek mutluluğu keşfede</span><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">n insan için de aynı şey geçerli midir?</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Kendi mutluluğunu "insanlığın" mutluluğuyla harmanlayan insan bu amacına ulaşamadan öldüğünde bile mutludur. Çünkü onun mutluluğu sanallaştırılamamıştır, gerçektir, doğaldır.</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}"><br /></span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Gerçek mutluluğa ulaşma yolunda göçüp gitmiştir. Ama mutludur işte. Kendini koruyan siperinden karşı hücuma geçtiğinde öleceğini bilmesine rağmen çıkan askerler gibidir.</span><br /><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Mezarlıkları bekleyen ağaçlar, üzüntüm sizedir!</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Ne yaşamın içindesiniz ne de mutlulukları yaratabilirsiniz.&nbsp;</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Sevdiklerini kaybedenleri izlersiniz&nbsp; sadece ve köklerinizle ölüleri sararsınız.</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Hem de yaşarken kendi ölünüzü!</span><br /><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Hey mezarlık ağaçları hey!</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Tohumlarınızı mezarlıklarınızın dışına atar mısınız?</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Hem de ölmeden önce lütfen!</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">Böylece sizden&nbsp; sonra gelenleri gerçek yaşama armağan edebilirsiniz...</span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}"><br /></span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}"><br /></span><br /><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-4324255802778401126?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-7054710918513401662011-11-18T02:50:00.000-08:002011-11-18T02:50:43.502-08:00Dün gece Beşiktaş Emniyet İlçe Merkezindeydim. <br />Bir arkadaşım trafikte tartıştığı biriyle yumruklaşmışlar. İstanbul trafiğinin derdini çekmek zordur. <br />Sinir, dengesizlik, patırtı ve gürültüye yol açıyor. Karşılıklı davacı olunca da işlemler uzadıkça uzadı. <br />&nbsp; <br />Önce hastaneye götürüldüler. Darp var mı yok mu diye.. <br />&nbsp; <br />Saatler geç...ti gelene kadar. Hava soğuk. Gece vakti sıcak bir çay içip, ısınacak kapalı bir yer yok. Mecburen Emniyet önünde can sıkıntısı ve ısınmak için volta atıp duruyorum. Arkadaşıma da kızıyorum, için için. <strong>'Halk içindeki çelişmeleri' şiddete başvurmadan çözemedin"</strong> diye. <br />&nbsp; <br />Van'da soğukta, çadırlarda yaşayanlar aklıma düşüyor. Nasıl yaşarlar böyle soğuk da? Can dayanır mı? Nöbet tutan polise yaklaşıyorum. Hava soğuk<strong>."İçeride bekleyebilir miyim?"</strong> diye. Soğuğu billiyor. <strong>"İçeride oturun"</strong> diyor. <br />&nbsp; <br />İçeriye adımımı atıyorum,ısınmak ve oturmak için. Emekliliği çoktan gelmiş, sıcacık ortamda ince kazağı ile duran polise merhaba dedikten sonra sıralara oturmak için yöneliyorum ki. <br />Beyefendi, <strong>"burada oturulmaz"</strong> diyor sertçe. <br />&nbsp; <br />Dışarıda bekleyeceksiniz! Yıldız Parkı'na giriş kapılarından birinin sokağında olan tarihi binada hizmet veren İlçe Emniyeti hiç de insana sıcak davranmıyor.Ceberrut(zorba ve merhametsiz) gibi. <br />&nbsp; <br />Yıldız Parkı'na girişisokağında düşünüyorum. Van'da çadır ekmek aş isteyen depremzede ile bana reva gösterilen davranış ikisi ne kadar da benziyor. İşlemler bittiğinde, ben sıcak evime döneceğim.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />Ya Van'dakiler? <br />İlk defa bu sokağa görüyorum. Tesadüf bu ya, Abdülmecit Camisi de var. Cami avlusu ve dışı spot lambalarla ışıklandırılmış. Avlusu kırık taşlarla örülmüş. Ortadaki kurna güzellik katıyor. Yüzyılı aşkın çınar ağaçları altında etkileyici. <br />&nbsp; <br />Gerçek mi hikaye mi bilemiyorum. Araştırmadım. İstanbul'da atlı tramvay hatlarından biri Karaköy-Ortaköy hattıymış. <br />&nbsp; <br />Sultan, sultanlığından olacak, sarayın önünden geçen atların nal seslerinden rahatsız olunca hattı kaldırmış. <br />&nbsp; <br />Kimbilir nasıl evlerine gitmişlerdir insanlar. Padişahlığı, sultanlığı, tebaa ve kul olmayı ortadan kaldıran, devrim olmuş. Hakkımızı,hukukumuzu,irademizi elimize almışız. <br />Padişahseverler yani bizleri kul görenlerin hesabı bitmemiş. Özlemleri devam etmiş. <br />&nbsp; <br />Devrimin organı TBMM'de Padişah anılır olmuş! <br />&nbsp; <br />Polis, Soğuk, Van, Padişah, ben... <br />&nbsp; <br />Yaşadığımız çelişkiyi ortaya seriyor! <br />&nbsp; <br /><strong>Erdoğan Habib Aslanoğlu</strong> <br /><strong></strong>&nbsp; <br /><strong>İşçi Partisi Beyoğlu İlçe Başkanı</strong> <br /><strong></strong>&nbsp; <br /><strong>.</strong> <br />&nbsp;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-705471091851340166?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-86429424248493429792011-09-15T11:19:00.000-07:002011-09-15T11:34:35.660-07:00<div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-mXIfhSiGJWA/TnJDe5ptVqI/AAAAAAAAAg4/7WlJq0wVDIg/s1600/%25C3%25A7ad%25C4%25B1r.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="265px" rba="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-mXIfhSiGJWA/TnJDe5ptVqI/AAAAAAAAAg4/7WlJq0wVDIg/s400/%25C3%25A7ad%25C4%25B1r.jpg" width="400px" /></a></div>9&nbsp;Eylül' den bu yana bir <strong>"namus çadırı"</strong> var.<br />Bakıyorum gazetelere ama&nbsp;yok!<br /><br />9 Eylül' den bu yana bir <strong>"direnme çadırı"</strong> var.<br />"Haberleri Genel Yayın Müdürleri , makaleleri ise köşelerinin sahibi "yazarlar" yönetir. Bu nedenle&nbsp;madem haber sayfalarında yok&nbsp;Silivri Çadırı, kesinlikle köşe yazılarında vardır"&nbsp;diyor ve bakıyorum köşe yazılarına ama yine yok!<br />Bir kaç mamuslu yazar dışında, yazan yok, yok, yok!<br /><br />9 Eylül' den bu yana 12 Eylül Çocuklarının baskılarına karşı dikilmiş bir <strong>"vatan çadırıdır" </strong>bu.<br />Ne sendikacı ziyaret ediyor, ne siyasi parti merkezlerinin temsilcileri ...<br /><br />Yok sayılıyor, görünmez kılınıyor, ezilmeye çalışılıyor..<br /><br />Çünkü Amerika adına Türk askerine kurşun sıkan vatan satıcı hainlerin <strong>"taziye çadırı"</strong> değil bu çadır.<br /><br />Bu çadır, Ramazan ayında madden yoksul halkımızı manen de yoksul hale getirmeye çalışan&nbsp;dilenci çadırı değil ki,&nbsp; beyler ve hanımefendi "aydınlarımız" tarafından görülsün ve yoksulları onusuzlaştıran masalarda objektiflere sırıtarak yemek yensin...<br /><br />Bu çadır Irak' ı işgal eden Amerika askerlerinin <strong>çadırı</strong> değil ki, gazetelerimiz tarafından çarşaf çarşaf fotoğraflanıp manşetlere taşınsın.<br /><br />Bu çadır, yoksul bedevi Arap halklarının elindeki bir kaç lokmayı fazla gören, leş kargası emperyalist ülkelerin piyonu Libyalı alçak vatan satıcılarının çadırı da değil ki manşetlerden düşmesin...<br /><br />Ahh bu çadır, ahhh bu çadır, Amerikancı Suudi prenslerinin çadırı olsaydın da, yine İstanbul' a kurulsaydın da, kimbilir askı iplerinin özelliklerine kadar yazılmaz mıydın gazetelerde?<br /><br />Direnme çadırısın ha!<br />12 Eylül Hukuku' nun yarattığı <strong>"Özel Mahkemeler Kaldırılsın" </strong>diye kurdular seni öyle mi?<br /><br />Olur mu be çadırcık, hiç olur mu?<br />"Mütareke Basını" seni haber yapar mı?<br />Televizyonlar, radyolar senin adını anar mı?<br /><br />Silivri Cezaevi' nin karşısındaki çadır!<br />Namus Çadırı.<br />Devrimci Yatağı.<br />Vatansever Ocağı.<br /><br />Silivri Cezaevi' nin karşısındaki çadır !<br />Demokrasi nöbetçisi.<br />Umut taşıyıcısı.<br />Mücadele siperi!<br /><br />Silivri Cezaevi'nde kurulmuş Özel Mahkeme' nin tam karşısındaki canım çadır!<br />İplerin gümüşlü,<br />içindeki yatakların pamuklu,<br />Masalarında inci gibi dizili tabakların yok senin!<br />İmece usulüyle taşınıyor her şey sana.<br /><br />Silivri Cezaevi Kapısı' ndaki çadırım benim<br />Senin içinde, ruhu bu ülkenin dışında dolaşanlar,<br />"Nafaka Parasına" ülkesini satan yazılar yazan, "yazarlar",<br />Ahlaksızlar, onursuzlar, aşağılık yaratıklar yok!<br /><br />Neden haber yapsınlar seni&nbsp; güzelim çadır?<br /><br />Ama biliyoruz ki biz, sen&nbsp;öyle bir&nbsp;büyüyecek ve askı iplerin, ve direklerin ve kumaşın o kadar büyük bir hırsla ve ilmek ilmek örülerek kaplayacak ki bu güzel ülkemizin üzerinde bir gün.<br /><br />İşte o an, senin simgelediğin tam bağımsızlık örtüsünün altında, bir tek vatansız bile kalmayacak.<br /><br />Biz, seni bu amaçla kurduk ve bu amaçla büyüteceğiz.<br /><br />Sözümüz söz!<br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-8642942424849342979?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-43894234232851211612011-08-02T03:46:00.001-07:002011-08-04T00:43:48.178-07:00Hep düşünmüşümdür “gölgeler mi sahiplerinin uzantılarıdır, yoksa sahipleri mi gölgelerinin?”<br /><br />Şimdi diyeceksiniz ki “ amaaan sende, böyle bir soru olur mu hiç?”<br /><br />Olur!<br /><br />Çünkü , bir soru sorulduysa mutlaka bu soruya dayanak olan bir şeyler de vardır, değil mi?<br /><br />Düşünüyorum uzun bir süredir gölgeleriyle sahiplerini..<br /><br />Mecazi anlamda da, “benzeştirmenin de” sınırlarını bir hayli zorlayarak üstelik.<br /><br />Ve bazen “mecaz ve suret”, “aslının” yerine geçer.<br /><br />Ama asla “asıl, suretinin” yerine geçemez, zaten “suretin” gücü de işte buradadır!<br /><br />Yeryüzünde gölgeler uzadığında, bunun nedeni, gölgenin kaynaklandığı nesnenin boyunun uzamasından değildir.<br /><br />Ya da boyu kısaldığında gölgenin, yine neden, nesnenin kendisi değildir.<br /><br />Nasıl ışığın nesne üzerine düşerkenki (yeryüzüne göre) açısı arttığında, nesnenin boyu kısalıyor veya aynı açı azaldığında boyu uzuyorsa, bunun nedeni “nesneyle” ilgili değildir.<br /><br />Gölgelerin boyutlarındaki ve rengindeki değişim, nesnenin ışığın altında “başkalaştığından da” değildir<br /><br />Işık ve gölge arasında kalan “nesne” özelliğini yitirir, adeta yok olur ve gölgenin ruhunda başkalaşır, kaybolur.<br /><br />Işığın etkisi altında nesne sabitlenirken, farklılaşan sadece gölgedir.<br /><br />Nesneyi görmeyen kişi, gölgesine bakarak tanımlamaya başlar ana nesneyi. Hiç ama hiç kimse, “nesneye” bakarak “gölgeyi” tanımlamaya çalışmaz.<br /><br />Burada sorular her zaman şunlardır “ Bu gölge neyin gölgesidir veya “bu suret neyin suretidir?”<br /><br />Nazım Hikmet bir şiirinde “bu asrın sureti kaldı bende” demiştir.<br /><br />Bir yüz yılın sureti bir insana çıkar mı hiç? Ama çıkıyor işte! <br /><br />Nazım Hikmet’ in şiirlerine bakarak görürüz 20. asrın suretini… Ama Nazım’ ın gözleri işte insan gözüdür ve etten kemikten bir adamdır… <br /><br />Ama bu asrın sureti önce onun zihnine çıkmıştır, sonra da şiirlerine yansımıştır.<br /><br />Ben gölge oldum ilk kez, gölge oldum; Kapkara bir gölge…<br /><br />Sahibim kim bilmiyorum, “ışık hangi açıdan geliyor, boyum ne kadar, uzun muyum kısa mı ?” bilmiyorum.<br /><br />Kapkara bir gölgeyim işte…<br /><br />Kendi rengimi gördüğümden değil, çünkü göremem! “Kapkarayım” derken, “gölgeler kara olduğu içindir herhalde “ diyerek tahmin yürütüyorum.<br /><br />Gölge olduğum için sahibimi birileri tahmin edebilir. Bir büyük sevginin sureti gibi davranıyor aklım, kafam…<br /><br />Değişmeyen şey,-aynı nesnenin değişmediği gibi-, o kapkara gölgenin sol üst yanında durmadan vuruyor, atıyor.<br /><br />Ve bir gölge olarak ben, dışarıdan görülebiliyorsam başkaları tarafından, kıpkırmızı meyvemle de görülüyor olmalıyım, değil mi ya?<br /><br />Ve paha biçilmez bir “nesne” olarak ülkem, koskoca bir kalbi olan bir gölge yarattı.<br /><br />Ve ülkem bir dalgalanma yaşadığında, bir çocuğu kaybolduğunda ıssız sokaklarda, bir kimsesiz kimsesizliğin içinde dehşete düştüğünde, maşa olmuş katillerin hain tuzağında bir Mehmet daha toprağa düştüğünde bu gölge”, aynı vakurla sol üst yanında bir kırmızı meyve taşıyacak,&nbsp;gerektiğinde ülkemin yerinden söküp alması için…<br /><br />Ve “O” her ihtiyaç duyduğunda, ben bir gölge olarak, “kaybettiklerini yerine koymak için sessizce bekleyeceğim.<br /><br />Sadece bekleyeceğim, sessizce ve sabırla…<br /><br />Kıpkırmızı bir meyvesi olan<strong> apaydınlık</strong> bir gölge olarak ama…<br /><br />Aydınlık bir gölge olur mu?<br /><br />Elbette olur!<br /><br />Elbette!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-4389423423285121161?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-86797443827247442042011-07-30T08:05:00.000-07:002011-08-03T23:53:24.653-07:00Komutanlar istifa etti.<br />Bu istifalar ciddi bir gecikmenin sonrasında olsa da, Türk Ordusu' nun kendisine dayatılan tüm onursuzluklara başkaldırmaya başladığı an olarak görmeliyiz.<br />Geçen iki genelkurmay döneminde, hükümetle genelkurmay arasındaki anlaşmazlıklara rağmen, ordu yönetimi kamuoyu önünde hep "tepkisiz"&nbsp; olarak görünüyordu.<br /><br />Dün yaşanılanlar, bu onursuz gidişe "dur" noktasının dendiğini gösteriyor.<br /><br />Elbette hükümet de bunu gördü ve kendileri için "özel" bir "komutan" olan Özel Paşa ile bu istifalara cevap verdiği görünüyor.<br />Tayyip Erdoğan' ı ve Abdullah Gül' ü iki sayfalık, dokuz &nbsp;maddelik sözleşmeyle ve BOP Eşbaşkanlığıyla&nbsp;kendine bağlayan ABD, bu karşı devrimci yönetimin ardındaki en büyük silahlı güçtür.<br /><br />Peki bundan sonra ne olacak ve biz yurtseverler ne yapacağız?<br /><br />Bu sorunun yanıtını bugünden görmek olası görünmese de, bu karşı devrimci gidişin sınırlarını çizecek ve Türkiye Hattı' nın dışına atacak olan yurtseverlerin tutumu olacaktır.<br /><br />Genelkurmay "bu istifaları, ardında sağlam bir plan bırakarak&nbsp; mı yaptı, yoksa tepkisel bir karar mıydı?" hep birlikte göreceğiz..<br /><br />Kurmay olmanın sorumluluğu "plan" yapmaktır. Bu plan bugüne ait, "an"a ait planlar değil ama, bir kaç hamle sonrasını görüp buna ilişkin planlama yapabilme kabiliyetidir.<br /><br />"Bu kabiliyet/ yetenek bizim ordumuzda var mıdır ?" bunu hep birlikte göreceğiz.<br />Darbe yapmak bir çözüm&nbsp;değil ve&nbsp;bizlerin de bunu onaylaması mümkün olmadığına göre, ordunun önünde Türk halkıyla bütünleşmekten başka&nbsp;bir&nbsp;seçenek olmadığı görünüyor.<br /><ul><li>Türk Ordusu&nbsp; eğer "Özel Paşa" ikinci bir Hilmi Özkök gibi ise böyle birine&nbsp;teslim edilecek midir?</li><li>Türk Ordusu 250 bin kişilik bir muz cumhuriyeti ordusuna dönüştürülmeyi kabul edecek midir?</li><li>Türk Ordusu tamamen hükümetin denetiminde&nbsp;ve Ortadoğu' da ABD çıkarları için savaşmaya&nbsp;ve ağır silahlarla donatılacak bir ikinci silahlı kuvvete izin verecek midir?</li><li>Türk Ordusu Güneydoğu'da ilan edilen "sözde özerkliğe" daha ne kadar sessiz kalacaktır?</li></ul>Bu soruların olumlu yanıtlarını Türk Ordusu' ndan tek başına beklemek büyük bir hatadır.<br /><br />Önümüzdeki süreç, istifa eden ordu komutanlarının kurumsal bir "B Planı" olup olmamasına bakmaksızın, Türkiye halkının vereceği bir cevapla sonuçlanacak.<br />Bu süreç, ancak ve ancak Kurtuluş Savaşı' nda&nbsp;olduğu gibi, halkın fedailerinin tek bir devrimci meclis altında bir araya geldikten sonra&nbsp;olumlu olarak sonuçlanabilir.<br />Türk Ordusu, kendisini vareden ulusuna dönmeli ve devrimci hedefini bu ülkenin yurtseverleriyle belirlemelidir.<br />İşte o zaman istifaları "istifraya" dönüşerek ülkemizin sinir merkezlerine yuvalanmış hainleri içinden atabilecektir.<br /><br />Atatürk' ün 1920' de Afyon Orduevi' nde subaylara yağtığı konuşmasının bir bölümünü aşağıda paylaşıyorum:<br /><br /><i>"Allah göstermesin milletin bağımsızlığı ihlal edilirse bunun vebalı subaylara ait olacaktır... Şahsi ve özel hayatları itibariyle de subaylar,<b> fedakârlar sınıfının en önünde bulunmak mecburiyetindedirler</b>. Çünkü düşmanlarımız herkesten evvel onları öldürür. Onları aşağılar ve hor görürler. </i><br /><i></i><br /><i>Hayatında bir an olsa bile subaylık yapmış, subaylık izzetinefsini, şerefini duymuş, ölümü küçümsemiş bir insan, hayatta iken, düşmanın tasarladığı ve reva gördüğü hu muamelelere katlanamaz. Onun yaşamak İçin bir çaresi vardır. Şerefini korumak! Halbuki düşmanlarımızın da kastettiği, o şerefi ayaklar altına atmaktır. </i><br /><i>Dolayısıyla subay için "ya istiklâl. ya ölüm" vardır Fakat arkadaşlar ölmeyeceğiz, bağımsızlığımızı muhafaza ederek yaşayacağız ve milletimizi daima bağımsız görmekle bahtiyar olacağız!” </i><br /><br />Sivil yada asker olup olmadığımıza bakmazksızın, Mustafa Kemal' in her dönemde geçerli olabilecek bu "vasiyet" gibi sözlerine bağlı kalmak yurtsever olmanın turnusol kağıdıdır.<br /><br />"Turnusol Kağıdının" batırılacağı sıvı bu ulustur ve her birey kendi rengini kendi belirleyecektir.<br /><br />Son söz:<br /><br />Alparslan Malazgirt Savaşı' na katılırken beyaz gömleğini kefen gibi giyip atının kuyruğunu kesmiş.<br />Mustafa Kemal 57. Alay' a<b> "Ben size savaşmayı değil, ölmeyi emrediyorum!</b> demiş<br /><br />Aramızdan kaç kişi bu beyaz gömleği giyip, ölüm emrini almaya hazır?<br />İşte ulusların turnusol kağıdı böyle zamanlarda kritik işlevini görüyor...<br /><br />Normal zamanlarda turnusol kağıdı yanıltıcıdır.<br /><br />Hepsi bu!<br /><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-8679744382724744204?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-32347331228735722932011-07-19T02:57:00.000-07:002011-07-19T03:27:31.164-07:00<div class="MsoNormal">Gerici "Türk" Milliyetçiliği ve İlerici Türk Yurtseverliği<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">17 Temmuz 2011’ de yıllık iznimi yarıda keserek İzmir’ de PKK tarafından şehit edilen on üç Mehmet’ in anma gününe katıldım.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Sanırım ardında hiçbir örgüt olmadan sosyal paylaşım siteleri aracılığıyla belki de ilk kez Türkiye’ nin en az elli &nbsp;ilinde insanlar&nbsp; ortak bir amaç uğruna bir araya geldiler.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Bilindik hiçbir parti ya da örgüte ait bayrak yoktu, flama yoktu ama yurtsever yaratıcılığa özgü pek çok slogan ve pankartı katılanlar görmüşlerdir.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Ama ırkçı milliyetçilikte vardı elbette.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Alenen bir Kürt düşmanlığı olmasa da, sloganların satır aralarında veya “Türküz Türkçüyüz Atatürkçüyüz” gibi Mustafa Kemal’ den daha çok ırkçı milliyetçiliği ön plana çıkaran küçük faşist grupların sloganları zaman zaman çok yandaş bulabildi.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Türkiye’ de son yirmi yıldır, ABD destekli &nbsp;PKK katliamlarına karşı ülkemizde ırkçı Türk milliyetçiliği yükseliştedir ve tüm merkez yöneticilerinin&nbsp; seks kasetlerine rağmen muhafazakar karakterli MHP’ nin son seçimleride oyunu arttırması,<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Ece Temelkuran’ ın kan arama anonsuna gelen yanıtlar ve yorumlar,</div><div class="MsoNormal"><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Sanatçı Aynur Doğan’ ın İstanbul Caz Festivali kapsamındaki konserde yuhalanması,<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">“Ankara’ nın doğusunu verelim defolup gitsinler “ yollu çözüm önerileri,<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">İstanbul’ da yine 17 Temmuz tarihindeki protesto eyleminde, pastanede oturan insanlara saldırılar…. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Yukarıda&nbsp; sadece bir kaçını sıraladığım eylemler, bu gerici- ırkçı Türk milliyetçiliğinin Türkiye’ de ne denli yükselişte olduğunu gösteren eylemler olmakla birlikte, bu eylemler &nbsp;sadece buz dağının görünen kısmı olması açısından da önemlidir.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Türkler bir ulus olarak asla insanlara “ırkçı” bakmadılar. Tarihlerinin hiçbir döneminde bir etnik topluluğu küçümsemediler veya yüceltmediler. Ancak her toplumda olduğu gibi içinde küçük dahi olsa ”ırkçı” bir çekirdek hep varoldu ama büyüyemedi.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Gerici Türk milliyetçiliği hep bölen ve emperyalizm tarafından kullanılan bir maşa olarak rol oynarken, ilerici Türk yurtseverlerliği hep birleştiren ve devrim yapan bir rol oynadı.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">İşte Mustafa Kemal’ in rolü tam da burada ortaya çıkar.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Mustafa Kemal tüm etnik unsurları- Türk dahil- ön plana çıkarmadan bir ulus tanımı yaparak Türkiye Cumhuriyeti’ ni&nbsp; kurmayı başarmıştır.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Bugün “TC” diyerek bu büyük devrimi küçümsemeye çalışan gerici Kürt milliyetçiliğinin anlayamadığı şey ne ise gerici Türk milliyetçiliğinin anlayamadığı şey aynıdır;</div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Biz tek bir ulusuz ve bölündüğümüz anda yok oluruz.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Irkların baskın renklerinden bağımsız, aynı potada erimeyi başarabilen bir siyasi çekirdek adıdır ulus.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ve bugün, ulusçuluğun en amansız iki düşmanı bulunuyor; &nbsp;Irkçı milliyetçilik ve emperyalizm…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Bugünün görevi, ülkemizi ırkçı düşmanlıklardan temizleyecek, anti emparyalist yönelimli bir halk hareketi oluşturmaktır.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Eğer milletimizi oluşturan etnik toplulukları birbirine yapıştıran bu siyasi zamkı kaybedersek, Yugoslavya örneğinde olduğu gibi devletiçiklere bölünür ve ABD’ nin petrol bölgesi jandarması oluruz.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Tehlike bu derece büyük olmakla birlikte, her şey bitmiş değil.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Gerici Türk milliyetçiliğine karşı uyanık olmak ve tüm anti-emperyalist eylemlerde bu hareketlere meşruluğumuzu kaybetmemek için engel olmak ve buradan kaynaklanacak provakosyanlara karşı önlem almak görevlerimiz arasındadır.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Son söz:<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Emine Ayna gibi, ABD destekli&nbsp; BDP’lilerin “biz özerkliği ilan ettik” demesiyle ve diğer devletleri kendilerini tanımaya çağırmalarıyla ayrı bir devlet kurulamaz.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Bunun için daha çok kan dökmeyi göze almaları gerekecek .<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Ve ben biliyorum ki, sağ duyusunu kaybetmiş ve emperyalizmin maşası haline gelmiş gerici-ırkçı Kürt milliyetçiliğinin ardındaki “Büyük Abiyi” yıkacak güçte bir yurtseverliğe sahip bir halkımız var.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Günümüzün fotoğrafında netleşen görüntü, İlerici Türk Yurtseverliğiyle ABD arasındaki savaştır.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">“Irkçı Kürt milliyetçiliği sorunu” emperyalizmin bize yüzelli yıldır açtığı ve kazanamadığı savaşın bir parçasıdır ve biz bu savaşı yine <b style="mso-bidi-font-weight: normal;">birleşerek</b> kazanacağız.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Birleşmek ve kardeşliğimizi pekiştirmekten başka bir yol ile çözüm aramaya çalışanlar bizim ilgi alanımızın dışında olduğu gibi ülkemizin en büyük düşmanının ilgi alanının içindedir.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Türkiye’ nin çocukları olarak birleşmekten başka çaremiz yok.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Hepsi bu kadar!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-3234733122873572293?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-78272820038709599302011-06-10T07:07:00.000-07:002011-06-10T11:06:42.831-07:00<div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-3513zPukgJc/TfIl-x2K1KI/AAAAAAAAAgw/WGwIbsA4Uik/s1600/220px-SunflowerModel_svg.png" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><span style="background-color: white; color: black;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-3513zPukgJc/TfIl-x2K1KI/AAAAAAAAAgw/WGwIbsA4Uik/s1600/220px-SunflowerModel_svg.png" t8="true" /></span></a></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Tanıdınız mı, yandaki gördüğünüz tasarımın neyin sembolü olduğunu?</div><br />Bilemezsiniz hemen, zordur ayrımına varmak.<br /><br />O tasarım ’Helianthus annuus’ a aittir.<br /><br />Hem de Asteraceae familyasından.<br /><br />Yani Türkçe ifade edecek olursam, papatyagillerden bir çiçek işte!<br /><br /><b>Ama ne çiçek!</b><br /><br />Kimi o çiçeğin güzelliğine vurgundur,<br />Kimi ise ekonomik değerini görürür sadece, kördürler yani..<br /><br />Kimi uzaktan başı dönerek izlemeye çalışır onu !<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Kimi ise içine girip eriyerek....</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br />Henüz tersi kanıtlanmadı yukarıda yazdığım son iki cümlenin...</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Yani ”cem’ an doğrudur!”.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Hani ”cem’ an yekün” derler ya, öyle işte!</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Hatta çok ünlü bir şairimiz<b> ”cenaze törenimde sadece bu çiçek olsun”</b> demiştir.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Ve sevenleri Can Yücel’ in töreninde bu çiçekleri hazır etmeyi unutmamışlardır.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Yani ,<b> Can Yücel’</b> de Can Yücel olarak beklemiş ve bu çiçekler açmadan ölmemiştir işte.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Ne büyük bir aşk değil mi, üstelik&nbsp; bir çiçek ve bir adam arasında yaşanmıştır!</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Sonsuz bir yolculuğun uğurlanışı için ise benzersiz bir seçimdir ’Helianthus annuus’.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Yani <b>”mezar taşıma şunu, bunu yazın değil, çiçeğimi getirin yanıma”</b> demek, soyluca gelmiyor mu size de?</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">***</div>Sonra bir bilim insanı ki, bu bey <b>H. Vogel</b>’ dir.<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Bu güzelliğin karşısında o derece etkilenmiş ki, bu çiçeğin matematiksel modelini de hazırlamış ve yukarıdaki tasarımı da bizzat kendi yapmıştır.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Qw0pzA-YsGc/TfInI8PfdjI/AAAAAAAAAg0/8pqUdigyo00/s1600/form%25C3%25BCl.png" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-Qw0pzA-YsGc/TfInI8PfdjI/AAAAAAAAAg0/8pqUdigyo00/s1600/form%25C3%25BCl.png" t8="true" /></a></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Q= n*137,5 derece</div><span style="color: red;"><br /></span>Burada Q açı, r yarıçap, n çiçekçik sayısı, c ise sabit bir sayıdır.<br /><br />Ve bu hesap bize, bu olağanüstü çiçeğin çiçekçiklerinin ”altın oranını, dizilişini, ruhunu veriyor...<br /><br />Hangi çiçeğin böylesine titiz hazırlanmış bir matematiksel modeli var?<br />Hangi çiçeğin?<br />Biliyor musunuz bunu ?<br />Ben bulamadım.<br /><br />Dünyanın üzerindeki her köprünün, evrenin, hatta sonzsuz güzellikteki Türkçe’mizin bile matematiksel modellemesi var ama...<br /><br />’Helianthus annuus’ tan başka çiçeğin yok ve varsa da ben bilmiyorum.<br />İşte böylesine özeldir papatyagiller familyasından ” Helianthus annuus’”...<br /><br />Her çiçek gibi güneşe hayrandır hanımefendileri.<br />Onsuz yapamaz.<br />Ama onun güneşe duyduğu şey basit bir gereksinim değildir.<br />Aşk vardır ikisinin arasında, aşk!<br /><br />Helianthus annuus yere sabittir, kökleriyle sıkıca kavrar toprağı ama başı dumanlıdır takip eder güneşini.<br />Yukarıdaki tasarımdaki noktalar kadar çiçekçikleri ve sapsarı taç yapraklarıyla eşşiz bir papatyadır aslında O.<br />Uzun boylu,<br />Narin,<br />Güçlü,<br />Rüzgarların önünde boyun eğmeyenidir o çiçeklerin!<br />Kocaaaman yemyeşil yapraklarıyla emer güneşini içine...<br />Güneş erir içinde onun, başkalışır ve yepyeni bir yaşama dünüşür içinde bu eşsiz çiçeğin.<br /><br />Helianthus annuus, güneşe bakarken gülümser tüm çiçekçikleriyle..<br />Oğlum için de bahçemize ekilmiştir ve izlesin öğrensin bu eşsiz çiçek neden izler güneşi...<br /><br />Ama benim aklımdaki Günebakan’ ım ise elalaşır güneşine baktıkça!<br /><br />Ve tek başınayken ıssız bir ovada rüzgara direnemeyen Günebakan, ancak birlikte direnir dış ortamın yıkıcı etkisine...<br /><br />Ve halkım gibidir aslında Günebakan, yaşamın içinde, özgürlüğünün başında, yepyeni güzellikler doğurmak için sakin ve kendinden emin olarak vakurludur!<br /><br />Günebakan Türkiye’ dir ve ben onun karşısında ancak saygıyla eğilir ve sessizce beklerim!<br /><br />Saygımdan ve minnetimden!<br /><br />Hepsi bu kadar! <br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-7827282003870959930?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-15367084666592823682011-05-24T14:06:00.000-07:002011-05-24T21:54:22.251-07:00İnsan en çok yurtdışına çıkınca farkediyor.<br />"Küreselleşme" sanırım en çok bakmasını bilen &nbsp;"gezginler" tarafından daha kolay algılanıyor, izleniyor.<br />***<br />Gercekten de "Yabancılık" çekmiyorsunuz artik...<br />Bundan yirmi-yirmibeş yıl önce&nbsp;dünyanın her yerinde tek tanıdık markalar hamburger markalarıyken, bugün ülkemizde elinizde tuttuğunuz tüm teknolojik ürünler, içecekler, içkiler her&nbsp;ülkede aynı&nbsp;adlarla pazarlanıyor.<br /><br />Köşedeki bakkalınızdan aldığınız ne ise komşu&nbsp;&nbsp;veya okyanus ötesi ülkelerin bakkalından da aynini alabilirsiniz.<br />Küreselleşme ile amaçlanan, <b>"sermayenin, mal ve hizmetlerin serbest dolaşımı"&nbsp;</b>na dünyada çoktan&nbsp;ulaşilmış bile.<br />ABD' de, Meksika' da,&nbsp;Kanada' da,&nbsp;tüm Avrupa ve&nbsp;Uzakdogu ülkelerinde de hep aynı markalar, hep aynı ürünler. <br /><br />Üstelik aynı anda kullanıma sunuluyorlar.<br /><br />İnternetle amaçlanan bireylerin özgürlüğü değildir. Elbette insanlığın yararına da da işlev görüyor ama&nbsp; asıl amaç internetin&nbsp;uluslararası şirketlerin dünya ölçeğinde&nbsp; hızlı haberleşmesi,&nbsp;güçlü bankacılık altyapısı&nbsp;ve ürünlerin hızla yagınlaşmasını sağlayan&nbsp; platform&nbsp; işlevini görmesidir. <br />Pazarlama yöntemleriyle tüketicinin algısı ve&nbsp;beğenisi&nbsp; tekleştiriliyor; ürünler geldikleri ülkelerin alışkanlıklarını yeni ülkelere taşıyor. <br />Patatesi mutfağında kendi&nbsp;tarzına göre kızartıp, soslayıp tüketen&nbsp; yerel mutfak, yerini başka ülkelerin tüketicilerinin beğenisine göre ambalajlanan ürünlere terkediyor.<br /><br />Sofradaki zenginlik yerini ithal kültürlere terkederken, tek tip tüketici alışkanlığına doğru evriliyor koskoca gezegen. Böylece algısı tekleştirilen&nbsp;yedi milyarlık vasıfsız bir kalabalığa uygun ürün üretmek daha mümkün ve daha ucuz oluyor olmalı?<br /><br />Farklı kültürleri ve farklı milliyetlerden insanları en çok havaalanlarında görebilirsiniz. İstanbul, New York, Miami, Cancun, Paris - Charles De Gaulle, Münih,&nbsp;Tayland, Bombay&nbsp;ve diğer havaalanlarını kullanan 72 milletin üyeleri, ellerinde aynı marka telefonlarla, dokunmaya duyarlı yeni nesil tablet bilgisayarlarla dolaşıp, sanal dünyanın içinde kendini bulmaya ve ifade etmeye çalışıyor.<br />Ürünler aracılığıyla farklı milletlerin üyeleri birbirlerine daha yakın, ama kendi uluslarının yerelliğine o denli uzaktır.<br />Çok uluslu şirket çalışanları kendi şirketlerinin çıkarlarını, kendi ülkelerinin çıkarlarından önce gözetiyorsa, ortaya yeni çıkan kavram "yurttaşlık" değil ama şirketdaşlıktır.<br /><br />Beş kıtada artık "şirketdaşlık" , "yurttaşlığın" önündedir. Bunun testi kolaydır. Dünyanın herhangi bir ülkesinde, herhangi bir çok uluslu şirkette çalışan bir finans veya genel müdürüne sorun "şirket çıkarıyla ulus çıkarı çatıştığında&nbsp;&nbsp;kararınız&nbsp;kimden&nbsp;yana olur?"<br /><br />Yanıt, &nbsp;tahmininiz ne ise odur!<br /><br />*** <br /><br />Bu kadar farklı ülkelerin kültürlerine sahip insanları, nasıl olur da aynı araçlardan zevk alıp, aynı algı bütünlüğüne ulaşabilirler?<br /><br />Buna kültürlerin<strong>&nbsp; a</strong>ynı sermayanin serbest dolaşımda kendini bulması gibi<strong> "serbest"</strong> bilgilenme potasında kendini bulması diyebilir miyiz?<br /><br />Bence diyemeyiz.<br /><br />Güçlü ulus devletletleri olan bir dünyada, içinden çıktığı ulusun kültür yapısını temel alarak çok çeşitli mal ve hizmet üretilebilecekken, bugün "en güçlü" ulus devletlerin&nbsp;beslenme tipiyle ve ürünleriyle aynılaşan bir dünyaya doğru hızla ilerliyoruz.<br /><br />Aynılaştırılan ama aynı zamanda ışık hızıyla birbirleriyle hızla iletişim içinde bulunan bir dünyaya doğru ilerliyor insanlık. <br />Ancak insanların serbest dolaşımına kapalı, ama mal-hizmet ve sermayenin önünde hiçbir engelin olmadığı ve üretemeyen ulus devletlerin sadece ticaretin "sağlıklı" işleyişinden sorumlu olacağı bir dünyadır evrilmekte olduğumuz tüketim cehennemi.<br /><br />Dünyanın neresinden bir fotoğraf çekerseniz tanıdık bir marka karşınıza çıkacaktır, ama sizin yerel renkleriniz yoktur...Hatta tuhaftır Coca-Cola' yı gördüğünüzde bir uzak doğu ülkesinde sanki "sizdenmiş" gibi sevinir ve sarılırsınız.<br /><br />Ne tuhaf değil mi? Ama gerçek bu!<br /><br />Kapitalizmin başarısından söz edilecekse, başarısı budur ve önlerindeki alçak plan yeni pazar bulma amaçlarıyla, Orta, Uzakdoğu ve Rusya dahil&nbsp;Doğu Avrupa' da üretim potansiyelinin çok daha üzerinde tüketim alışkanlılarını körükleyerek, bağımlı uluslar ve devletler yaratmaya zemin hazırlamaktır.<br />Bunun uzun vadeli finansal alt yapisi ise bildiginiz gibi uluslaararasi para fonlariyla saglanmaktadir.Uluslari katleden merminin namluya suruldugu silah buradadir.<br /><br /><b>`Uluslari az urettirerek cok tukettirme`</b> amaçlarına kısmen ulaştılar.<br /><br />Dünyaya uzaydan bakıldığında farklı devletler ve uluslar görülmüyor.<br />Dünyaya uzaktan bakıldığında büyük küresel şirketler görünüyor ve bunların sayısı&nbsp;beş elin parmaklarını geçmez.<br />Tablo karanlık, insanlık denetim altında, yerel renkler solgun ve umutsuzdur.<br /><br />Günümüzün gerçeği budur!<br /><br />&nbsp;Ve insanlığın, yakın gelecekte şirketleşen dünyaya karşı çözümü var mıdır ?<br /><br />Vardır!<br /><br />Gelecek yazımızda bunu tartışacağız!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-1536708466659282368?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-21592102552623075332011-05-11T11:53:00.000-07:002011-05-13T13:33:46.189-07:00İlk imaj...<br />Bir araştırmaya göre karşımızdaki insanda yarattığımız ilk imaj bir kaç saniye içinde gerçekleşiyor.<br />Ve bizler iletişim kurduğumuz bireyler üzerinde imaj oluşturuken; sırasıyla önce <strong>"nasıl göründüğümüz",</strong> sonra <strong>"nasıl söylediğimiz"</strong> ve sonunda ise <strong>"ne söylediğimiz"</strong> önemli ama bu üç olgunun <strong>yüzdesel sıralaması</strong> korkunç...<br /><br />Aklıyla hareket eden insanlara bu üç olguyu sorsak derler ki, "elbette ne söylediğimiz" çok önemlidir. <br />Ama değil işte.<br />Ne söylediğimizin oranı sadece %7 iken, nasıl söylediğimiz % 35 ve nasıl göründüğümüz ise %58 oranında ilk karşılaşmada insanları etkiliyor.<br />Nasreddin Hoca' nın dediği gibi "Kürk" çok belirleyici oluyor. Hem birkaç yüz yıl önce, hem de yaşadığımız şu anda..<br /><br />Aslında temiz ve düzgün görünüm ister istemez bizde olumlu izlenim yaratıyor, güven duyuyorsunuz karşınızdakine.<br />Annem derdi ki <strong>"küfür bile etsen tatlı dille edeceksin"</strong> ki karşıdakinde olumlu bir izlenim yaratabilesin.<br />Örneğin bir köpeğe "tatlı tatlı küfür edin,o sizi anlamaz,&nbsp; o sesinizdeki olumlu enerjiyi alır ve size tatlı tatlı kuyruk sallar.<br />Bir bebeğe de aynını yaptığınızda size gülümseyecektir.<br />Ses insan enerjisini ve ruh durumunu yansıtan en önemli araçtır ve sanıldığının aksine gözlerden daha etkilidir.<br /><br />Aynı sözcüğü veya tümceyi bütün duygu durumlarıyla ayrı ayrı söyleyebilirsiniz.<br />Sözün anlamı kaybolurken, sesin taşıdığı duygular ön plana çıkar.<br /><br />Bu nedenle sesin kontrolü önemlidir. <br /><br />Rousse <strong>"Görünüş ilk sözü, içerik son sözü söyler"</strong> derken, aslında insanoğlunun en arkaik özelliğini uygarlıkla buluşturuyordu.<br /><br />Evet, içerik son sözü söyler ama içeriğe ulaşmaya çabalıyor muyuz veya o&nbsp;uygarlığın bir parçası oluyor muyuz?<br />Deriden içeriye nüfus edip, derinlerdeki gerçek güzelliklerle buluşabiliyor muyuz?<br /><br />Koskoca bir "Hayır" dır bu sorunun yanıtı.<br /><br />Zaten p olan is içeriği&nbsp; ne kadar cilalarsanız o kadar çekici görünüyor.<br /><br /><strong>"Görünüşe göre"</strong> düşünenler, işte içeriğin önemini göremezler ve sistem de insanlar üzerindeki ağır denetimini kurabilmek için görünüşü ön plana çıkararak algıları yönetir.<br /><br />Bugün&nbsp; alınıp satılabilen herşey bu anlayışla ambalajlanıyorl. <br />Koca koca ambalajların içinde küçücük değersiz "şey" ler var. <br />Ve "küçücük şeyler" öyle bir algı yaratılarak pazarlanıyor ki <strong>"haydi be!" </strong>dedirtiyor bizlere...<br />Pazarlama biliminin işi gerçekten çok zor değil, çünkü görünüşü parlatmak nihayetinde bir cila ve fırçadır.<br /><br />Ve ne fırça ne de cila bilin ki tükenmez..<br />Hep yeniden üretilirler çünkü sistemin devamlılığı işte insanlığın bu en geri ama güçlü özelliği üzerine kuruludur.<br /><strong>"Görünüşe göre düşünme"</strong> ve bu <strong>geriliği </strong>besleyerek güçlendirmek, sistemin insanlar üzerindeki en amansız silahı oluyor. <br />&nbsp; <br />Bugün seçimlere bakınız DP-AP-DYP-AKP çizgisinde gerçekten değişen nedir? <br />Eskiden büyük burjuvazi dini dışlamıştı şimdi içselleştirdi. <br />Dünün Adnan Menderes'i, bugün Recep Tayyip' in izdüşümünde BOP Eşbaşkanı' dır...<br />Küresel sistemin gereksinimlerine göre tasarlanan bir ülke yönetiminden söz ediyoruz.<br /><br />Cila farklı ama içerik aynıdır.<br />Cilalayan dün de ABD emperyalizmiydi bugün de aynı ABD' dir ama aynı zamanda cilanananlar da aynıdır.<br /><br />Sadece sunumları farklı ! <br /><br />Bugün yeni bir seçim döneminin içindeyiz.<br /><br />Tüm taraflar kaslarını germiş ve sonuca doğru kendilerini kilitlemiş görünüyorlar. <br />Ama aslında iki taraf çatışma halindedir.<br />Düzenin tüm aktörleri cilalıdır.<br />Kimi&nbsp; "aile yardımı" ile cilalıdır, kimi de yeşil kart ve kömür kamyonlarıyla.<br />Kimi BOP Eşbaşkanıdır, kimi etnik temelde Kürtçü ve Türkçü politikalarla parlatılmıştır.<br />Ama hepsinin amacı yeni dünyanın tasarısının içindedir ve güzel ülkemizin bölünmesi ve ABD' ye kolay lokma olmasına hizmet etmektedirler.<br />İşte içerik budur:<br />Şimdi sorun, bu içeriği Türkiye' de görecek bir kaç yüzbin seçmene bu durumu anlatabilmek ve onların desteğini almaktır.<br />Bütün <strong>"oy bölme"</strong> tehditlerinin altında yatan neden işte bu bir kaç yüzbin seçmene ulaşmanın önüne geçme çabasıdır.<br />Bugün sistemin cilası ne yazık ki böyledir.<br /><br />Ne dersiniz, bu cilayı kazıyıp altındaki çirkinliği gösterebilecek miyiz güzel halkımıza?<br /><br />Sosyalistlerin halkın gereksinimlerine göre tasarlayacağı <strong>"devrimden sonrasını"</strong> anlatmayı başarabilecek miyiz?<br /><br />Bu meclise 5-6 tane yurtseveri sokabilmek için<strong> "evet, içerik son sözü söyler ama güçlü söyler !" diyecek miyiz.</strong><br /><br /><strong>Benim yanıtım "Evettir!"</strong> <br /><strong></strong><br /><strong><br />.</strong> <br /><strong><br /></strong><br /><strong><br /></strong><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><strong><br /></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-2159210255262307533?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-79834994080860156342011-04-25T01:00:00.000-07:002011-04-25T01:00:00.096-07:00Anımsayalım 23 Nisan 1920’ yi…<br /><br /><br />Çürüyen ve ahlaksızlaşmış, milli karakterini yitirmiş aşağılık bir yönetime karşı, onurunu korumak üzere yola çıkmış ve bir öncü etrafında kenetlenmiş bir milletin direnişini temsil eden, yüzyılın en büyük , en etkili siyasi organının kuruluşudur.<br /><br />Boş verin resmi tarihi…<br />Boş verin 1950’ lerden bu yana içi boşaltılmış devlet törenlerini…<br />Bunların bize vereceği hiçbir şey yok,!<br />Bu törenler bir şey vermediği gibi, bu törenler yoluyla , bu en büyük anti emperyalist halk hareketinin sistemli bir şekilde ruhunu öldürdüler.<br />Ancak 1950’ lerden bu yana Nato’ cu yönetimler ne kadar unutturmaya çalışsa da, unutturamadığı en büyük devrimci tarihtir 23 Nisan 1920.<br />Türkiye halkı, son 10 yıldır yaşamını borçlu olduğu devrimci tarihini yeniden keşfetmeye başladı. Her tünelin sonunda nasıl ışık varsa, her çıkmaz sokak da kendi ışığını içinde barındırır.<br />Türkiye varlık ve yokluk sorunu içinde emperyalizmle kanlı bir boğazlaşmaya doğru hızla yol alırken, elbette kendi tarihini keşfedecek ve bu tarihin devrimci ruhundan esin alacaktı.<br />Son on yıldır bu amaçla yazılan romanları, tarih kitaplarını ve Cumhuriyet eylemlerini bu gözle değerlendiriniz.<br />Ne der diyalektik <strong>“her şey kendi karşıtını yaratır”</strong><br />Ne yaptı son 50 yılda emperyalizm ve onlara bağlı Nato’ cu yönetimler?<br /><br />Hemen söyleyelim;<br />Türkiye’ nin devrimci tarihini unutturmaya çalıştı.<br />Her devrimci günümüzü, Türkiye’ nin her moral aşılayan anını, sislerin ardında gizleyip içini boşaltarak, anlamsızlaştırarak bu büyük halkı köksüzleştirmeye çalıştı.<br />Bu operasyonlarını o kadar büyük bir kinle ve şiddetli bir kan davasına çevirerek yaptılar ki , Genç Türk geleneğinden gelen biri olarak, devrimci atalarımızın yaptıklarının ne kadar büyük bir iş olduğunu gururlanarak anlıyorum.<br />Herkes kendi köklerine sarılıyor.<br />Ülkemizi son elli yılda yöneten alçaklar da öyle!<br />Biz Kubilaylara, Mithat Paşalara, Mustafa Kemallere, Karayılanlara sarılıp onları yeniden keşfederken, onlar da Vahdettinlere, İngiliz Muhiplerine, Said-i Nursilere sarılıyorlar.<br /><br /><br /><br />Onlar Anadolu’yu yani Truva’ yı ilk işgal eden Agamemnon’ u tekrar tekrar anımsayıp, Çanakkale Savaşın’ da bile en büyük savaş gemilerine aynı adı verip üzerimize kudurmuş köpekler gibi salarken, biz de Anti emperyalist köklerimize sarılıyoruz.<br />Ne demişti Fatih Sultan Mehmet, İstanbul’u fethedip Truva Harabelerini gezerken, “ Truva’ nın İntikamını aldık!”<br />Vatana sadakat ve milli onuru korumak tarihsel devamlılık ve bilinçle mümkün.<br />Bunu biz de biliyoruz ama, bunun kendi aşağılık emelleri için en önemli engel olduğunu karşı devrimciler ve onların sahipleri(ABD) daha iyi biliyorlar.<br />Mesele 19 Mayıs, 23 Nisan, 29 Ekim tarihleri değildir…<br />Mesele okullarda üçer beşer maddelerle bu günleri öğrencilere ezberletmek de değildir.<br />Mesele bu tarihleri anlamlarıyla ve tarihsel devamlılık içinde anlamak ve kuşaklara aktarmaktır.<br />Mustafa Kemal 23 Nisan’ ı Milli Egemenlik ve Çocuk Bayramı” ilan ederken, Türkiye tarihinin en büyük , en devrimci, en anti- emperyalist eylemiyle kurulan yeni Türkiye’ yi, bu milletin geleceğini temsil eden nesillere teslim ediyordu.<br />Başbakan’ ın ve Meclis başkanı’ nın koltuğuna oturan "O çocuk, gördüğünüz O çocuk değildir.<br />O çocuk gelecektir ve devrimci ruhun ulaşmaya çalıştığı hedef kitlesidir…<br />23 Nisan 1920 , Çanakkale’ den Kurtuluş Savaşı’ na devrimle sıçrayan bir ulusun en büyük siyasi örgütünün bildirisidir.<br />Ve örgütlenmenin bir ulusun yaşamındaki “şah damarı” önemindeki rolünü anlatır.<br /><br />23 Nisan 1920’ nin Türkiyeli devrimcilere yüklediği görevin artık yeni devrimci meclisleri kurmak olduğunu bilelim.<br />Onurumuzu, bu milletin yarattığı kültürü, yaşam tarzını korumanın ve Mehmetlerimizin Amerikan emperyalizminin çıkarları için Ortadoğu ve Kuzey Afrika batağına kanlı bedenleriyle gömülmelerini önleminin başka bir yolu yoktur.<br /><br />İşte bu kadar!<br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-7983499408086015634?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-52779504209961921162011-03-25T00:39:00.000-07:002011-03-25T00:39:30.789-07:00Her baharda biriken yağmur suları içinde larvalarından çıkan minicik tek kuyruklu canlıları seyrederdim.<br />Bizim oyuncaklarımızdı bu tek kuyruklu bebecikler.<br />Serçe parmağı tırnağı büyüklüğünde ve devasa sperm boyutlarında yemyeşildiler.. .<br />Kurbağa bebeleri yani.<br />Kurbağalar, memeliler sınıfından değildir. Yumurtadan ürerler. Eğer bilimsel açıdan uygunsa "yumurtalılar" dan diyebiliriz.<br />Komik olduysa bu tanımlama açıklayayım;<br />Memelilere, "memeliler" diyoruz da, neden onlara "yumurtalılar" demeyelim, değil mi ya!<br />Aslında doğada her " yumurtalı" yı ebeveynleri büyütür.<br /><br />Kurbağalar hariç!<br /><br />Mesela kuşları anaları besler, babaları taşır kurtçuk filan..<br />O devasa büyüklükteki timsah, acımasız dişleri arasına alır yavrularını şefkatle ama, kurbağaları büyütecek bir ana babası yoktur işte.<br />Karıncaların bile vardır; hatta komünal bir şekilde yaşarlar tıpkı arılar gibi ama...<br />Ama, kurbağalar yumurtadan çıktıkları anda hem öksüz hem yetimdirler!<br />Onlar larvadır başlangıçta, kelebekler gibidirler ve hızla evrimleşerek kuyruklarını kaybedip kurbağalaşırlar!<br />Yani sularda özgürce yüzebilecekken, kuyruksuzlaşıp kurbağalaşırlar.<br />Bu benim çocukluk gözlemimdir. Ne olur biyologlar, ciddiye alıp beni zor duruma düşürmeyin olur mu?<br />Ana sıcaklığı, baba koruyuculuğu olmadan, hayatta kalabilen kurbağacık yaşar, o kadar!<br />Diğer kurbağalar ise kurbağalaşamadan ölür giderler.<br />Toplumlar da böyledir.<br />Topluluğu oluşturan tek tek bireyleri büyüten ebeveynleri vardır ama toplumlar kurbağa gibidirler.<br />Larvalıktan başlar ve sonunda ya "adam" olurlar ya da yok olup giderler.<br /><br />Buna kısaca "ebeveynsiz büyüme yasası" da diyebiliriz!<br /><br />"Yasa" dediysem ciddiye almayın, ben oluşturdum şimdi bunu.<br />Kurbağalaşmak evrimsel açıdan yavaşça gerçekleşir, planlıdır, sürprizsizdir!<br />Toplumlar da işte böyle kurbağalaşır, yavaşça hissettirmeden, acıtmadan, kendi özünden yavaş yavaş koparılarak kurbağalaştırılırlar.<br />Bundan on yıl önce TÜSİAD başkanının çıkıp " Cumhuriyet" dışında anayasanın değiştirilemez her maddesi tartışılabilir diyebilir miydi?<br /><br />Yıllar önce "sıkmabaş-türbanla" başladı bu süreç.<br />Ardından "Demokratik Anayasa!" ile devam edildi,<br />"Üniter yapı da neymiş, çok parçalı olmanın neresi kötü?" ile devam edildi!<br />Ana dil, anadilde eğitim, ana dilde mahkeme...<br />Adalet Mülkün Temeli'nden Habur' da seyyar mahkemelere...<br />Kıbrıs' ta neymiş,<br />Ermeni Soykırımı zaten olmuştur, kabul etsek ne olur?<br />Akdamar Kilisesi ibadete açılsın çok renkli bir toplum olmalıyız,<br />Fener Patrik' i hemen, hem de hemen ekümenik olsun...<br /><br />Ve sonunda devletiyle ne de toplumuyla bir tek kırmızı çizgisi kalmayan bir noktaya devrildi Türkiye...<br /><br />Kurbağalaştı!<br />Berhava edildi Türk toplumunun çimentosu.<br /><br />Canlı kurbağaydık, aslında kaynar suya atılsaydık anında dışarı fırlar ve savaşırdık.<br /><br />Ama ABD/AB, yumurtadan çıkan kurbağa yavrusunun suyunu son 30 yılda öyle yavaşça ısıttı ki, bu sürede içindeki kurbağa yavrusunu öyle uyuşturdu ki, bugün Libya'ya dört gemi bir denizaltı gönderiliyor olmasına rağmen, kurbağa gibi bakmaktan başka bir şey yapmıyor.<br /><br />Kuyruksuz kurbağa misali suyun içinde kıpırdayamıyor bile.<br />Hani sarı öküzle tren ilişkisi gibi..<br /><br />Seyrediyor!<br /><br />Kıbrıs savaşı' nda bizi tek destekleyen Libya' ya karşı, emperyalistlerle işbiriliği yaparak onların üzerine askerini gönderen, mehmetlerinin kanını pazarlayan bu ülke yöneticilerinden utanıyorum.<br /><br />Ortadoğu coğrafyasının üzerine kanlı tekerleklerini kondurmaya çalışan ABD' den medet umarak "Artık sivil itiatsizlik eylemleri başlatıyoruz" diyen sözüm ona Kürt halkının temsilcilerinden utanıyorum.<br /><br />Kırksekiz yıldır kurbağalaştırılamayan aklım, vicdanım öfkeden hınçtan lime lime....<br />O Libya' nın çocuklarının parçalanan bedenlerini şimdi kimler topluyor acaba!<br />Ve çok değil, en çok bir kaç yıl içinde "bize de demokrasiyi" getirecek ABD emperyalizminin bombaları altında parçalanacak evlatlarımızın bedenlerini kimler toplayacak?<br /><br />Napalm, Tomohawk, Patriot ve nükleer bomba demokrasimiz hayırlı olsun Ortadoğulular, Afrikalılar!<br /><br />Karşılığında vereceğimiz kanımız ise bedava!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-5277950420996192116?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-73392823430022695622011-03-22T05:00:00.000-07:002011-03-22T05:02:31.009-07:00 <br /> <br /><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; text-align: right;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://lh5.googleusercontent.com/-WwBZsMvvItM/TYiO8w8hJLI/AAAAAAAAAgk/BE29FJmwR5k/s1600/TGB.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="265" r6="true" src="https://lh5.googleusercontent.com/-WwBZsMvvItM/TYiO8w8hJLI/AAAAAAAAAgk/BE29FJmwR5k/s400/TGB.jpg" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Türkiye Gençlik Birliği' nin Büyük Yürüyüşü- 12 Mart 2011</td></tr></tbody></table>  <br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">TGY,</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"></div><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Yani Türkiye' yi Gençleştirme Yürüyüşü.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">TGB,</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Yani Türkiye Gençlik Birliği adında hepimizin gurur duyması gereken, Sosyalist ve Kemalist gençlerin birlikte kurduğu ve tam beş yıldır bir bebek gibi büyüttükleri devrimci gençlik örgütü 12 Mart' ta İstanbul' da öyle muhteşem bir yürüyüş düzenlediler ki, İstikal Caddesi 12 Eylül 1980' den beri böylesine anti-emperyalist bir gençlik yürüyüşü görmedi.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div>Ne demişlerdi faşist paşalar, "Devrimci gençliği bitirdik, artık ne yürüyebilirler, ne de başlarını kaldırabilirler!<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div>O zaman, yani 17 yıl 4 aylıkken de söylemiştim, şimdi 47 yıl 10 aylıkken de söylüyorum, hem de daha güçlü;<br /><br />"Nah bitirdiniz!"<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div> <br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Bugünden iddia ediyorum, Türkiye Gençlik Birliği şu anda varolan tüm kitle örgütlerinden daha da hızla büyürek Türkiye tarihinin en kitlesel en büyük, en disiplinli kitle örgütü olacak.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Neden mi?</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Çünkü öylesine bir anti-emperyalizmle donanmışlar, öylesine yurt sevgisi ve bilinciyle yola çıkmışlar ki, Namık Kemal' i de görebilirsiniz onlarda, 1908' lerin Jön Türkleri' ni de (Genç Türkler), Çanakkale Savaşı' nda şehit olan Tıbbiyelileri de, Adnan Mendereslere karşı mücadele şehit olan Turan Emeksizleri de ve1968 öğrenci hareketinide şehit olan Vedat Demircioğlu' nu da görebilirsiniz onlarda.</div><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Ben gördüm bunu gözlerimle TGB' lilerde.</div><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Bu satırların yazarı 1977' den beri yürür ve hatta eşini de 1980 sonrasında başkanlığını yaptığı öğrenci derneğinin düzenlediği bir protestoda tanımış ve aşık olmuştur.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div> <br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">12 Mart 2011' de İstiklal Caddesi' nde tüm Türkiye' den 20.000 genci İstanbul' a taşıyabilen ve İstanbul' un kalbinde "Hoş Amerika, Puşt Amerika!", Özerk Üniversite Tam Bağımsız Türkiye!", " Kahraolsun AKP Diktatörlüğü!", "Ne ABD, Ne AB Tam Bağımsız Türkiye"!, "Türk Kürt Kardeştir, Amerika Kalleştir!" diye yürüten ve turistler dahil tüm halkın sevgisini kazanabilen, en küçük bir taşkınlığa izin vermeyen bir örgütün sizce de büyümememesi mümkün mü?</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Türkiye Gençlik Birliği, gençliğin aydınlık yüzü olarak daha şimdiden umut duyulmakta ne kadar gurur duysa azdır.</div><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Ne demişti büyük Şair Ahmed Arif " Bir umudum sende anlıyor musun!</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Ne demişti Mustafa Kemal "memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunabilirler. Hattâ bu iktidar sahipleri şahsî menfaatlerini, müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş olabilir".</div><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">İşte bu durumda da Türk gençliği damarlarında dolaşan ve asil bağımsızlık kanıyla nasıl cevap vereceğini bu anti-emperyalis yürüyüşle bizlere gösterdi.</div><br />Kutlarız sizi gençler bizi gençleştirdiğiniz için,<br /><br />Kutlarız sizi gençler, onurumuzun her şeyin üzerinde olduğunu bize yeniden anımsattığınız için,<br /><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Kutlarız sizi devrimci gençler sizlerde ulusumuzun anti- emperyalist refleksini bize yeniden kanıtladığınız için.</div><br />Sizin bastığınız zeminde taş, dayandığınız siperlerde dayanak oluruz biz!<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div> <br /><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-7339282343002269562?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-43616014423671566822011-03-20T22:54:00.000-07:002011-03-20T22:54:42.138-07:00YİNE AYNI KAN, ATEŞ, ACI VE YİNE AYNI HÜZÜNLÜ ÇOCUK GÖZLERİ <br /><br /><br />CIA gazeteleri, CIA raporlarına dayanarak yazdılar önce;<br />"Saddam' ın kimyasal silah fabrikaları ve depoları var!"<br />Ancak bir tek kutu bile kimyasal silah ve bir tek fabrika parçası bulunamadı.<br />"Saddam' ın kıyamet topunun menzili İstanbul' u vuracak güçte, hatta 6. Filo' yu bile vurabilir!" diye yazdılar.<br />Değil top veya mermisi, rampası bile bulunamadı savaştan sonra Irak' ta...<br /><br />Ama savaştan sonra da, savaş sırasında da bir çok çocuk gözü bulundu Irak' ta.<br />Ve hala anasını memesini ve babasının sıcaklığını arayan.<br />Fotoğrafik hafızam berbat olduğu halde, gözyaşları sümüğüne karışmış bir oğlan çocuğunun bakışları kazınmıştır içime...<br />İnsanlığın vicdanından ne kadar da uzakta, yalnız ve kabullenmiştir çaresizliği.<br />İnsanlığın gözlerinden uzak ve kapitalizmi olanca çıplaklığıyla anlatan!<br />Çullanın haydutlar sürüsü çullanın üzerine koca Ortadoğu uygarlığının...<br />Hatta Kuzey Afrika, hatta Güney Amerika , hatta nerde altın, nerede petrol, nerede varsa istediğiniz gidin hüzünlü çocukların memleketlerine.<br /><br />Tomahawklarınızla götürün uygarlıklarınızı, patriotlarınızla taşıyın demokrasi ve insan haklarınızı bu geberesice coğrafyaya.<br />Çocukların gözyaşlarıyla karmalanmış kanlı petrollerinizi götürün, ısıtın evlerinizi, yakın arabalarınızın kanlı pistonlarında benzinleri.<br />Demokrasi getirin bize ve karşılığında hüzünlü çocuk gözleri kalsın bize vicdanlarınızın menzillerinden uzakta.<br />Petrolleri götürün; kanlı, kara, ahlaksızlaştırılmış petrolleri...<br /><br />Büyük insanlık seyretmedi mi sizleri canlı yayınlarda silahlarınız ateşlenir ve kan kustururken Irak' ta...<br />Seyrettirmedinizmi iş başındayken silahlarınız ve televizyonlarınızda yazmadınız mı "bilmem kaç bin km menzilli ve kaç metrelik beton duvarları delen silahlarınızı...<br />Üstelik onlar yemek yerken, kahvaltı yaparken izlediler silahlarınızı...<br />Hatta sevişirken gözleriyle gördüler kahredici güçlerini onların!<br />O sevişmelerden vicdanları olmayan, kalpsiz ve gözsüz çocuklar doğdu efendiler ve emrinize girmeye hazırlar şimdi!<br /><br />Ekranlarınızda pazarladınız silahlarınızı ateş kustuklarında Irak stüdyosu' nda.<br />Figüranlarınız Arap çocukları, tahsilatınız ise petrol...<br />Benim vicdanım neredesin, arkadaşlarım neredesiniz, nerede insanlık?<br />Nerede gözyaşlarını yutan çocuklar için sızlayan vicdanlar!<br /><br />Dikdatör Kaddafi!<br />Dikdatör Saddam!<br />Vicdanlarımız da öldü vesselam!<br /><br />Benim kalbimdedir hala gözyaşlarını sümükleriyle yutan Arap çocukları!<br />Ve onlar Irak' ın yağmalanmış şehirlerinde bir hüzün olarak dolaşırlar!<br /><br />Ruhları ise çoktan ölüp gitmiş çocuklar, vicdanı ölmüş insanlığın arasında ne arar?<br /><br /><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-4361601442367156682?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-77709465065654092972011-02-20T11:00:00.000-08:002011-02-20T12:55:42.906-08:00<div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-xLjlVqH79Ns/TWFkj7JrkYI/AAAAAAAAAgI/YrNSCEjPZH8/s1600/imagesCA0K3PV7.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" j6="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-xLjlVqH79Ns/TWFkj7JrkYI/AAAAAAAAAgI/YrNSCEjPZH8/s1600/imagesCA0K3PV7.jpg" /></a>Kuzey Afrika, Balkanlar ve Ortadoğu' ya yayılan halk hareketleri gösteriyor ki, nedeni ne olursa olsun veya <strong>"harekete geçireni</strong>"&nbsp;kim olursa olsun, halk hareketlerinin önünde hiçbir güç duramıyor.</div><br />Yani halk hareketlerinin barajı yok!<br /><br />Kendi yatağında&nbsp; tokumlanıyor, kendi çevresel koşullarını oluşturuyor, birikiyor ve sonuç olarak yatağına sığamayan ırmaklar ne yapıyorsa, toplumların potansiyel enerjisi kinetik eneryiye nasıl evriliyorsa, aynen halk hareketleri de büyük patlamalarla kendini çevreleyen çemberi zorluyor.<br /><br />Halk hareketlerinin başarısı, önderlik eden çelik&nbsp;çekirdeğin yani &nbsp;partinin veya örgütün yeteneğiyle doğru orantılı olarak sonucu belirliyor.<br /><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">"Halk" aslında "yaratıcı" bir potansiyel enerji olarak, toplumları şekilllendirmeyi amaç edinen her&nbsp;gücün ana gündem konusudur.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Renkli "devrimlere" kadar <strong>halk</strong> hep toplumsal muhalefetin harekete geçirmek için çalıştığı <strong>ana özneydi.</strong></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">ABD halk hareketlerinin kabına sığamayan enerjisini keşfederek bu büyük gücü Ukrayna ve Gürcistan' da kullanarak anti-Amerikancı hükümetleri devirdi.</div><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">İşte bu tarihten sonra nerede bir halk hareketi olsa, devrimciler bu halk hareketinin "devrimci" bir amaç uğruna&nbsp; mı yoksa ABD destekli mi olduğu konusunda uzun tartışmalar yapıyorlar, yapıyoruz.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Bloglara, internet sitelerine ve&nbsp;yazılı ve görsel medyaya bakınız, haklı olarak&nbsp;Mısır, Tunus, Cezayir, Libya, Arnavutluk ve diğer ülkelerde başlayan halk hareketleri konusunda "renkli mi yoksa devrimci eylemler midir?" tartışması var.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Ben şahsen bu eylemlerin hala&nbsp; devrimci olduğunu ve Ortadoğu ve Kuzey Afrika için ABD tarafından&nbsp;üretilen Büyük Ortadoğu Projesi' nin denklemini değiştireceğini düşünüyorum.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Burada çıkan sonuç şudur:</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Durdurulamayan tek güç halk hareketidir. </div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Halkın<strong> gizil</strong> gücü keşfedilmeyi bekleyen en büyük güçtür ve emperyalizme bile kendi projeleri için ilham vermektedir.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Matematikten pek anlamam.</div>Dört işlemi ise herkes kadar...<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Matematikte "bir", çarpım işlemlerinde "etkisiz elemandır"</div>Ve yine aynı "bir "&nbsp; bölme işleminde de etkisiz. <br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Yani "bir" rakamını ne ile çarparsanız veya bölerseniz bölün size işlem yaptığınız rakamı verir...</div><br />"Sıfır" ise özeldir, onu bölemezsiniz.<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Sıfır ile bir sayıyı çarpamazsınız, buna cesaret ederseniz size ait olan rakamı yutar.</div><strong>Çarpışma anının</strong> <strong>yutan elemanıdır</strong> çünkü sıfır...<br /><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Matematiğin yutan elemanı sıfırsa, toplumsal olayların yutan elemanı "halk" tır...</div><br />Onunla çarpışmayı göze alan yutulmayı da göze almalıdır.<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Ve Türk halkı, Ortadoğu, Balkanlar ve Afrika' nın en deneyimli halkı olarak büyük bir çarpışmaya doğru hızla yol alıyor.</div><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Bakalım kim kimi&nbsp;yutacak?</div><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Kim kimi?<br /><br />Aramızda kalsın ama ben yanıtı biliyorum.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-7770946506565409297?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-48659670267807229282011-02-13T10:23:00.000-08:002011-02-13T11:00:10.719-08:00<div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-1IxycjoFLMs/TVgqL-VQqWI/AAAAAAAAAgE/p5IP4CcSSvY/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" h5="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-1IxycjoFLMs/TVgqL-VQqWI/AAAAAAAAAgE/p5IP4CcSSvY/s1600/images.jpg" /></a></div>Sağdan soldan yazılanları okumaya çalışıyorum.<br />Sol' dan <strong>"devrimdir"</strong>&nbsp; diyeni görmedim.<br />Sağdan ise bu bir <strong>"islam devrimidir"</strong> diyeni de görmedim .<br />Ama biliyorum ki iki güç var ki bu konu üzerinde kafa yoran.<br />Birisi ABD'dir, şaşkınlık içindedir ancak bu durumdan kendi çıkarları zedelenmeden bu süreci nasıl atlatacakları üzerine uzun mesailer yapıyorlar. <br />Başkanları Obama' nın hergün yaptıkları açıklamaları bunun en büyük kanıtıdır.<br />Bu duruma bir çözüm bulup bulamadıklarını süreç içinde göreceğiz.<br /><br />Diğer yandan bir grup "solcu", "bu ABD operasyonudur" diyor ama <strong>"ABD, her şeyin istediği gibi gittiği bir ülkede bunu neden yapsın?</strong> sorusu boşlukta duruyor.<br />Bu tezi öne sürenler&nbsp; "yüksek teknolojiyle her şeyi yapabileceğini düşündükleri ABD' nin" gücünü bir yandan da&nbsp;büyütmeye devam ediyorlar...<br /><br />Bir taraftan da "buradan sosyalizmin mi çıktığını gördük, ne oldu yani?" tarzıyla meseleye bakanlar var...<br /><br />Soru şudur: "Siz sosyalizmi mi bekliyordunuz arkadaşlar?"<br />Ben beklemiyorum...<br /><br />Beklemedim.<br />Beklenmez de zaten...<br />Tunus, Mısır, Cezayir ve Yemen' in Arapları bize şunu gösteriyor.<br /><br />"Herhangi bir Halk hareketinin önüne hiçbir güç geçemez"<br /><br />Yaşlı dünyaya, bu Arap hareketi, sosyalizmi yarın getirmeyecek, böyle hedefleri de yok&nbsp;ama aşağılanan, koyun olduğu düşünülen, terörist olarak nitelenen "deliğe süpürülen" ve aynı coğrafyada yaşayıp ve ortak bir kültüre sahip olan bir milletin ayağa kalkmayı, adımlamaya başladığı ve kendisini aşağılayan "uygar batıya" demokratik bir kültür ve yaşam özlemini haykırmaya başladığını gösteriyor.<br /><br />Bu halk hareketini neden küçümsüyorsunuz, Arap oldukları için mi ey "solcular" ?<br />Buradan sosyalizmin çıkabileceğini de nereden çıkardınız? Güçlü bir sosyalist partileri de vardı da biz mi duymadık!<br /><br />Bakın bu&nbsp;halk hareketinden bence&nbsp;iki şey çıkacaktır:<br /><br />1- Arap Dünyası' nda bir demokratikleşme ve bunun ardından demokratik devrimler. Bu devrimler elbette uzun yıllara yayılacak&nbsp;ve inişli çıkışlı olacaktır.<br />2-Tüm dünyanın ezilen uluslarına "haydi kalkın ayağa!" mesajını yaymaya başlayacaktır. <br />Ben bu mesajı kendi adıma aldım ve bu açıdan Arap Halk Hareketi' ni çok önemsiyorum.<br /><br />Ey Türkiyeli devrimciler size bu güçlü mesaj neden ulaşmaz?<br /><br /><br />Bunun dışında ise en kaba haliyle, yanıbaşımızda yaşayan bu milletler konusunda ne kadar cahil olduğumuzun da altını çiziyorum.<br /><br />.<br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-4865967026780722928?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-91305657016281115032011-02-06T13:40:00.000-08:002011-02-06T13:40:14.825-08:00<div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/TU8U0m1RZyI/AAAAAAAAAgA/9fod8zgr9Ss/s1600/sahin.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" h5="true" height="249" src="http://3.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/TU8U0m1RZyI/AAAAAAAAAgA/9fod8zgr9Ss/s320/sahin.jpg" width="320" /></a>Tunus.</div>Lübnan.<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Ürdün...</div>Mısır.<br /><br />Araplar 632' den beri inisiyatifi bu denli hiç almamış, yeni bir toplum düzeni için "Gayrı yeter!" dememişlerdi.<br />Hazreti Muhammed' den bu yana, yeni bir düzen ve yaşam gereksinimiyle yola çıkıp dünyanın gündemini bu derece belirlememişlerdi.<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Açıkçası bu&nbsp;ayaklanma dünyayı, onu yorumlamaya çalışanları, "Yeni Dünya" düzencilerinin tamamını şaşırtmış görünüyor.</div>Peki&nbsp;&nbsp;siz Araplar' dan bu denli büyük bir hareketi bekliyor muydunuz?<br />Ben açıkçası beklemiyordum. Hata yapmışım.<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Oysa her etkinin bir tepkisi de olacak, biz bunu nasıl göremeyiz?</div><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">ABD' nin "Büyük Ortadoğu Projesi' yle" sınrlarını değiştirmeye çalıştığı ve&nbsp; Türkiye, İran, Irak Suriye gibi 24 Ortadoğu ve Afrika ülkesinin içinde bulunduğu devletlerin halklarının bu uğursuz projeye bir yanıtı olmayacak mıydı?</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Olacaktı elbet, zaten&nbsp; bu başkaldırının ilk işaret fişeği beş yıl önce bildiğiniz gibi Türkiye' den&nbsp; atıldı...</div>Anımsayalım;<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Tekel işçilerinin geçen yıl başında sonlanan muhteşem direnişi ve 2007 yılında Ankara, İstanbul, İzmir ve ülkemizin bir çok ilinde gerçekleşen milyonların eylemi bu işaret fişeklerinin güçlü örnekleri olduğu gibi başka örneği de yoktu. </div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Ancak henüz Türkiye' de bu&nbsp;halk hareketini&nbsp;yönetecek bir <strong>"birikim"</strong> ağırlığını hissettirmediği için büyük bir geri çekilme yaşadık.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Tunus' ta halkın taleplerine göre bir yönetimin oluşmaya başladığı, Lübnan' da inisiyatifin Hizbullah' a geçtiği ve Ürdün Kralı' nın büyük bir telaşla halka yeni vaadlerde bulunduğunu açık.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Bunu başta Suudi Arabistan olmak üzere diğerleri takip edecek.</div><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Mısır' da ise Tahrir(Kurtuluş) Meydanı' nda toplanan ve&nbsp;milyonlarla ifade edilen Mısırlının sabrı sonucu belirleyecek.</div>Kuzey Afrika' dan Ortadoğu' ya doğru büyük bir Anti-Amerikancı ve ulusalcı bir halk hareketinin büyümeye başladığını görüyoruz.<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Bu daha da büyüyecek, inanın!</div>Böyle zamanlarda ben "insanlığın evrensel değerlerinin" ne kadar büyük bir hazine olduğunu mutlulukla ve kıvanç duyarak daha iyi anlıyorum.<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Büyük Ortadoğu Projesi' ni &nbsp;"kağıttan bir kaplana"&nbsp;çeviren büyük bir gücün&nbsp;Afrika' dan Asya' ya doğru aktığını da elbette.<br />&nbsp;<a href="http://kubilaykizildenizli.blogspot.com/2011/01/bahar-ayaklanmas.html">http://kubilaykizildenizli.blogspot.com/2011/01/bahar-ayaklanmas.html</a>&nbsp;adlı yazımda, Türkiye'miz baharı bir "Bahar Ayaklanması ile karşılayacak" demiştim.</div><br />Tahrir Meydanı'ndan kalkan&nbsp;ve ulusların bağımsız ve özgür yaşama isteğini temsil eden&nbsp;<strong>Şahan,</strong>&nbsp; engin halk hareketi birikimine sahip Türkiye halkıyla baharda buluşacaktır!<br /><br />Ve Asya' nın Şahan' ı Amerika Kartalı' nı kendi&nbsp;topraklarından kovacaktır.<br /><br />Bu kesin!<br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-9130565701628111503?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-87750291624891565762011-01-23T12:00:00.000-08:002011-01-23T12:19:20.813-08:00Bu yıl dünyaya bahar erken geldi...<br />Bakmayın siz Avrupa' nın, ABD' nin dondurucu soğuklarına...<br /><strong>"Küreselleşme"</strong> denilen dayatmayı fokur fokur kaynatacak halk hareketinin ilk kıvılcımları Türkiye' nin etrafında görülmeye başladı...<br /><br />Tunus ve Aranavutluk' tan söz ediyorum.<br /><br />Benim bilebildiğim kadarıyla Tunus gibi, İran dışındaki bir müslüman ülkede, bu denli büyük bir halk hareketi ilk defa oluyor. Daha çok herşeyi kadere bağlayan ve otoriteye boyun eğen bir Arap devletinin yurttaşları ilk kez sahneye çıkıyor. Bu başlı başına büyük bir olaydır dünya için.<br /><br />Tunus' ta halk yolsuzluk yaptıkları gerekçesiyle iktidarı alaşağı etti ve durdurulamıyor.<br /><br />Burada yazıyorum; Dünya, Tunus gibi hiç beklenmedik bir ülkede sıcacık Anti-Kapitalist bir hareketle 2011 yılına&nbsp;ısınarak girdi.<br /><br />Bu büyük halk hareketinin aynısı,&nbsp;Arnavutluk gibi geçmişte devrim yapmış bir ülkede neredeyse eş zamanlı olarak başladı. <br /><br />Arnavutluk' ta da, Tunus'ta da halk denetlenemiyor, sakinleştirilemiyor, durdurulamıyor...<br /><br />Herşeyi her zaman denetleyebileceğini ve "Büyükbirader'in" gözüyle&nbsp; gözlediğini düşünen "büyük" sistemin silahlı ve silahsız güçleriyle çaresiz bakakaldığını görüyoruz.<br /><br /><em><strong>ABD,</strong></em>&nbsp;&nbsp;"Yeni Dünya Düzeni" ve "Büyük Ortadoğu Projesi' yle" <strong>"devlet mühendisliğine" </strong>başlamış ve&nbsp;Yugoslavya ve Irak'ta devletleri kanlı çizgilerle bölerken, <strong><em>kesinlikle</em></strong>&nbsp;&nbsp;ileride daha da büyük sonuçlara yol açaçak bu halk hareketlerini şimdiden telaşla not edip analiz etmeye başlamıştır.<br /><br />Ama bu analizler "nafile " çabadır. Çünkü halklar nehirler gibidir ve birbirlerinin içine akarlar. Siz sınırları ne kadar yükseltseniz de bunu engelleyemezsiniz.<br /><br />Türkiye halkı bu iki ülkenin halklarından daha tecrübelidir. Tarihinde yarım da kalsa büyük bir demokratik devrim ve birikimi vardır. Sokağa dökülmemesinin ardında herşeyi inceden hesaplaması ve yenilmemek üzere sahneye çıkma isteği vardır. Bu kesindir.<br /><br />Aslantepe' de 40.000 futbol seyircisinin başlattığı protestoyu dikkatlice okuyalım ve devamla devletin estirdiği terörü hiçe sayarak, İstiklal Caddesi' nde, yani &nbsp;Türkiye' nin en önemli merkezinde farklı takımlara mensup taraftarların bu <strong>devlet terörüne meydan okuması</strong>&nbsp;ayrıca çok önemlidir.<br /><br />Türk halkının bu gidişe daha fazla tahammül edeceğini düşünenler ya kendi halkını tanımıyor ya da bu dünyada yaşamıyor.<br /><br />Bahar' da <strong>" Gayrı Yeter!"</strong> diyerek milyonlar bir kaç yıl önce olduğu gibi caddeleri şenlendirecekler.<br /><br />Türkiye' nin toprağın altında uzun süredir yatan umut tohumları &nbsp;ilk sürgünlerini bu baharda verecektir.<br /><br />Bundan hiç kuşkumuz olmasın!<br /><br /><br /><br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-8775029162489156576?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-73937552171318619052011-01-21T02:49:00.000-08:002011-01-21T04:24:12.929-08:00<div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Dün gece yarısı bana gelen ve&nbsp;hayatım boyunca &nbsp;aldığım nadir güzellikteki bir elektronik postayı paylaşmak istiyorum sizlerle.</div>Kardeşlik her zaman "kan bağı" ile oluşmaz.<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Bu nedenle,1995 yılında Arif' le tanıştığımdan beri artık&nbsp;altı değil yedi kardeşim var...</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">&nbsp;</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Sevgiler</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">*** ****</div><br /><strong>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Abi Merhaba,</strong><br /><br /><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/TTll17FWZ8I/AAAAAAAAAf4/KLtyvfokmD8/s1600/Arif.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" s5="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/TTll17FWZ8I/AAAAAAAAAf4/KLtyvfokmD8/s1600/Arif.jpg" /></a>Kizacaksin belki ama ben bir siseye yakin sarap ve bir de puromu ictim.</div>Bu gece niyese bloglara girerken hep sorun yasadim ve sana oradan degil de buradan yazmak istedim.<br />Son yazini okudum.<br /><br />Sonra senin izledigin bloglardan ` Dalgalari Asmak` diye bir bloga girdim ama dedim ya sorun var bu aksam yazilari dogru duzgun okuyamiyorum.<br /><br />Neyse! Dalgalari Asmak demis ki: <strong>"Ruhunuzu yuzunuze giyecek kadar cesur musunuz ?"</strong><br /><br />Soru cok hosuma gitti.Yazinin devamini da okumayi cok isterdim.<br /><br />Guzel soru....<br /><br />Ama guzel olan bir sey daha var:<br /><br />Bak bu saatte seni dusunen ve seninle birseyler paylasmak isteyen bir adam var.<br /><br />:) Bu cok guzel degil mi ?<br /><br />Sen ister Istanbul`da, ister Fizan`da ol!&nbsp; Ol da bir yerlerde ben yazayim.<br /><br />Sevgim ve tum saygimla <br /><br /><strong>Arif...</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-7393755217131861905?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-69738611887392152202010-12-17T05:06:00.000-08:002010-12-17T07:19:54.929-08:00Gençler ve işçiler.<br />Bir araya gelmeye görsünler!<br /><br />Çünkü biri bugünü garantiler, diğeri yarını!<br /><br />Biri evimizdeki sobadır, yerdeki döşemedir, ayağımızdaki ayakkabı.<br />Hatta her gün bindiğimiz otobüsün şoförü, bebelerimizin servis amcası, işyerinde çaycımız, sabahları kapımızda asılı duran kutuya ekmeğimizi gazetemezi koyandır.<br />Hastanede sedyemizi taşıyan, ilacımızı veren, yerin fersah fersah derinliğinden kömürümüzü çıkarandır. <br />Hatta kömürün kendisidir.<br />İlmek ilmek parmaklarıyla tekstil fabrikasında dokumayı yapanımızdır.<br />Ayıbımızı örtendir, yaşamı yeniden hergün üretendir, demiryolunun rayıdır, dönen tekerleğin kendisidir.<br />İşçidir "O", yani yaşamı üreten...<br />Hani Einstein' in,&nbsp;günde yüz kez kendi kendine düşünüp ancak öyle karar verdiği <strong>"bir insan başkaları için vardır"</strong> dediği ana öznedir.<br /><br />Yani penceremizdeki camdır. <br />Bugündür... <br />&nbsp; <br />Diğeri ise, işte o işçinin camından gördüğü diğer öznedir, hatta öznenin karesidir. <br /><br />İki kere iki öznedir gençlik.<br />Eşimin en iyi anladığı, her defasında <strong>"işte budur"</strong> dediği...<br /><br />Camdan hiç büyümeyecekmiş gibi görünen ama hergün başkalaşarak büyüyen gençtir diğeri.<br />Heyecandır, enerjidir, karşılıksız beklemeden kendini verendir, mülkiyetsizdir ve bu yüzden hepimizden daha temiz ve paktır.<br />Masadaki kağıt değil ama ona yön verendir, kingteki, hoşkindeki, briçteki zekadır.<br />Sevgilisini bi' dakka daha görmek için sınava girmeyendir, aydınlıktır.<br />Hatta&nbsp;tıp fakültesi&nbsp;son sınıfından topluca ayrılıp&nbsp;yurt savunması için ölüme gidendir.<br /><br />Çek deftersiz ve&nbsp;banka hesapsız insandır gençlik.<br />Bu nedenle <strong>denetlenemeyen öznedir</strong> gençlik.<br /><br />Bugün gençler ellerindeki yumurtalarla omlet yapıyorlar, Türkiye' nin yarın yenecek yemeğine tuz koyuyorlar...<br />Türk halkına moral aşılıyorlar.<br /><br />Türkiye' nin gelecek umudu&nbsp;gençlikte ve işçilerdedir ve bir araya gelmeleridir asıl olan.<br /><br />Gerisi ise yani bizim gibiler detaydır, inanın sadece detay!<br />.<br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-6973861188739215220?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-17860466707255194012010-11-30T07:14:00.000-08:002010-12-04T13:27:08.180-08:00&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <em>"Bir Acem şairi, </em><br /><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Ölüm âdildir, diyor, </em><br /><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Aynı haşmetle vurur şahı, fakiri. </em><br /><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ...Biliyorum ölümün âdil olması için,</em><br /><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Hayatın âdil olması lâzım" </em><br /><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Nazım Hikmet</em><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/TPU7evi4sRI/AAAAAAAAAfg/pUvoAj_pCYg/s1600/untitled.bmp" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="240" ox="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/TPU7evi4sRI/AAAAAAAAAfg/pUvoAj_pCYg/s320/untitled.bmp" width="320" /></a></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<strong><em>" Bir ara hafifçe gözlerini araladı...</em></strong></div><strong><em></em></strong><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><strong><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;Sonra kapattı yeniden usulca."</em></strong></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Beş çocuktan beşincisiydi...</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Yani annemden sonra doğan çocuktur...</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Ne annesi Fethiye Hanım tanıyabildi onu ne de&nbsp;"O" annesini..</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Birbirlerini tanıyabilecek kadar aynı zaman diliminde kalamadılar yeryüzünde çünkü.</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Belki annesi kokusununu bilmiştir, muhakkak bilmiştir&nbsp;teyzemin ama,&nbsp;Semahat Hanımın&nbsp;anılarında bir anne figürü hemen hiç olmadı...</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Sadece Sultan Halası annesi oldu&nbsp;onun.Ve derdi ki teyzem "Sultan Bacım bana öyle baktı ki, yediğim önümdeydi yemediğim ise arkamda"...</div></div>Ve üvey annesinin hışmından kurtulmak için halasına sığınan güzel teyzemin ardından Mehmet dedem " Aç kal ama çocuğuna sen bak!" demiş...<br />Ama teyzem baba evinden halasına o tarihte gittigider...<br />***<br />Teyze için "ana yarısı" derler ama daha fazlasıydı benim için &nbsp;teyzem...<br />Annemin de&nbsp; "ruh ikiziydi"sanki ve ben tartıştıklarını, birbirlerini kırdıklarını ne duydum ne de tanık oldum.<br />****<br />Gülümserken bile "utanan" kadındı teyzem. <br />Gülmeye başladığında hafifçe başını ve gözlerini yere eğer ve ellerini ovuştururdu.<br />Ve o ellerle öyle bir içli köfte yoğururdu ki, siz yerken onları, parmaklarınızı da yerdiniz.<br />Bir de Cırtıman Köyü'nden kendi elleriyle topladığı yeşil zeytinler var anılarımda.<br />Bu zeytinler öylesine küçüklerdi ki, "en büyüğü ancak bir nohut kadardı" derdiniz.<br />Teyzem tek tek elleriyle çekirdeklerini çıkarır, yaptığı salatanın içine koyar ve ayrıca&nbsp; koskocaman bir kasenin içine çekirdeksiz zeytinleri doldurur kahvaltı masasına getirirdi.<br />Biz bu zeytinleri çatalla değil, kaşıkla yerdik..<br />***<br />Benim teyzem önce bir bebek olarak doğdu&nbsp; ama , anasız!<br />Sonra baba evinde değil ama hala evinde buldu huzuru bir süre.<br />Ardından adam gibi bir adamla evlendi, yaptı beş pırıl pırıl çocuk ve otuzunda&nbsp;kaybetti eşini&nbsp;ve hiç evlenmedi bir daha.<br />Bir ana olarak kaldı ölene değin, ancak&nbsp;babalara taş çıkartacak kadar da bir&nbsp;baba!<br />Veda etmeye gittim 25 Kasım'da...<br />Tuhaftır bazı şeyler ve bile bile yapılır.<br />Acıdır da aynı zamanda.<br />Bir daha asla göremeyeceğinizi bile bile veda etmeye gitmek tarifi mümkün olmayan bir histir.<br /><br />***<br />Bir ara hafifçe gözlerini araladı...<br />Sonra kapattı yeniden usulca.<br />Ve kapattıktan sonra gözlerini <strong>"Yarın yine görüşürüz, teyze"</strong> yoktur. <br />Hatta telefon rehberinizdeki telefonunu bile kullanamayacaksınızdır artık.<br />Yine de veda ziyaretine gittiğinizde, sizi farkedemeyecek kadar hasta olduğu halde, yani bir bebek gibi uyuduğu için,&nbsp; tuttuğunuzda elini ve öptüğünüzde yanaklarını derin bir huzur duyarsınız.<br />.<br />***<br /><strong>"Hoşçakal Teyze"</strong> dedim öperken yanaklarından ve bir süre elini de tuttum, sıcacıktı.<br />Ne tuhaf, parmakları ve tırnakları ne kadar da benimkilere benziyordu, ancak o an farkettim.<br />Hafifçe&nbsp;alnını ve alnına dökülen saçlarını okşadım bir süre&nbsp;...<br /><br />Ve gittim!<br /><br />Biliyordum ki, artık&nbsp;ikimizin önünde&nbsp;iki farklı yol var.<br />Ben yaşama karıştım yeniden, teyzem ise yirmi dört saat sonra&nbsp;bilinmezliğe.<br /><br />Ve eğer varsa öte dünya, teyzemin yeri&nbsp;namuslu ve çalışkan insanların yanıdır&nbsp;ve oradan şimdi kendisine yazmaya çalıştığım "veda yazısını" yazarkenki halime üzülüp ve <strong>"niye üzülüyor ki bu çocuk ?"</strong> deyip, göz yaşı döküyordur!<br /><br />Canım teyzem&nbsp;üzülme artık oralardan, çünkü sevdikleri için&nbsp;gözyaşı dökmeyi&nbsp;sen ve anam öğrettiniz bana.<br /><br /><strong>"Bir acem şairi ölüm adildir"</strong> demiş...<br />&nbsp; Ben ise hala yaşamın adil olması gerektiğine&nbsp;inanıyorum...<br />.<br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-1786046670725519401?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-90597101695341587462010-11-10T02:44:00.000-08:002010-11-10T02:55:08.060-08:00<div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/TNp1_TeGHZI/AAAAAAAAAfc/7Jbb67eHWJA/s1600/atam1.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="150" px="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/TNp1_TeGHZI/AAAAAAAAAfc/7Jbb67eHWJA/s200/atam1.jpg" width="200" /></a>10 Kasım 2010.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Saat 09:05</div>İstanbul Boğaziçi Köprüsü.<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div>Köprü hafifçe sallanıyor.<br />Diğer binlerce insan gibi ben de köprünün üzerinde ayaktayım.<br />Trafik donmuş...<br />Yanıbaşımda pırıl pırıl bir genç kadın var, saçları boğazın rüzgarında savruluyor.<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Arkamdaki şalvarlı amca hırkasının önünü ilikleyip, sakalını sıvazlıyor...</div>Motosikletli kuryeler durdurmuş motosikletlerini bir ileri bir geri salınıyorlar <br />Heryer matem sirenleriyle çınlıyor!<br /><br />Köprünün sol tarafındaki Rakkastepe'deki dev bayrak, sonra Avrupa Yakasın'dakiler&nbsp; ve Beylerbeyi' ndeki&nbsp; de matem pozisyonunda dalgalanıyor...<br /><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Ve İzmir'de Atatürk'ün dev rölyefine ateş eden sapkınlara inat Türkiye Gençlik Birliği üyeleri <strong>" Sana Atılan Kurşunlara biz Siper Oluruz"</strong> pankartıyla sahneye iniyor.</div><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><strong>Mustafa Kemal</strong> bu, yarattığı ulusunun içinde yeniden canlanıyor elbet.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">"Sarışın bir kurda benzeyen", esmerler, beyazlar, kara kaşlılar, mavi gözlüler, yeşil gözlüler artıyor elbet.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Oğlum Mehmet ise, anasının aldığı kasımpatılarla okuluna gitti bugün!<br />Biliyor daha sekizinde Mustafa Kemal'in ne anlama geldiğini.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Biliyor çünkü doğduklarından beri anlatılıyor anaları tarafından benim bebelerime.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br />Seviliyor Mustafa Kemal Türkiye'nin yetiştirdiği en büyük devrimci olduğu için!<br />İyi bir insan olduğu için değil, anti-emperyalist olduğu için seviliyor!</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Çok iyi bir asker olduğundan değil, ulusunu emperyalistlere boğdurmadığı için...</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Ve vatan sevgisini bir hobi olarak görmeyip <strong>"vazifeyi ihmale uğratan merhamet, vatana ihanetttir!"</strong> dediği için..</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">İşte bu&nbsp;nedenlerden dolayı <strong>&nbsp;"Dünyanın hiçbir ülkesinde hiçbir&nbsp;kimse böylesine bir&nbsp;aşkla sevilmemiştir.</strong> "</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-9059710169534158746?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-62584344188174894292010-11-04T13:06:00.000-07:002010-11-04T13:10:13.689-07:00Gece...<br />Hiç ışık yok.<br />Pür karanlık...<br /><br />Bilimsel tanımı ise "Mutlak Siyah"!<br /><br />Gündüz...<br />Yani "gece" değil ...<br />Işık var, karanlık yok.<br />Pür aydınlık, pür ışık!<br /><br />Bilimsel tanımı ise "Mutlak Aydınlık" yani!<br /><br />Var mı doğada "mutlakiyetlik" kavramının karşılığı?<br />Yok!<br />Çünkü doğada her şey içiçe geçmiştir.<br />Siyah içinde beyazı, beyaz da karayı içerir.<br /><br />Biz insan evladının anlayamadığı doğanın cilvesidir bu.<br /><br />Bir devrimci marş "Her geceyi mutlak bir sabah bekler" dizesi içerir.<br />Türkiye karanlık, "mutlak siyah " da olabilir.<br /><br />Ama doğamız bize der ki "mutlak" yoktur.<br />Ve bu nedenle Türkiyemiz karanlığının içinde kendi ışığını da taşır.<br />Ben demiyorum bunu diyalektik diyor.<br /><br />Türkiye karanlık!<br />Her gece içinde "bizim ışığımızı" içerir<br /><br />Ve bu ışık "Partidir"!<br /><br />Işıl ışıl!<br /><br />....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-6258434418817489429?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-10638767189160561012010-10-20T12:01:00.000-07:002010-12-26T11:46:43.424-08:00ABD ve "Batı" gelişmiş ve güçlü ulus devletler olmakla birlikte, kendi çıkarlarının önünde büyük gümrük duvarlarıyla dikilen&nbsp;diğer küçük ama güçlü ulus devletleri yok etmek ister.<br />En son örnek Yugoslavya'dır.<br />Irak ise halen parçalanma operasyonun tam ortasındadır ve 5 milyona yakın vatandaşıABD tarafından&nbsp;katledilmiştir.<br />Yugoslavya' da bu rakam ise milyona yakın olarak&nbsp;ifade ediliyor.<br /><br />İran ve Suriye sıradadır.<br /><br />Türkiye' de&nbsp; bu operasyonun ön çarpışmaları 12 Eylül 1980' le birlikte ABD' nin oğlanlarıyla birlikte başlamıştır.<br /><br />ABD ve diğer kapitalist ulus devletler onlarca etnik kökeni farklı yurttaşını "millet" haline getirmeyi ortaçağın tüm kurumlarını kan döküp tasfiye ederek başarmıştır. Büyük Fransız Devrimi' nin giyotinleri ve&nbsp;Amerikan İç Savaşı' nın meydan savaşları ve darağaçları bu sürecin en yakın tanıklarıdır.<br /><br />Oysa Cumhuriyeti kuran devrimci kadro bu süreci İstiklal Mahkemeleri ile başlatmakla birlikte sonuna kadar gidememiştir ve bizim Türk'üyle, Kürt'üyle Arap'ıyla birlikte oluşturmaya çalıştığımız tek bir milletin zamkı olan Türkiye Devrimi' ni Anadolu zeminine başarıyla oturtamamıştır.<br /><br />Bu&nbsp; feodalizmin "katledilememiş" olmasının bir sonucudur.<br /><br />Bakın aynı zamanda bu nedenle Kürt&nbsp;adı bir millet tanımına oturmaz. Aşiretlerden oluşan bir ulus/millet olabilir mi?<br />Cumhuriyet feodalizmi tasfiye edemediği için bugün Kürt milleti de yoktur. Kürt aşiretleri arasındaki bağlardan daha güçlü bağlar Cumhuriyet nedeniyle hala 75 milyon kişi arasında vardır.<br />Doksan&nbsp;yıldır öyle ya da böyle bir birleşik millet kavramı ülkemizde vardır ve Cumhuriyet Devrimi' nin başarısı ölçüsünde Ortadoğu' nun en sağlam, en modern ülkesini ve ulusunu yaratmıştır.<br /><br />Cumhuriyet Devrimi' nin süreci&nbsp;1940' lı yıllardan beri gerilemeye başlamış, kendini yaratan milletinden kopmuş ve ayrımcı politikaları özellikle 80'lerden sonra Amerikan Gladyosu'nun desteğinde&nbsp;sistemli olarak uygulamıştır.<br /><br />İşte bu uygulamalar&nbsp;"tek millet" kavramını erozyona uğratmış, ABD ve emperyalist Batı &nbsp;ülkemizin bir zengiliği&nbsp;olan farklılıklarımızı "etnik sorunlar" temelinde&nbsp;destekleyerek büyütmüş&nbsp;ve nihayetinde bugün yaşadığımız tablo ortaya çıkmıştır.<br /><br />Bugün ülkemizin 81 vilayetinde zayıfta olsa örgütlenmiş bir devrimci parti yoktur ama tüm şehirlerde örgütlenmiş tarikatlar ve onların yasal temsilcisi olan partiler vardır.<br /><br />Sosyalistler ve devrimciler adına en büyük utanç ve halkımız için en büyük tehlike budur.<br />Devrimci partileri olmayan milletler, sürülerin kurtlar tarafından boğazlandığı gibi boğazlanırlar, katledilirler.<br /><br />"Kürt Sorunu" artık&nbsp; Cumhuriyet' in çözeceği boyutların çok üzerindedir ve Türk Milleti' ni oluşturan iki etnik (Türk-Kürt) topluluk arasında ülkü birliği ciddi derecede yara almıştır.<br />Kürt sorunu ABD ve Batı tarafından siyasal zemine taşınmış ve&nbsp; taraflar ülke içiyle sınırlı olamayacak kadar artmış ve uluslararası bir platforma ve onların &nbsp;karar vericilerinin gündemine taşınmıştır.<br /><br />Bugün meseleye basit bir "kültürel haklar" çerçevesinden bakan ve PKK' nın eylemlerini ve stratejilerini&nbsp;haklı gören tüm eğilimler ABD ile aynı safta olduklarını unutmasınlar.<br /><br />Lenin' in tarif ettiği&nbsp;&nbsp;<em>Emperyalizm Çağı' nda</em>&nbsp;<strong>"etnik kimlik-dil"</strong> peşinde koşanlar, ulus kavramını anlamadıkları gibi, bu tutumlarında ısrar ettikleri taktirde hem kendi dillerini kaybederler&nbsp;&nbsp;hem de Barzani gibi ABD' nin askeri olurlar.<br />Bugünün görevi Türkiye halkını yeniden tek ve büyük bir ulus haline getirecek projeler üretmek ve bunun devrimci partisini büyütmektir.<br /><br />Bu çaba emperyalizme verilecek en büyük, en devrimci yanıttır.<br />.<br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-1063876718916056101?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-24751960614970908932010-10-06T09:23:00.000-07:002010-10-06T09:48:23.680-07:00<span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><b>16 Mart 1920</b></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><b>6 Ekim 1922</b></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Biri utancın diğeri ise gururun tarihidir.</span></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Tarihler ve nesneler birbirine benzemezler.&nbsp;</span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Tarihleri anlamlandıran, onu değerli kılan o süreçte yaşananlardır ama nesneleri değerli kılan insanın o esneye atfettiği değerdir.&nbsp;</span></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Bu yüzden nesnelerin değeri değişkenken tarihsel süreçler ilgili dönemin içinde yerlerini değişmeden alırlar.</span></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">16 Mart 1920' de İstanbul İngilizler tarafında işgal edildiği için utanç tarihidir.</span></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Nazım Hikmet o günü ve geceyi Kuvayi Milliye Destanı' nda &nbsp;Manastırlı Hamdi Efendi' den başlayarak çok güzel anlatır.</span></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Ama daha çok aynı tarihin gecesinde Şehzadebaşı Karargahı' nda uyumaktayken süngülenerek şehit edilen askerleri.</span></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><i>"Üçümüzü uykuda kesti kâfir,&nbsp;</i></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><i>kurşuna dizdi ikimizi.<br />Şimdi üçümüz :<br />Abdullah ve Osman ve Abdülkadir,<br />taşları yan yana yatar Eyüp'te.<br />Arama, bulamazsın ikimizin kabrini,<br />belki maşrıkta, belki mağripte,<br />biz de bilemeyiz yerini. "</i></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><i><br /></i></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Ben</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">&nbsp;kendi ülkesinin başkentinde katledilen bu askerler için ağlamadım ama başkentinde askerleri öldürülen bu ülke için ağladım.</span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">***</span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/TKyhlrmDIYI/AAAAAAAAAfY/jXthplXh1ms/s1600/IMG00008-20100925-1819.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/TKyhlrmDIYI/AAAAAAAAAfY/jXthplXh1ms/s400/IMG00008-20100925-1819.jpg" style="cursor: move;" width="400" /></a></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Geçen hafta trafiğin çok sıkışık olduğu bir gün Haliç civarında E-5 karayolundan sapıverdim Edirnekapı Şehitliğine.</span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Şehitlikte 16 Mart 1920 isimli bir cadde...</span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><b>"Nereden anımsıyorum bu tarihi?"&nbsp;</b>diye düşünürken , Abdullah, Osman ve Abdulkadir' in mezarlarını gördüm.</span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Mezartaşlarını okudum, yanda görebilirsiniz.</span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Ve onda hissettiğim tek şey, uzun yıllardır<b>&nbsp;özlemle</b>&nbsp;görmeyi beklediğiniz dostlarınızla aniden karşılaşmak gibiydi.</span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Oradaydılar işte ! <b>Abdülkadir, Osman ve Abdullah Çavuş.</b></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><i>Mezar taşlarını sevdim, yanlarında oturdum, yüz sürdüm, teşekkür ettim.</i></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Bu yüzden 16 Mart 1920 tarihi Türk tarihinin utanç günüdür ve bu güzel çocuklar da bu &nbsp;utancın şehitleridir.</span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Bugün 6 Ekim 2010.</span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">87 yıl önce Mustafa Kemal' in bağımsızlık mücadelemizin yenilmez ordusunun İstanbul'a giriş tarihinin yıl dönümüdür.</span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Geldikleri gibi 55 parça gemi ve kanlı topları ve çizmeleriyle emperyalistler ülkemizin topraklarından bu ülkenin&nbsp;</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">yeni bayrağını Dolmabahçe Rıhtımı' ndan selamlayarak gittiler, defolup gittiler!</span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Gurur tarihlerine sahip olabilmeniz için bazen utanç tarihleri de gerekir:</span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Bir başka deyişle her utancı bir gurur fırsatı &nbsp;bekler.</span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Bugün de aynı utancı yaşıyoruz ve tarih bize diyor ki<i> "yeni bir gurur tarihi için mücadele edeceksin yoksa utancın için ölüp gidersin!</i></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Bu bir varlık yokluk sorunudur aynı 90 yıl önce olduğu gibi.</span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Mesele yine bu duruma vatanseverlerin yanıtının ne olacağında düğümlenmektedir!</span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">.</span></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-2475196061497090893?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-52895214763661916262010-09-30T11:21:00.000-07:002010-09-30T13:42:14.371-07:00Türkiye Cumhuriyeti Osmanlı İmparatorluğu' ndan 10 milyon civarında bir nüfus devralırken aynı zamanda&nbsp; birden fazla etnik köken de&nbsp;aldı. Elbette başlıcaları Türkler, Kürtler ve Araplardır. Bunlara Çerkezleri, Abhazları, Lazları, Gürcüleri, Musevileri, Ermenileri ve Rumları da ekleyebiliriz.<br /><br />Türkler ve Kürtler Cumhurtiyet'in asli kurucuları olarak belirtilir.&nbsp;Müslüman olmayan topluluklar&nbsp; azınlık statüsündedirler. <br />Cumhuriyet'in ilk yıllarında devlet için &nbsp;federatif bir yapı&nbsp;gündemde olmakla&nbsp;birlikte bundan vazgeçilir.<br />Türkiye üniter/yekpare bir devlet olarak tasarlanır ve bu şekilde kurulur ve yeni devletin resmi dili&nbsp; Türkçe'dir?<br />Peki neden?<br />Çünkü ulus, etnik/ ırksal bir kavram değil ama&nbsp;"siyasi" bir kavramdır. Cumhuriyet'in kurucu kadrosu büyük bir devletin yıkımının ardından bir araya getirmek için çabaladığı çok kültürlü, ırklı ve cemaatlar ve aşiretler temelinde örgütlenmiş bir topluluktan bir millet yaratabilmek, bu milleti eğitmek ve geliştirebilmek için ayrılıkları hızla ortadan ortadan kaldırmak zorundaydılar.<br /><br />Bu gerçekten bir zorunluluktu çünkü başta İngilizler olmak üzere tüm emperyalistler emperyalizme karşı mücadele içinde doğmuş devrimci Türkiye' yi etnik temelde bölme çalışmalarına devam ediyordu.&nbsp;İngiltere ve diğerlerinin&nbsp;bu amaçları&nbsp;Kurtuluş Savaşı sırasında ve sonrasından günümüze değin devam etti.<br /><br />Cumhuriyet' in&nbsp;emperyalizme karşı başarısı "yekpare/ üniter" kalabilmesiyle eş olacaktı ve bu hedef hala geçerlidir.<br /><br />Yeni devletin resmi dili&nbsp; Anadolu'da en yaygın kullanılan dil olacaktı. Bütün ulus devletlerin&nbsp;&nbsp;kuruluşunda&nbsp;&nbsp;aynı yöntem&nbsp;geçerli olmuştur.<br /><br />Cumhuriyet kendi insan tipini feodalizmden koparıp ancak tek bir eğitim politikasıyla yaratabilirdi ve bunu büyük bir oranda da başarmıştı. Bugün bu başarıyı&nbsp;Suriye, Irak ve İran'a bakarak çok net görebilirsiniz. Yeni Cumhuriyet' in bu başarısı feodalizmle ve emperyalizmle çatışmayı bırakıp uzlaşmaya başladığı İkinci Dünya Savaşı'na kadar devam etti.<br /><br />ABD ve Ortadoğu'da emeli olan güçler etnik problemleri kışkırtmayı&nbsp;rafa kaldırıp&nbsp;1980'lere değin süren soğuk savaş döneminde Türkiye' yi yöneten tüm hükümetleri Rus tehdidine karşı&nbsp;kullanmak için desteklediler.<br /><br />ABD,&nbsp;Rusya' nın tehdit olmaktan çıkmasıyla beraber tüm dünyaya yeni bir düzen getirmek&nbsp;iddiasıyla ürettiği "Küreselleşme" projesiyle tüm dünyayı tek pazar haline getirebilmek için tüm stratejik noktalardaki ulus devletleri ortadan kaldırmaya başladı.<br />Emperyalizmin silahlı gücü Nato, Yugoslavya' yı&nbsp;yıkarak ilk sınavını başarıyla gerçekleştirdi. Yüzbinlerce Yugoslav etnik kışkırtmalar sonucunda katledildi. Sanırım şu anda en az üç "şehir devletine"&nbsp;bölündüler ve artık Nato ve ABD' nin Avrupa'daki en büyük üslerini barındırıyorlar.<br /><br />İkinci devlet ise Irak' tır. Bu devletin nasıl yıkılıp şu anda fiili iki devlet haline geldiğini ve&nbsp;bu devletin&nbsp;üç parçaya doğru hızla&nbsp;evrildiğini naklen izliyoruz. ABD Irak' ın kuzeyinde &nbsp;kuklası haline getirdiği "Kürt" devleti oluşumuyla Ortadoğuda' ki en önemli hedefine ulaşmış görünüyor.<br />Barzani ve Talabani' nin patenti ABD' ye aittir ve bu oluşum ülkemizin güneyine doğru genişletilmeye çalışılıyor.<br />***<br />Lenin emperyalizm çağına girerken <b>"ulusların kendi kaderini tayin etme hakkına"</b> sahip olduğunu belirtir. Doğrudur.<br />Bugün Türkiye' nin federatif tarzda örgütlenmesinden söz edenler Lenin' in bu sözüne atıfta bulunurlar.<br /><br />Ancak bir kaç önemli nedenden bu öneri Lenin'in saptamasıyla uyuşmaz :<br /><em>Birincisi</em>, Lenin emperyalizme karşı mücadele edip bağımsızlık isteyen halkları kasteder ve yine kastedilen&nbsp;etnik bir yapı değil milletlerdir ve Lenin bir çok farklı etnik topluluğu Rus Milleti adı altında emperyalizme karşı&nbsp;başarıyla bir araya getirmiştir.<br /><em>İkincisi</em>, güçlü uluslar o dönemde de şimdi de emperyalistler için en büyük engeldir. Uluslaşma süreci&nbsp;&nbsp;farklı etnik/ ırksal kökenden gelen insanları birleştirerek büyük güçleri oluşturur ve bu&nbsp;oluşan milletler&nbsp;emperyalistlerin kabusu olmuşlardır.<br /><em>Üçüncüsü</em>, günümüzde dünyayı tek ve bölünmez pazar haline getirebilmek için ulus devletleri yıkmak, gümrükleri ortadan kaldırmak gerekir. Ulus devletler ancak etnik problemler büyütülerek, ulusun bileşkesini oluşturan etnik toplulukları birbirinden uzaklaştırarak ve ayrılıkları derinleştirerek yıkılırlar.<br />Türkiye Cumhuriyeti devlet olarak sadece cazip bir pazar olduğu için değil ama Ortadoğu'da Mehmetlerin kanının ABD çıkarları için daha kolay dökülebilmesi için etnik temelde parçalanmaya itilmektedir. Eğer bu başarılı olursa, Türk- Kürt demeden <strong>Mehmetler</strong> ABD ve Batı'nın gereksinim duyduğu enerji kaynaklarının ve transferinin güvenliği için önce bekçi ve&nbsp;savaş dönemlerinde ise dökülecek kanın<strong> "can"</strong> kaynağı olacaktır.<br /><br />Mesele bu cani projeye Türk Ulusu' nu oluşturan tüm etnik toplulukların birleşerek mi yoksa parçalanarak mı yanıt vereceği meselesidir!<br /><br />Türkiye' yi yönetenler referandumun ardından Ertuğrul Özkök ve Fatih Altaylı' nın köşelerinden bölünme önerilerini yaparak ABD' yle aynı kulvara hızla devrilmektedir.<br /><br />Peki biz yurtseverlerin yanıtı ne olmalıdır?<br /><br />Tartışmaya devam edeceğiz.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-5289521476366191626?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-63249265849014923712010-09-23T10:14:00.000-07:002010-09-24T06:59:14.759-07:001970' li yıllar.<br />Adana... 1834 ve 1926 Sokak, Meydan Mahallesi...<br />Cumali Amca, Dursun Teyze, Kürt Ahmet Amca, çocukları...<br />Behzat Amca,&nbsp;Fındık Nene, Fatma Abla, Hilmi Amca..<br />Alirıza, Ahmet, Mehmet Ali, Uğur, ben,&nbsp;Mustafa Ağbi, Mithat abi...<br />Benim ailem, yani Zekeriya ve Sabiha'nın çocukları...<br /><br />Yukarıda hem Türk var, hem de Kürt, hem Arap var hem de Boşnak...<br /><br />Yani insanın yapı taşı 46 kromozom dışında birbirleriyle hiçbir genetik benzerlik yok.<br />Kara gözlüler, ela gözlüler, mavi gözlüler hep aynı sokağın insanları...<br />Zaten kız-erkek alıp veriyorlar yüzlerce yıldır.<br /><br />Biz gençler sadece içinde olduğumuz sol gruplar açısından <strong>"farklıyız"</strong> ve hep içimizde aynı anti-emperyalizm ve hep aynı Türkiye sevdası.<br />Asgari müşterekteki bağlılığımız güzel Türkiye'miz.<br />*** ***<br />Toprak Devrimi' ni tartışıyoruz o yıllarda,&nbsp;yani Milli Demokratik Devrimi...<br />Feodalizmi&nbsp; tartışıyoruz, Cumhuriyet' in Köy Enstitüleri' ni tartışıyoruz, "Milli Demokratik Devrim'den kesintisiz bir şekilde sosyalizme geçişi" tartışıyoruz. <br />Mao' yu Lenin'i, Marx'ı ve Engel' si&nbsp; tartışıyoruz ve Mustafa Kemal' in&nbsp; devrimciliğini biliyoruz ama henüz boyutlarının farkında değiliz ve gündemimizde alması gereken yeri&nbsp;almıyor henüz.<br />*** ***<br />1977-1980 arasında benim hafızamda en geniş yer tutan tartışma <strong>"Toprak Devrimi'dir".</strong><br />Yani Cumhuriyet'in&nbsp;toprak ağalarıyla (Menderesler, Bucaklar&nbsp;falan)&nbsp;uzlaştığı için bir türlü yapamadığı "Toprak Reformu" nedeniyle özgürleşemeyen köylülüğün durumunu tartışıyoruz ve feodalizmin "üst yapıdaki" etkilerini biliyoruz.<br />Toprak Devrimi' nin köylülüğü tebaa olmaktan çıkarıp özgür bir yurttaş olarak devlete ve dolayısıyla ülkeye bağlayacağından henüz haberimiz yok ama ekonomik etkilerini ve ağalığı yıkacağını biliyoruz. <br />Dolayısıyla daha çok doyacak köylüler, daha çok okuyacaklar ve devrimcileşecekler.<br />Öyle ya, bilgi değil midir devrimcileştiren insanları?<br /><br />Türkiye'nin 1980'lere kadar damgasını vuran temel meselesi "sınıfsaldır".&nbsp; Sınıf mücadelesidir ve o dönemlerde Türkiye'nin 780.576 Km karelik alanındaki tek ve en büyük analizini sınıflarının karşılıklı pozisyonlaşmasına göre yapardınız.<br />Ne ırksal köken ne de başka bir ayrım noktası yoktu.<br />Etnik milliyetçilik sosyalistlerin aklının ucundan bile geçmezdi ve tüm Türkiye' de örgütlenmek en doğal davranış modeliydi.<br /><br />Şimdi bazı sorular soralım;<br />Toprak Devrim' i&nbsp;Programı yani Milli Demokratik Devrim, bugün ülkemizin Güneydoğusu' ndan yükselen etnik talepler&nbsp;içinde ne kadar yer bulabiliyor?<br />Büyük Ortadoğu Projesi içinde etnik milliyetçiliğin "uyandırılması" amacı var mıdır ve bu&nbsp; kime hizmet eder?<br />Parçalı veya yekpare bir Türkiye ABD Emperyalizmi için ne demektir ve ABD tarafından hangisi tercih edilmektedir?<br />Yugoslavya neden ve kim tarafından&nbsp;parçalanmıştır?<br />Neden Türkiye Sevr tehtidine karşı başarılan bir savaşın ardından üniter bir devlet olarak kurulmuştur?<br />Kürtler neden Türkler ile beraber Cumhuriyet' in asli kurucusu olarak tanımlanmıştır?<br />Türkiye etnik temelde parçalandığında bölge üzerinde uzun erimli planı olan &nbsp;ülke ve veya ülkeler açısından ne gibi kolaylıklar oluşacaktır? <br />Neden üç büyük ulus devlet olan Rusya, Türkiye ve İran'da emperyalizm etnik kökenli problemleri büyütmekte ve kaynak aktarmaktadır?<br />Ana "dilde eğitim" ve &nbsp;"Demokratik Özerklik" talepleri ayrışmayı mı birleşmeyi mi amaçlar ve bu bir devlet politikası olduğunda "hukuk, ekonomi, bilim, sağlık&nbsp;gibi eğitim ve devleti ilgilendiren alanlarda hangi dil kullanılacaktır?<br /><br />Bu soruları tarışmaya açıyorum ve görüşlerimi yazacağım.<br /><br />Ama başlangıç olarak meseleye anti-emperyalizm ve sınıf mücadelesi&nbsp;açısından bakmanın sorunu berraklaştıracağını söyleyebilirim.<br /><br />Kolay gelsin!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-6324926584901492371?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-42918671090274728562010-09-18T14:22:00.000-07:002010-09-19T11:23:24.288-07:00Önce birkaç tespit:<br /><br />1- 12 Eylül 2010, 12 Eylül 1980' i "rahmetle" aratacak bir tarih olacak. Bu acı deneyimi hep birlikte yaşayacağız.Son 12 Eylül' den itibaren yaşanacak olan süreç, bir on yılı almayacak kadar geçecek kısa bir süre içinde yaşamını bizim gibi geçirebilecekleri başka bir ülkesi olmayan, yani vatansız olmayan bizler ve onların çocukları için çok acı bir tecrübe olacak.<br />Burası kesin!<br />Hiç lafı evelemeden gevelemeden söylüyorum; Türkiye, evlatlarının kanlarını dökeceği bir sürece girmiştir ve ülkemizin aydınlıktan yana güçlerinin bunu durduracak platformları dönülmez bir şekilde yıkılmıştır.<br />Türkiye, son referandumla "boyun kemiklerinden" kesilmiştir. <br />Ne yazık ki, tatilini bir gün önceden kesip ülkesi için iradesini göstermekten kendini alıkoyan "modern" insan önümüzdeki yıllarda gericiğin en güçlü savunucusu olmaya doğru hızla evrilecektir. Bunu da göreceğiz. Çünkü konforunu herşeyin üzerinde tutan insan, sahip olduğu konforu korumak için kendini karşı safa atacak ve orada konumlanacaktır. <br />Bu hayatın utanç duyulacak bir cilvesidir.<br />***<br />2-Ülkemizin maviliklere açılan kıyı şeridi hariç ve elbette Tunceli istisnası dışında- ki bu şehir çok önemlidir ve son 30 yıldır etnik temelli politika yapılan ülkemizde "Kürt" çoğunluklu ve zamanında Cumhuriyet' in en acı tecrübesini yaşmış olmasına rağmen, doğru duruşu göstermiştir- . Bu alanlar dışındaki tüm Anadolu, Amerikan' ın ve "modern" Batı' nın yönlendirdiği ve denetlediği iki karşı devrimci güce teslim edilmiştir. Bu güçler Kürt Milliyetçiliği ve başta Fettuhlahçılık olmak üzere tarikatlardır. Ve&nbsp; üst yapıda ve yerel ekonomide hala önemli bir yere sahip olan feodalizmdir. <br />Elbette Karadeniz kıyılarından yükselen gerici Türk milliyetçiliği de buna dahildir. Bu milliyetçi akımın bizim anladığımız anlamda kökleri Kurtuluş Savaşı' mıza dayanan anti-emperyalistTürk Ulusalcılığıyla uzaktan yakından bir ilgisi yoktur.<br />***<br />3- ABD' nin planlayıp yönettiği bu son senaryo/kurgu başarılı olmuş ve Cumhuriyet "Kuvvetler Ayrılığı" ilkesini yasal olarak kaybetmiş ve "Kuvvetler Birliği" ile yönetilmeye doğru hızla getirilmiştir ve bunun adı ne yazık ki Meşruti -Monarşidir. Başkanlık sistemi söylemlerinin altındaki anlam budur.<br />***<br />Peki kritik önemde bir soru olarak,&nbsp;bizler teslim olacak mıyız? Benim kişisel yanıtım elbette&nbsp;"hayır!" Çünkü Türkiye' nin devrimcilerinin Jön Türkler'den ve Mustafa Kemal' den aldığı devrimci mirası buna izin vermez. Ancak gerici sistem kendini savunmak için "Kuvvetler Birliği'ni" yüz yıl sonra yeniden keşfedip tüm ulusal ve devrimci güçleri ve devleti denetim almaya çalışıyorsa, buna karşı güçlerin, yani bizlerin artık kuvvetlerini "ayrı" tutmaya hakları kalmış mıdır?<br /><br />Ankara'ya her gittiğimde&nbsp;&nbsp;Anıtkabir'e gitmeye çalışırım. Bu kez ayrıca Ankara'da Karşıyaka Mezarlığı' na gittim. İlk kez Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan, Hüseyin İnan, Ulaş Bardakçı, Mahir Çayan ve 1968' in liderlerinden ve şahsen tanıma onuruna sahip olup saygı duyduğum büyük devrimci <strong>Hasan Yalçın'</strong> ın mezarlarını ziyaret ettim.<br /><br />Ve bir kez daha&nbsp;anladım&nbsp;&nbsp;ki, bu büyük devrimcilerin anılarına yapılabilecek en büyük saygısızlık, canlarını verme pahasına giridikleri mücadelenin mesajlarını anlayamamaktır.<br /><br />Onlar ve Türkiye'nin son yüzyıldır düşen şehitleri yanyana omuz omuza yatmaktadırlar. Bizler ise toprağın üzerinde ayrı ayrı durmakta ve topladığımız güçleri heba etmekteyiz.<br /><br />Bugün bu ülkenin sosyalist ve ileriden yana güçlerinin önündeki görev her türlü günlük politik çıkar ve kaygılardan uzak durarak, EMEP' ten İşçi Partisi'ne ve sosyal demokrat CHP' ye kadar tüm örgütlü güçleri ortak bir hedefte birleştirmek ve emperyalist Batı destekli bu projeyi geçersiz kılmaktır.<br /><br />Türkiye etnik temellere bölünemeyecek kadar "küçük" ama birlikte yaşama iradesini gösterme cesaretine sahip olacak kadar büyüktür. Emperyalist Batı' nın anlayamadığı budur!<br /><br />Yugoslavya' ın kurucusu büyük devrimci Josef Broz Tito' nun dediği gibi " Emperyalizm bir gün Yugoslavya'yı parçalayabilir ama Mustafa Kemal' in kurduğu ulus devleti parçalayamayacak."<br /><br />Kesilen boyun kemiklerinin yerine Türkiye' nin evlatları tunçtan olanını elbette&nbsp;yapacaktır!<br /><br />Emperyalizmin devletimiz için ürettiği proje olan "Kuvvetler Birliği' ne" karşı, devrimcilerin ve Türkiye halkının <strong>"kuvvetlerinin birliği"</strong> denklemin devrimci çözümünü üretecektir.<br /><br />Biz devrimcilerin ve Türkiye halkının düşmanlarımız kadar aklı yok mudur?<br /><br />Yoksa da yoktur! Biliyoruz ki,&nbsp; mezbahaneye götürülen koyunun düşüncesi önündeki ottur!<br /><br />Bugün çok geçmiş olmakla birlikte yapmamız gereken bu otu burnumuzun tersiyle itmektir.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-4291867109027472856?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-58489442690348516832010-09-06T03:34:00.000-07:002010-09-06T23:17:50.824-07:0013 Eylül sabahı Türkiye yeni bir güne uyanacak.<br />Bu kesin!<br />12 Eylül 2010 günü Türkiye halkı ya 12 Eylül çocuklarının doğduğu bu günde onlara <strong>" Hayır !"</strong> diyecek ya da tarikatlara ve Amerikan emperyalizmine bu ülkemiz tam olarak teslim edilecek.<br /><br />Bu referandum kadar ülkemizin kaderini siyasal anlamda etkileyen hiçbir seçim olmamıştır.<br />Eğer oylamadan "Evet " çıkarsa, 12 Eylül 1980 faşistlerinin bile cesaret edemediği yargı erkinin yürütme organınına devri&nbsp; gerçekleşmiş olacak.<br /><br />Bu referandumda oluşacak bir "Evet" sonucu, son sekiz yıldır tahrip edilen ve neredeyse paçavraya çevrilen "Cumhuriyet" kurumlarının sonu olacaktır.<br /><br /><strong>"Evet"</strong> sonucu Cumhuriyet'i yıkıma uğratma çalışmalarının tamamına "kesin ve en etkili" bir ivme kazandırılmasının <strong>en son ve en büyük</strong> <strong>atağı </strong>olacaktır.<br /><br />"Evet " sonucu Padişahlık/ Krallık/ Monarşi sisteminin <b>"Kuvvetler Birliği"</b> kuralına kesin ve faşizan bir dönüşün <strong>"yasal"</strong> &nbsp;zemini olacaktır. <br /><br />Mesele bu kadar basittir.<br /><br />Hanefi Avcı'nın kitabının "Cemaat" bölümü zaten Cumhuriyet' in kurumlarının hiyerarşisinin Cumhurbaşkanlığı, Başbakanlık, Bakanlık, Genel Müdürlük, Daire Başkanlığı vb. gibi yönetim erkleriyle sonlanmadığını ama Fettullah' ın İmamlarına teslim edildiğini pek güzel anlatıyor. <br /><br />Aslında<strong> "Evet"</strong> ,&nbsp; devletin kurumlarının bu içeriden ele geçiriliş gerçeğine, aslında yasal zemin sağlamak için verilen&nbsp;bir onay anlamına da gelecektir<br /><br />Bu arada "Haliç'teki Simonlar" kitabının demokrasiye katkısını kabul etmekte birlikte, eleştiri hakkımızı elimizde tuttuğumuzu da belirtelim. Özellikle Amerika, Batı ve PKK arasındaki ilişkiye getirdiği yorumlara katılmadığımızı belirtelim.Bununla birlikte <b>"devletin ezberini bozayım" </b>derken "federasyonlaşma" kavramına göz kırpmasının da kabul edilemeyeceğini.<br />Hanefi Avcı gibi " Amerikancı-Nato'cu Sistemin" içinde yetişen tüm bürokratların ve subayların&nbsp;verili davranışın dışına çıkamayacaklarını ve bir şey yapayım derken kendilerinin ille de bu sisteme göz kırpmaları gerektiğini hissetmek zorunda kaldıklarının altını çizelim.<br /><br />Biz sosyalistler son 35 yıldır Cumhuriyet'i &nbsp;<strong>"Cumhuriyetçilerden" </strong>daha çok savunuyoruz. 1980'lerin ortasında yayın hayatına başlayan <strong>2000'e Doğru Dergisi'</strong> nin ilk sayısı 12 Eylül Paşalarının emriyle uçaklardan Güneydoğu'ya atılan&nbsp; ayetli hadisli bildirileri, <strong>" Laik Devlet Cihada Çağırıyor "</strong> kapağıyla duyurmuştu. O yıllarda Hizbullah ve ordu içinde yuvalanan Nato-Gladyo örgütlenmesine karşı verdiği mücadelede&nbsp;<strong>Halit Güngen</strong> gibi bu gerçeği saptayan devrimci gazeteci arkadaşlarını ve partili yoldaşlarını şehit verdi.<br />Ordu içinden temizlenen SüperNato-Gladyo bugün ülkemizi yıkıma uğratmak için emniyet ve devletin diğer kurumlarında çalışmaktadır.<br /><br />Bugün sorun<strong> " Evet" </strong>veya<strong> "Hayır&nbsp;"</strong> oyu vermenin ötesindedir ve bu durum, bıçağın kemiği kesmesine izin verilip verilmemesi kadar önemlidir.<br /><br />Bu kemik ise Türkiye' nin boyun kemiği olacaktır!<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-5848944269034851683?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-89481078650378576512010-06-19T13:05:00.000-07:002010-06-19T13:06:43.164-07:00Allah'a smarladık Baba!<br />25 ağustos 1995'te sabah saatlerinde seni kaybettik ya baba, üzerinden tam 15 yıl geçmiş.<br />Sana sorsam dersin ki şimdi "amaaaaan, ben öldükten sonra ne önemi var zamanın!"<br />Haklısın.<br />Zaman senin için o an durdu; ama bize de hak ver, "zamanın içinden hala geçip gitmekteyiz ve bir hayli de sürsün bu durum" demekteyiz.<br />Dün düşündüm, sadece bir kaç kez gördüm seni rüyamda bu 14 yıl içinde ve hiç biri de gerçekçi değildi.<br />Zaten nasıl gerçek gibi olabilirdi, değil mi ama?<br />Sen kanlı canlı, bağırıp çağıran, çalışkan ve seven bir babaydın.<br />Benim babamdın.<br />1985 yılında, ben senden habersiz öğrenci derneği başkanlığı yaparken "senin oğlun terörist olmuş" lafını duyduğunda 70 yaşına merdiven dayamışken, telaşla ve korkuyla taaa Adana'dan kalkıp İzmir'e yanıma gelmeni anımsıyorum.<br />Hatta evdeki kitaplarımı görme diye "baba arkadaşlar evi bir toplasınlar sen ev sahibim Ali Amcayla bir sohbet et" dediğimde anladığın halde ses çıkarmamıştın.<br />Ben bu dedikoduyu çıkaranı hiç affetmedim baba. Seni kalpten öldürebilirdi bu söylenti ve ben de zaten öyle biri değildim. 25 yıldır görmüyorum onu ve kalben hiç affetmedim.<br />Bir de Narlıdere'ye askerken beni ziyaret ederken ki halin hep gözümdedir. Oğlunu o kadar asker arasından seçememiş ve beni tanıdığında sıkı sıkı sarılmıştın.<br />Çok kızan, bağıran ve küfür de eden bir adamdın ve ben senin o halini hala sevmiyorum.<br />Çok seven bir babaydın ve inan bu halini çok özlüyorum.<br />Sapsarı tenin, boylu poslu oluşun ve gerçekten şık giyiminle bizim mahallenin en yakışıklı babasıydı<br />Hep senin Türkçe'nin neden klasik bir Adana şivesi taşmadığını merak ederdim. Daha sonra bir Türkmen çocuğu olduğunun ayrımına vardığımda anladım nedenini...<br />Eeeee kızıl saçlı, sarışın ve elaya kaçan gözlerin vardı.<br />Dedem Osman Efendi okumuş bir adam ve onun babası Veliddin Efendi de... Öyle bir aileden böyle Türkçe konuşan bir oğul olmalıydı elbet.<br />Baba, ben şimdi senin bana anlattığın "Büyük Aileni" yazıyorum.<br />Ne kadar çok şey anlatmışsın bize yıllar içinde.<br />Sonra o çok sevdiğin ve benim de çok sevdiğim kıymetli yeğenlerin de anlattılar bana hafızalarında kalanları.<br />Dolayısıyla sen ve ataların ölüp gittiler ama ben onları tarihin kapanan sayfalarından gün ışığına çıkarıyorum şimdi.<br />Hacı Mehmet Efendi, onun oğulları Zekeriya ve Veliddin Efendi ve onların çocukları...<br />Bu bir aynı zamanda seninle vedalaşma çabam da olacak.<br />Çünkü seni en son gördüğümde, hastayken ve beni evin salonunun daire kapısının önünde nisan ayının bir günü yolcu ederken, öyle bir sarıldın ki, ben sana aynı derecede canını acıtırım diye sarılamamıştım.<br />Ne büyük bir hata yapmışım...<br />Acırsa canın acısın değil mi ya?<br />Bir insan oğluyla her zaman mı bir daha <strong>görmemecesine </strong>vedalaşır?<br />***<br />İpek koca bir genç kız oldu. Adı gibi duru ve güzel. Üniversiteli şimdi o...<br />Sen öldükten sekiz sene sonra oğlum Mehmet doğdu. Bu yeni bir haber senin için şimdi.<br />Çok şükür sağlıklı, boylu poslu güzel bir oğlan ve bana benziyor.<br /><br />Ben de sana benzemeye başlamışım; yeğenlerin öyle söylüyor.<br />Yaşışıyoruz işte çok şükür ve yanıbaşımızda senin yokluğun var.<br />Buna da alıştık.<br />Sen gittin biz kaldık, bir süre bir hayli de ağladık.<br />Sana en son ben dokundum yüzünü sevdim ve gelenekmiş o zaman öğrendim, Çukurova toprağı serptim kefeninin içindeki sapsarı yüzüne... <br />Ayağını okşadım mezarında.<br />Hani çok üşürdü ya ayakların, en çok o ayakları öylece toprağa koymak koydu bana baba...<br />"Doğa yasaları" dedim kendi kendime ama can acıtıyor bu yasalar bilesin baba...<br />Özlemedim seni, çünkü özlersem oralara gelmek gerekir ve istemem gelmeyi; oğlumun büyümesi lazım.<br />Onunla ilgili güzel planlarım var ve mutlaka gerçekleştireceğim.<br />Nur içinde yat baba.<br />Artık sana edemediğim vedamı da etmeme izin ver:<br />Sarıldım şimdi sana sıkı sıkıya, göğsüme dayadım da üstelik seni ve annenin yanına, şimdi yatırmış gibi uzattım seni toprağına.<br /><br />Allah'a ısmarladık baba!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-8948107865037857651?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-26814769048774075162010-06-10T03:28:00.000-07:002010-06-10T11:30:32.675-07:00Son bir ayın önemli olaylarını sıralayalım; <br />CHP Genel Başkanı Deniz Baykal’a yapılan videolu operasyon.<br />Yapan da yaptıran da bilinmiyor(!)<br />Eğer ABD-Fettullah- AKP üçlüsü yaptırdıysa, ellerinde patladığı açık. <br />Bu aynı zamanda Türkiye’ye karşı ABD destekli Süper-Nato-Kontrgerilla tertiplerin de en önemlisiydi.<br />Hemen ardından Zonguldak’ta grizu felaketi geldi... Otuz işçi şehit oldu, ikisinin bedenlerine hala ulaşılamadı.<br /><br />Brezilya- Türkiye- İran arasında imzalanan “Uranyum Takası Anlaşması” gündemimize düşüverdi.<br />Biz bu anlaşmanın İran’a yönelik olası ABD operasyonunun önünü keseceğini veya geciktireceğini düşünürken, başka iki olay aynı gün Türkiye gündeminin ana konusu oldu.<br /><br />İlki, ikincisi tarafından hızla unutturuldu.<br /><br />İskenderun’da Deniz Kuvvetleri Lojistik Komutanlığı’na bağlı birlik, ustaca atılmış bir roket tarafından bombalandı, altı askerimiz şehit oldu. <br />Türkiye bu haberi daha duyamadan, Mavi Marmara isimli yardım gemisine İsrailli Deniz Komandoları tarafından gece yarısı baskını düzenlenerek, sapan taşı ve sopa dışında silahı olmayan dokuz yardım gönüllüsü öldürüldü, otuz kadarı ise yaralandı.<br /><br />İskenderun’da yapılan saldırının İsrail tarafından yaptırıldığı, ülkede analiz yapabilen herkes tarafından dile getirildi.<br />Ben de bu görüşe katılıp biraz daha ileri giderek, bu saldırıların <strong>“Uranyum Takası Anlaşması’na”</strong> bir cevap olduğunu yazdım.<br /><br />*** ***<br />ABD, Mavi Marmara’ya yapılan saldırıyı kınamadı.<br />Birleşmiş Milletler de&nbsp;kınamadı.<br />Hatta bu hafta Türkiye’ de yapılan “Asya Birliği Ülkeleri Zirvesi” bile, toplantı sonuç bildirisinde bu olayı kınamadı.<br /><br /><strong>Doğu Perinçek</strong> ise analizlerin biraz daha önünü açarak, <strong>Aydınlık Dergisi’nde</strong> yazdığı makalesinde <strong>“bu saldırılarla (Mavi Marmara ve İskenderun saldırısı) İran’a yönelik ABD tarafından yapılacak operasyonun düğmesine basıldığını”</strong> belirtti.<br /><br />Ben bu analize ilk okuduğumda temkinli yaklaşırken, dün Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’ nde İran’a yönelik silah amborgosunun kabulüyle birlikte, operasyon için ilk yasal dayanağın oluşturulduğu ve gerçekten de İran’a karşı operasyonun zamanının daraltıldığını gördüm.<br />Yukarıda 30 satır yazı yazdım ama 30 günde yaşananların ükemizde önemli yer işgal eden gündemlerin nasıl silinip gittiğini gördüm.<br /><br />***<br />Türkiye’nin dümeninde oturanlar, Türkiye ve dünya gerçeğinin farkındalar mı ve gelişmeleri soğuk kanlı bir şekilde takip edebiliyorlar mı?<br />Kuşkuluyum!<br />Hatta bırakın kuşkuyu, eminim ki takip edemiyorlar.<br />Çünkü ABD' ye dış politikasını teslim etmiş bir&nbsp;yönetim, ükemize değil ABD'nin çıkarlarına hizmet eder.<br />“Stratejik Ortak ABD” ise&nbsp;ülkemiz lehine stratejik konularla Türkiye ile birlikte hareket etmiyor.<br />Çünkü Milli Güvenlik konusunda kırmızı çizgileri içeren bir yol haritaları yok!<br />Güçlü bir hükümet yok!<br />Ve eğer bu temel şeylere sahip depilseniz kimse size saygı duymaz...<br />Asker ne kadar güçlü olursa olsun, sırtını dayayabileceği güçlü bir siyasi irade olmazsa, pusulasını kaybeden gezginler gibi dağ başında “kutup yıldızını” arayarak yolunu bulmaya çalışır.<br />Hava bulutluysa ve haritası küçük ölçekliyse zaten her gördüğü karartıyı düşman zanneder, mermisini tüketir.<br />Bu sedece bizim ordumuz için değil, dünyanın bütün orduları için geçerlidir.Kurtuluş Savaşı'nı planlayan güçlü bir siyasi erk (TBMM) olmasaydı ordumuz bu savaşı kazanabilir miydi?<br /><br />Bu satırların yazarı, bir ülkeyi uluslararası planda ayakta tutan temel dayanağın dış politika olduğuna inanır. Bununla beraber dış politika, güçlü bir iç politikaya ve bu politikayı sağlıklı bir şekilde üretecek sisteme yani&nbsp;kuvvetler ayrılığı ilkesine sıkı sıkıya bağlıdır. Yani ülkelerin dış politilakaları içerde yapılmalıdır, dışarıda değil.<br />Ülkesinin kuruluş felsefesine inanmayan ve buna yönelik politika üretmeyen bir siyasi erk ne dış politikada sağlam durabilir ne de halkını birarada tutabilecek siyasetler üretebilir.<br />Türkiye son yıllarda aynı Kuzey Buz Denizi’nde yol alan acemi kaptana sahip gemiler gibidir ve bu geminin üstelik ne pusulası ne de yol haritası vardır.<br />Ve son AKP deneyimiyle birlikte siyasi erk tamamen <strong>"milli karakterini" </strong>yitirmiş bulunmaktadır.<br /><br />Ve bu satırların yazarı Ortadoğu bataklığına ve etnik bölünmeye doğru hızla “gönderilen” ülkesine içi kanayarak sesleniyor.<br /><br /><strong>“Ey Güzel Ülkem Nereye Götürüyorlar Seni?”</strong><br /><br />Türkiye ise yanıtlıyor kendisine sorulan bu anlamsız soruyu;<br /><br /><strong>“Bağırmada Örgütlen!”</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-2681476904877407516?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-33673286883854914122010-06-05T11:06:00.000-07:002010-06-06T11:44:03.857-07:00<div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/TAqMb7mdJhI/AAAAAAAAAfE/wHH3KT_W7TU/s1600/Resim+033.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" gu="true" height="265" src="http://1.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/TAqMb7mdJhI/AAAAAAAAAfE/wHH3KT_W7TU/s400/Resim+033.jpg" width="400" /></a></div>Herhangi iki isim&nbsp;sandınız değil mi Şahap ve Leyla'yı?<br />Değil!<br />Veya&nbsp;Irak veya Filistin' de Amerikan veya İsrail ateşi altında öldürülmüş iki çocuk veya iki aşık mesela...<br />Vallahi değil!<br />Şahap ve Leyla bizim beş yıllık komşularımız.<br />Mevsimlik komşularımız.<br />Şimdi elbete yazlık ev komşumuz sandınız büyük olasılıkla ama&nbsp; değil.<br />Şahap ve Leyla bizim güzel İstanbul' da, Acıbadem' deki evimizin komşuları ama aynı apartmanda bile oturmuyoruz.<br />Onlar balkonumuza beş metre uzaktaki gösterişli bir evde oturuyorlar.<br />Gösterişli kocaaamaaan bir <b>"iğne yapraklı çam ağacında"...</b><br /><b>***</b><br />Her yıl baharla birlikte yuvalarını yeniden yapan karga dostlarımız onlar.<br />Aslında benim arkadaşım Şahap'tır ve onunla çok derin muhabbetlerimiz olmuştur, Türkiye'mizin geleceği konusunda, kubilaykizildenizli.blogspot.com adresinde "Karga Şahap'la Söyleşiler" başlığı altında yayınlamıştım.<br />Ama bu kez sohbet falan değil, bizzat Şahap ve Leyla'yı yazacağım.<br />***<br />Yine geldiler, kışın rüzgar ve yağmurla dağılan, harap olan yuvalarını&nbsp; kurdular. Belki on beş, belki yirmi beş gün sürdü bu çalışmaları.<br />Onlar yokken hiçbir kuş evladı gelip bu yuvaya yakşamaz bile, bir kaç kez bir kaç şaşkın martı denedi ele geçirmeyi ama Leyla, Şahap ve diğer tüm karga sülalesi darmadağın etti martıları.<br />Çünkü kargalar organize olabilmiş bir canlı türüdür, bunu biz de anladık, martılar da...<br />Hatta zavallı bir kedi geçen yıl yuvaya tırmanmaya çalışıp Şahap ve Leyla'nın yavrularına göz koymaya kalktığında, sanki İstanbul'un tüm kargaları toplanıp kediye saldırdılar... <br />Ve kediler de öğrendiler ki, "karganın yuvasına da, yavrusuna da dokunulmaz!"<br />***<br />Bu yazıyı yazma nedenim ise bunlar değil, inanın.<br />İnsanoğlu doğayı mahvettiği için ve yaz bu yıl bir hayli de geç geldiği için, her yıl mayısın en geç ortasında yavrularına uçmayı çooktaaaan öğreten Şahap ve Leyla bu yıl ancak mayıs ortasında bebek faaliyetine girdiler.<br />Biz bi'şey görmedik ama bir baktık Leyla yuvaya kurulmuş, bize göz kırpıyor.<br />Şahap ise hergün en az beş altı kez gagasıyla yiyecek taşıyor Leyla'sına...<br />***<br />Bu yıl başka bir şey daha var.<br />Hava sıcaklığı bu günlerde İstanbul'da&nbsp; öğle saatlerinden akşama değin gölgede 35 derece ve güneş altında bu sıcaklık en az elli derece olduğundan ve bu sıcakta asfalta kırılan bir yumurta bile piştiğinden, Şahap kavurucu sıcak altında Leyla'sını ve müstakbel çocuklarını koruyabilmek için yuvanın güneş alan yönüne geçip kanatlarını hafifçe açarak&nbsp;eşine ve bebelerine&nbsp;gölge yapıyor.<br />Gagası yukarı doğru sonuna değin rahat soluyabilmek ve bedenini soğutabilmek için açık bir şekilde sadece bekliyor. <br />Fotoğrafını çektim, görebilirsiniz...<br />....<br />Doğa refleksi bu, koruyacak!<br />Doğa refleksi bu, "zarar verme" üzerine değil gereksimelere göre kendini ayarlayacak.<br />Doğa refleksi bu, türünün devamlılığı her türlü seçimin, tercihin ve bireysel konforun önündedir.<br />Bu sürede ne konfor önemlidir onun için, ne de gökyüzünde kanat çırpmak.<br />Güneş altında bekleyecek.<br />Görevi bu! <br />***<br />Doğa, karga dostlarımız aracılığıyla hala İstanbul'un göbeğinde bize bir şeyşer öğretmeye devam ediyor.<br />Eeee öğretmenimizde Karga Şahap hani...<br />Cevizi kırmak için plan yapabilen başka kanatlı-kanatsız canlı var mı karga hariç?<br />***<br />Dün hasta olduğum için işe gidemedim ve Şahap'ı biçare ama şikayetsiz bir şekilde izlerken bu yazıyı yazmak istedim.<br />Sessizce bize o kadar çok şey öğretmek istiyor ki...<br />***<br />Kargaların küçük çekirdek ailelelerini veya kendi türlerini korumak için diğer canlılara karşı organize olup gösterebildiği ortak toplumsal refleksimiz var mı?<br />Yok! <br />Ortak düşmana karşı hızla birleşebiliyor muyuz?<br />Hayır! <br />Biz insanlar aklımızla övünüp en insani&nbsp;özelliklerimizi çıkarlarımız için satarken,&nbsp;baba karga Şahap'ın beklenmedik bir doğa olayı karşısında, kuluçkaya yatan eşini ve yumurtasından bile çıkamamış yavrularına kanatlarını açarak yuvanın tehlikeli bir şekilde yükselen ısısını durdurmasını&nbsp; nasıl yorumlamımız gerekiyor?<br />***<br />Neyse ki kapitalizm henüz insan dışındaki canlıları barbarlaştıramadı, gereksinimi dışında canlı öldürtmeyi beceremedi..<br />Dünyanın en büyük kapitalist merkezlerinden birinin merkezinde yaşayan bu sevimli karga ailesine bile...<br />***<br />Daha güzel bir dünyada yaşamak için biraraya gelebilme umuduyla..,<br />Sevgiyle kalın.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-3367328688385491412?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-74521788909496794372010-05-31T10:48:00.000-07:002010-05-31T10:48:49.352-07:00Bu sabah şafak saatlerinde İsrail Gazze'ye yardım götürmek amacıyla uluslararası sularda bekleyen Türk yardım gemisini bastı.<br />Şu ana kadar resmi olmayan açıklamalara göre 19 kişi öldü, 30'dan fazla yaralı var.<br />Gemiler ise İsrail limanlarına çekildi.<br />Emperyalist Batı cephesinden şu ana kadar bu durumu destekleyen çıkmadı.<br />En utangacı bile "İsrail soruşturma açmalı" diyor.<br />Bilgi olmadan analiz olmaz, analiz etmeden ise karar veremezsiniz.<br />Şu anda elimizde yeterli bilgi yok&nbsp;bu nedenle&nbsp;bu olayı analiz edemeyiz ama yol açacağı sonuçları değerlendirebiliriz.<br /><ol><li>Türkiye ve İsrail ilişkileri geri dönülmez bir sürece girmiştir.</li><li>İsrail ilk kez Türklere yönelik şiddeti üstelik kendi egemenlik alanı dışında uluslararası sularda&nbsp;kullanmıştır.</li><li>Doğu Akdeniz ve kıyıları artık hiç kimse için güvenli bir deniz değildir.</li><li>İsrail müslüman dünya ile arasındaki tek bağı ve büyük bir gücü kaybetmiştir.</li></ol>Peki İsrail gerçekleştirdiği bu eylemin sonuçlarını önceden kestirememiş midir?<br />Elbette&nbsp;kestirmiştir, hem de en ince ayrıntısına kadar!<br />Burada saldırı sonrası ne tür sonuçlarla karşılaşacağını bilemeyecek bir İsrail devleti söz konusu olamaz.<br />İsrail'in bu saldırısı, Ortadoğu'da kendisinden daha etkili bir devlet istemediğinin en açık ifadesidir.<br />Saldırıya uğrayan gemi sivil taşıyan tek gemidir, Türk bandıralıdır ve yolcuların tamamına yakını Türk'tür.<br />Ve bu saldırı&nbsp; İsrail'in iki önemli düşmanıyla (Suriye, İran) Türkiye'nin olumlu ilişkiler kurduğu bir dönemde olmuştur.<br />Bu saldırı bir yanıyla bu gelişmelere karşı bir cevaptır.<br />Fakat bu saldırı aslında daha da önemli bir inisiyatife karşı, ABD-İsrail ortak inisiyatifidir ve Brezilya-Türkiye-İran arasında imzalanan "Uranyum Takası Anlaşması'na" karşı yapılmıştır.<br />Okunması gereken budur!<br />Ne ABD ne de İsrail Ortadoğu'daki güç dengelerini değiştirecek bir inisiyatif istemiyor.<br />İran bunun tam ortasındadır.<br />Ve Türkiye'de listenin içine dahil edilmiştir!<br />Türkiye'nin yöneticileri cesur olmak ve gelecekte karşılaşacağı herbir duruma karşı planlı hareket etmek durumundadır!<br />Türkiye&nbsp;planlı olarak Ortadoğu bataklığına çekiliyor, bu bataklığa saplanmadan temiz kalabilmek ancak Asya ile birleşmekten geçer!<br />Nato'yla değil!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-7452178890949679437?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-81236028241553851602010-05-19T10:24:00.000-07:002010-05-19T10:56:37.153-07:00<div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/S_QeqM_g2VI/AAAAAAAAAe8/diEqlg-8UzI/s1600/coal-miner2.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/S_QeqM_g2VI/AAAAAAAAAe8/diEqlg-8UzI/s320/coal-miner2.jpg" width="212" wt="true" /></a></div><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">“Otuz Karadon” beş yüz kırk metre aşağıda bekleşiyor.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Deniz seviyesinden değil veya dağların doruklarının aynı metre aşağısındaki yamaçlardan hiç değil!</div>Ne bileyim ben,&nbsp;herhangi bir&nbsp;seviyenin altındaki herhangi bir aşağı noktadaki bir yer de değil söylemek istediğim.<br /><br />Belki "Guam Çukuru" anlatabilir ne demek istediğimi.<br />Çünkü Guam Çukuru erişilmezdir!<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Altmış tane kol, bacak, göz, kulak ve burun deliği ve onların yarısı kadar beden, kafa ve kalp, bekleşiyor <strong>Karadon</strong>’un içine sızacak aydınlığı…</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br />Diyor ki emekli bir işçi – ki iki damadı ve bir&nbsp;oğlu otuz Karadon'ludan üçüdür&nbsp;şimdi- “Ben çekirdekten yetiştim, her safhasında çalıştım umudum var ama bilirim ki, artık aşağıdan gelen olmayacak, bu kesin!”<br /></div>Beş yüz kırk metre aşağıda dört yüzden fazla yürek ve bunun iki katı kol, bacak ve kapkaralar içinde parlayan gözleriyle, göçüğe bakıp tırnaklarıyla kazıyorlar, umutlarını kazıyorlar, arkadaşlarına yaşam vermeye çabalıyorlar.<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br />Kömür yasasıdır bu!</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Grizu yasasıdır bu!</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Kömür yanar ocaklar aydınlanır, grizu patlar ocaklar kararır! <br />Üstelik ikisinin belirlediği yasa, bugüne değin hiç farklı çalışmamıştır.</div><br />Biliriz, umudunu ve cesaretini yitiren her şeyini yitirir.<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Biliriz, inancını kaybeden, kendisini ayakta tutacak bacaklarını yitirendir.</div>Ve bu sabah çok satan gazetelerin biri sür manşetten “ Mucize Bekleniyor” demiş Karadon’da!<br /><br />Yeryüzünün ne altında ve ne de üzerinde dayanaklardan yoksun bir mucize yoktur!<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Ve insanlığın mucizesini yaratacak eşsiz şey devrimdir!</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Ve devrim, yitirdiği evlatlarının kalbinden fırlayarak bu güzel ülkenin semalarını kapladığında işte insanlık o eşsiz mucizesine kavuşacaktır!<br />Üstelik bu mucize işte bu Karadonlular tarafından yaratılacak yeryüzünün en ücra köşelerinde, Guam Çukuru da dahil!</div>Karadon, otuz yürek, kafa ve onun iki katı göz kulak ayak ve bacaktan oluşan evlatlarına ev sahipliği yapıyor şimdi kendinden bile utanarak!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-8123602824155385160?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-76138735623475115122010-05-06T12:49:00.000-07:002010-05-08T10:44:32.616-07:00Adana’da bir ev.<br />Yıl 1970’li yılların başı olmalı.<br />İki dalgalı ve üstelik “lambalı” radyonun etrafında tam dokuz kişi var.<br />Ailenin en küçüğünün yaşı sekiz, en büyüğünün ise elli üç.<br />Ajans haberleri okunuyor, dinleyenler kaygılı.<br />Evde “çıt” yok. <br />Evin babası zaten ajans okunurken gürültüden hoşlanmaz.<br />Ama o yıllarda sekiz yaşında olan çocuğun anılarında “zoraki” bir sessizlik yok.<br />Herkes, yani en küçüğünden en büyüğüne kadar tüm aile üyeleri merak, sessizlik ve tedirginlik içinde dinliyor haberleri.<br />Diyor ki radyocu spiker, <strong>“ Deniz Gezmiş hakkında gelen ihbar üzerine yapılan aramalar sonuçsuz kaldı”</strong><br />Ajansı dinleyen küçük çocuk sanıyor ki “Deniz Gezmiş hep Deniz kenarında Gezer!”<br />Ve polisler ve jandarmalar “Deniz kenarında Gezenlerden hiç ama hiç hoşlanmazlar!”<br />Ne bilsin küçücüğüm, polis ve jandarmanın neden Deniz Gezenlerden hoşlanmadığını, o yaşına değin Adana’da hiç deniz görmemiş ki! Yalnız anlatılanlardan ve gazetelerden gördüğü kadarıyla denizin kenarında sıcak kumlar var ve bu kumlar maviliklerle sevişirler.<br />İşte Deniz kenarında Gezmiş çocuk ahdetmiş tüm çocukları denizle buluşturmaya.<br />Bu yüzdendir bu kadar aranması.<br />Der ki evin anası,&nbsp;<strong> “ Oh bulamadılar ya hala Deniz Gezen çocuğu!</strong><br />*** ***<br />Dedi ki bir gün ajanslar ve gazeteler, “Deniz Gezen çocuk yakalaaaaaandı!<br />Ve ajanslar dinlenmez oldu uzunca bir süre!<br />*** ***<br />O evin küçük çocuğun hafızasında, çok satan günlük bir gazetenin manşeti ve kocamaaaan bir resim var.<br />Mahkeme salonu olmalı, üç tane genç var fotoğrafta, oturuyorlar ve kalınca bir ip var önlerinde. İki tahta çubuk sabitlenmiş yere ve ip onların arasında gerilmiş. Hakimlerin kürsüsüyle çocukların önlerinde kalın ve saç örgüsü gibi örülmüş ipten bir set var.<br />İpin arkasında tüm güzellikleriyle Deniz Gezen çocuklar var Aslan gibi İnançlarıyla.<br />*** ***<br />Sonra bir bahar sabahı, sabah ajanslarında aldılar haberleri ailecek, ağladı analar, ağladı babalar, kız kardeşler de ve ağabeyler de ağladı.<br />Sekiz yaşındaki çocuk dahi ağladı o zaman ama neden ağladığını bilmeyerek.<br />Belki de hayalinde artık çocuklar deniz gezmeyecek diyedir ama kim bilir?<br />Ama aklına paslı bir mıh gibi çakılı kaldı önlerinde kalınca bir iple Deniz Gezen çocukların fotoğrafı.<br />*** ***<br />Ve bugün kırk sekiz yaşına adım atmış olsa da o sekiz yaşındaki çocuk, hala Deniz, Yusuf ve Hüseyin kumsaldan el sallıyorlar çocuklara mavilikleri göstererek.<br />Ajans haberlerini dinlerken hayalinde canlandırdığı Denizler hiç değişmeden kaldılar.<br />Hala pek saf!<br />Hala Deniz gezmekteler.<br />*** ***<br />Türk halkının vicdanına 38 yıl öncesinden <strong>Türkiye Devrimi’nin</strong> tohumlarını ekmekteler hala!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-7613873562347511512?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-64559305787296546472010-04-25T12:02:00.000-07:002010-04-25T12:22:25.904-07:00Kan, kemik et!<br />Can da ekleyin buna.<br />Daha sonra yılları da elbet! Canlı kıpır kıpır delikanlıların terini de unutmayın.<br />Kan da, ter de, kemik de ette onlarındır zaten.<br />Daha sonra yapılan planları ekleyin.<br />Bir tarafta "parçalamaya ant içmişlerinki vardır,diğer&nbsp;tarafta kan, et, can, ter ve canını ortaya koyanların.<br />***<br />Çanakkkale 1915 dendiği zaman aklıma cetvelle sınırları çizilmiş koskoca bir Ortadoğu ve Afrika gelir. <br />O koskoca coğrafyada tek bir ses getiren bağımsızlık mermisi atılmamıştır.<br />Bakın Irak, Suriye, Suudi Arabistan ve Afrika'nın bir çok ülkesinin kuruluşunun temelinde tek bir anti- emperyalist mermi yoktur.<br />Çanakkale 1915 dendiği zaman aklıma Ekim 1917 Büyük Sosyalist Rus Devrimi gelir. <br />Bu büyük devrim ezilen ulusların kalbinde büyük umutlar açmıştır, bilirsiniz.<br />Çanakkale 1915 dendiği zaman&nbsp; barut, ateş, kan, doku, kol, bacak, kalp, bıçak gelir. <br />Süngü gelir, vatan aşkı gelir, bağımsızlık gelir, büyük bir ulus olma hayali gelir.<br />Çanakkale 1915 dendiği zaman, Mondoros'a karşı Lozan gelir, Montrö gelir, 57. Alayın <strong>buğday çorbası</strong> gelir. <br />Buğday çorbasından &nbsp;bir vatanın oluşturulduğu görülmüştür, Queen Elizabet'in yenildiği görülmüştür.Emperyalistlerin mahvedildiği görülmüştür.<br />Çanakkale 1915' te kullanılan herbir buğday tanesi, bu yüzyılın <strong>en büyük ve ilk</strong> anti emperyalist mermisine dönüşmüştür.<br />Ve bu "merminin" kurduğu ulus devlet, emperyalist cetvellerin çizgileriyle ortadan ikiye bölünmez.<br />Bölmek isteyenler bizim gibi kan, kemik, doku ve can vermeyi göze almalılar.<br />Görüyoruz ki sizlerin planları hazır, ant içmişsiniz bölüp biz kardeşleri&nbsp;birbirimize kırdırmaya.<br />Ama unutmayın bizim planlarımızda hazır.<br />Sadece planlarımız mı hazır? Elbette hayır! Biz can ve kan vermeye hazırız ve alışkınız dedelerimizden bu yana.<br />Peki siz, kanınızı bu topraklarda vermeyi göze alıyor musunuz?<br />Unutmayın ülkeler anayasaları değiştirilerek bölünmezler. <br />***<br />Son söz;<br />"Kürtler ve Türkler Nuh'tan beri öz kardeştirler!"<br />Anneleri ise Türkiye'dir!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-6455930578729654647?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-31248904780964232002010-04-16T08:25:00.000-07:002010-04-17T02:03:05.701-07:00YUMRUK !<br /><br />Yumruk sezonu İtalya Başbakanı Berlusconi ile açıldı.<br />Ahmet Türk ile devam ediyor.<br />*** ***<br />Türkiye tarihinde PKK' nın <strong>"yasal" </strong>temsilcisi ilk kez sivil bir yumruk ile burun buruna geldi.<br />Kırıldı.<br />*** ***<br />Ahmet&nbsp;Türk'e atılan yumruğun&nbsp;ardından&nbsp;Batman'da&nbsp; PKK saldırısı sonucunda bir Mehmetçik şehit oldu , diğeri ise yaralandı.<br />Ahmet Türk gibi politikacılar "Kürt" halkının isteklerini "demokratik" hak olarak tanımlarken, askeri kanadı olan PKK bu demokratik haklarını "kurşunlarını" kullanarak&nbsp;savunuyor.<br />Ve Aynı politikacı bu ülkenin askerlerine, evlatlarına kurşunları sıkan bu hainleri "gerilla" olarak tanımlamaktan geri durmuyor.<br />*** ***<br />Atılan bu yumruğu savunacak değiliz. Şiddetin her türüne de karşıyız. Ama sıra devrimci şiddete geldiğinde, aynı Kurtuluş Savaşı' nda olduğu gibi, bu ülkeyi etnik/milliyetçi çatışmalara sürükleyen&nbsp;tüm sorumlular&nbsp;bu şiddetten alması gereken yanıtı alacaktır. <br />Zamanı var bunun ve zaman bekletir ama gelir!<br />*** ***<br />Süper Nato Gladyo tarafından etnik temelde parçalanan Yugoslavya' nın efsanevi lideri Josef Broz Tito ölümünden önce yaptığı bir konuşmada <strong>"Yugoslavya Batı tarafından parçalanabilir ama Kemalistlerin kurduğu Türk Ulus Devleti' ne sıra geldiğinde Türkiye buna direnecek ve bu ülkeyi parçalayamayacaklar"</strong> tespitinde bulunuyor.<br /><br />*** ***<br />Ahmet Türk ilk <strong>sivil </strong>yumruğu yedi ve ardından&nbsp;&nbsp;tüm Batıdan maaşlı<strong> "bindirilmiş aydınlar"</strong> bastılar yaygarayı, yapsınlar da...<br />Ancak bir gün sonra&nbsp;Batman'da şehit edilen ve yaralanan Mehmetçikler için aynı <strong>"bindirilmiş aydınlardan"</strong> çıt bile yok.<br />İnsaf !<br />*** ***<br />Gazetelere de tavsiyemiz burnu gazlı bezle sarılmış "masum ve zavallı"&nbsp;Ahmet Türk görüntüleri yayınlarken bir zahmet o resmin yanına da şehit edilen gençlerin parçalanmış görüntülerini de koyun ki bu ülkenin vicdanı kanamaya devam etsin.<br />*** ***<br />Ahmet Türk' e atılan yumruk güzel ülkemizin Kürtlerine mi atılmıştır, kardeşlerimize mi atılmıştır?<br />Hayır!<br /><br />Biz biliyoruz ki bu yumruk Samsun' da atıldığı anda, ilk önce Obama' nın burnunun direğini sızlatmıştır.<br />Ne de olsa patronlar zaman zaman zaman uşakları için de üzülürler.<br />*** ***<br />Bu yüzden <strong>,"Geçmiş Olsun"</strong> dileklerimizi lütfen kabul et <strong>&nbsp;Obama!"</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-3124890478096423200?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-65527752984384557032010-03-08T11:23:00.000-08:002010-03-08T11:23:33.064-08:00Sabah, 04.42... <br />Bir kaç&nbsp;isim yazdım.Tek tek okuyun lütfen.<br /><br />Nermin Yıldız<br />Gönül Yıldız<br />Tuğba Yıldız<br />Zilan Yıldız<br />Emre Çiçek<br />Ayten Çiçek<br />Davut Yüksel<br />Kibar Yüksel<br />İzzet Çimen<br />Nurettin Çimen<br />Yeter Akdağ<br />Emrullah Akdağ<br />Yusuf Akdağ <br /><strong>Muhammet Emin Polat (Çocuk),</strong> <br />Netice Polat,<br /><strong>Medine Akdağ (Çocuk)</strong><br /><strong>Muhammet Özdoğan (Çocuk)</strong><br />Berivan Özdoğan<br />Özcan Cirit<br />Nazile Cirit<br />Murat Cirit<br />Fikri Özdoğan.....<br /><br />Öğrenci yoklama listesi değil, ölüm listedir okuduğunuz. Maalesef <strong>elli&nbsp; birini </strong>birden aynı listede bulamadığım için tamamlayamadım.<br />Akşam haberlerde izledim yıkılan köyleri. Kerpiçten evcikleri...<br />Cumhuriyet'in kurulduğu yıllardan ne farkları var ki&nbsp;hala Ortaçağ karanlığında yaşayan bu köylerin?<br />Cumhuriyet uğramış mı bu köylere jandarmasından ve seçim sandığından başka? <br />Türkçe' yi dahi doğru dürüst öğrenememiş bu insanları bu devlete, cumhuriyete bağlayabilir misiniz?<br /><br />8 Mart 2010 sabah saat 04.42' de Kovancılar, Elazığ'da deprem oldu.<br />Rihter ölçeğiyle 6.0 şiddetindeki bu depremin yıktığı bu garip köyler değil ama devlettir!<br /><br />1938' den sonra kendi halkından koparak yozlaşan, ahlaksızlaşan, vicdansızlaşan ne varsa ölüp gitmektedir.<br />Bu devlet, bu sistem kendi halkının kalbinde kuruyup gitmektedir.<br />Dün gece yataklarında mışıl mışıl uyumakta olan bebelerin güvenliğini kendi evinde bile sağlayamayan bir devlet <strong>"kimsesizlerin kimsesi"</strong> olabilir mi?<br /><br />Bir kez daha bağıra bağıra haykırıyorum; Sosyalizmden başka bu bebelerin geleceğini kurtaracak bir sistem yoktur.<br /><br />Kapitalizm para için öldürür, ama sosyalizm karşılıksız sever!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-6552775298438455703?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-34975050112615095232010-03-02T12:24:00.000-08:002010-03-08T06:07:47.804-08:00Birinci Agamemnon&nbsp;Kral olarak Truva' yı yaktı yıktı. <br />Büyük bir zafer kazandı.<br />İkinci Agamemnon&nbsp;Batı'ya ait bir savaş gemisi olarak&nbsp;Çanakkale' yi&nbsp; geçmeyi denedi ve ölüm kustu Gelibolu ve Çanakkale sırtlarına. <br />Agamemnonların bu ikinci büyük kalkışmasına Anadolu' nun yanıtı çok sert oldu ve gövdesinde 7 delik açtı Mustafa Kemal' in topçuları ve savaş dışı kaldı, ama batmadı.<br />Nihayetinde Mondros Ateşkes Anlaşması imzalandı İngiliz Agamemnon Savaş Gemisi' nde ve&nbsp; bu anlaşma Osmanlı' nın yıkımı oldu.<br /><br />Devletlerin ve milletlerin kurumsal hafızları vardır ve bu hafıza kalıcıdır.<br /><br />Fatih Sultan Mehmet İstanbul' u aldıktan sonra, Truva harabelerini gezdiği sırada <strong>"Truva' nın intikamı aldım"</strong> derken de, İngilizler'de en dehşetli savaş gemisine Agamemnon ismini koyarken de aynı <strong>kurumsal hafızayla</strong> hareket ederler. Çünkü Mustafa Kemal' in, <strong>"geldikleri gibi gidecekler"</strong> dediği gemilerin içinde yine Agamemnon olacaktır.<br /><br />Bugün hala emperyalist Batı'nın, Agamemnon isimli savaş gemisi, uçağı, topu&nbsp; var mıdır bilmiyoruz. Ancak Truva Savaşı' ndan bu yana yayılmacı/ işgalci Batı ile, toprakları bu güçlere karşı savaşan Anadolu arasında aynı savaş sürmektedir.<br />Kritik soru şudur; <strong>"Bu dördüncü savaşın galibi kim olacak?"</strong><br /><br />Birinci raundu Truva' da onlar aldılar, orası öyle.<br />İstanbul'un alınması ve Çanakkale' den Kurtuluş Savaşı'na kadar süren&nbsp;o büyük özgürlük savaşını ise Anadolu aldı.<br /><br />Demekki ikinci ve üçüncü savaşı biz almışız.<br /><br />Şimdi Türkiye' de, adını henüz bilmediğimiz bir büyük devrimci, Türkiye' de açık açık sürüp giden ve henüz silah kullanma aşamasına gelmemiş bu savaşa bakarak <strong>"geldikleri gibi gidecekler!"</strong> diyor mudur?<br /><br />Bunu bilemeyiz, ama güzel ülkemiz artık hançeresini yırtarak haykırıyor;&nbsp;<strong>"sapladı düşman bağrıma hançerini/ Bulunur mu acep silecek bahtı kara mabedini”</strong><br /><br /><strong>Sizce bulunabilecek mi?</strong><br /><strong>Bulunabilecek mi?</strong><br /><strong>Bulunabile.....</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-3497505011261509523?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-3129362143665816732010-02-25T02:57:00.000-08:002010-02-25T06:38:59.741-08:00<strong>Balyoz, Sarıkız, Ayışığı ve Yakamoz</strong> derken olan oldu sonunda.<br />İlk başta yukarıda sıralanan "darbe" planları isimlerine baktığımda isim koyucuların profillerini tahmin etmeye çalıştım.<br /><br /><strong>Balyoz</strong>'un adını koyan darbeci kesinlikle "İnşaat İşçiliği" ile geçinen bir aileden geliyor.Babasına ait bir aile yadigarı balyoz evinin salonunda hala duruyordur.<br /><br /><strong>Sarıkız</strong> adını koyan ise romantik bir köylü. &nbsp;Bir çift Sarıkız Öküzü' nü tarlada bırakıp harp okuluna yazılmış gibi.<br /><br /><strong>Ayışığı ve Yakamoz'un</strong> adını koyanlar ise kesinlikle romantiklerin sınıfındandır ama aynı zamanda da denizci olmalılar...<br /><br />Şakayı bir yana bırakalım!<br /><br />Mesele iç çatışmalar sürecini çoktan aşmıştır. Mesele artık ne&nbsp; şeritaçı-laik eksen çatışmasıdır ne de aklınıza gelebilecek onlarca diğer nedenler.<br /><br /><strong>Mesele küreselcilerin, Asya'nın en güçlü ulus devletini parçalama isteği meselesidir.</strong><br />Mesele bu sürece <strong>"direnecek miyiz, yoksa teslim mi olacağız"</strong> meselesidir.<br /><br />Mesele&nbsp;üç- beş&nbsp;general ve amiralin veya Genel Kurmay Başkanı'nın istifasıyla çözülebilecek ya da onların Nato ordularında yaptıkları kariyerle de açıklanamayacak kadar büyük ve içinden çıkılamayacak bir noktaya doğru gitmiştir. <br />Nato'nun Türk subayları üzerinde yaptığı tahribat ve zihin bulanıklığı elbette büyüktür ama bu onların vatan sevgilerini sorgulamamızı gerektirmez. <br /><br />Ama sonuçta ABD tehtidine karşı bir Org.Eşref Bitlis ve Org. Necip Torumtay &nbsp;kararlılığı göstermedikleri de açıktır.<br /><br />Bugün tartışılması gereken, Türk Ordusu' nun savaşma yeteneğinin ne kadar tahrip edildiği, yatak odalarına kadar rahatlıkla girilebilldiği, seferberlik planlarının notlar tutularak "sır" odalarından çıkartılmasına varana değin&nbsp;Türkiye' nin güvenliğinde&nbsp;açılan derin çatlaklardır.<br /><br />Subay yoksa ordu da yoktur. Bugün ülke güvenliği o kadar büyük tehlike içindedir ki, Akdeniz Havzası'nın en büyük çıkarma filosunun görev başındaki komutanı&nbsp; içerde sorgulanmaktadır. Bugün ülkenin 3.Ordu Komutanı savcının tehditi altındadır ve tutuklanmayı beklemektedir.<br /><br />Yıllar içinde bu ülkenin kaynaklarıyla yetişen askerlerin yerine kimi koyacaksınız da bir dış tehditi kovalayacaksınız?<br /><br />Amerika hedefine ulaştı bu açık! Türk Ordusu' nun savaşma yeteneği aynı Osmanlı Ordusu' nun içine düştüğü duruma doğru gidiyor.<br /><br />Osmanlı Ordusu' nun&nbsp;yutsever anti emperyalist&nbsp;komutanlarının, Malta Adası'na İngilizlerin zorlamasıyla sürülüp hapse atılmalarıyla Osmanlı Ordusu'nun savaşma yeteneği ortadan kaldırılmıştı.<br /><br />Bugün de aynı tezgah <strong>Balyoz Sürgünleri</strong> ile gerçekleştiriliyor.<br /><br />Tekrar ediyorum mesele artık iç çatışmalarla açıklanamayacak kadar büyüktür. Mesele ülkemizin uzun erimli güvenliği ile ilgilidir ve bu dönemde hata yapan&nbsp;taraflar vatan hainlerinin sonunu paylaşacaktır.<br /><br />Bunu görebilmek&nbsp;için Türk tarihine bakmak yeter!<br /><br />Hey Türk Milleti yok mudur bu Ordu' nun sahibi? <br /><br />Sakın unutma, çünkü bugün ordusunu kaybeden yarın <strong>namusunu </strong>kaybeder!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-312936214366581673?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-59844230373972808792010-02-21T06:50:00.000-08:002010-02-21T08:17:55.793-08:00<strong>Onlarda Var, Bizde Yok!</strong><br /><br />Sümüklü böcekte de,<br />Solucanda da,<br />Yılanda da,<br />Aslanda da...<br /><br />Kedide de,<br />Köpekte de,<br />Balıkta da,<br />Kaplumbağada da,<br />Kurbağada da...<br /><br />Sincapta da,<br />Solucanda da,<br />Kenede de,<br />Pirede de<br />Ve hatta karıncada&nbsp;bile var.<br /><br />Ağustos böceğini, kelebeği, akrebi hiç saymıyorum bile. Hepsinin bir başı ve tehlikeleri önceden algılayacak iç güdüleri var.<br /><br />Türkiye halkına önderlik edecek bir baş, bir örgüt, bir organizma ise yok.<br />Ve 70 milyon bir koyun sürüsünün mezbahaneye götürülmesi gibi boğazlanmaya götürülüyor.<br />Her saat, her dakika, adım adım, saniye saniye...<br /><br />Milletlerin kafası gövdelerinden giyotinle, baltayla kesilir gibi kesilmez. Onurları, önderleri, aydınları yok edilir önce daha sonra ulusu ulus yapan çimentosu çürütülür.<br />***&nbsp; *** &nbsp;***<br />Bir şair&nbsp;dört mısralık şiirini şöyle bitiriyordu;<br /><strong>"Hey güzel ülkem nereye götürüyorlar seni?"</strong><br /><br />Kendi <strong>"direnme örgütünü"</strong> yaratamayan veya&nbsp; örgütü yok edilerek direnme yeteneğinden yoksun bırakılan&nbsp;bir ulusun gideceği yer mezbahanedir!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-5984423037397280879?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-36612172197078021752010-01-31T01:11:00.000-08:002010-01-31T12:33:39.237-08:00Batman.<br />Kozluk İlçesi,<br />Ulaşlı Köyü,<br />Kale Mezrası...<br /><br />Tekel.<br />Türkiye'nin neredeyse her ilinin bir fabrikasıydı.<br />İlçelere kadar inmişti<br />Hatta Bekirhan' a bile...<br /><br />Cumhuriyet demişti ki&nbsp;&nbsp;Türk köylüsüne, <strong>"senin pancarını da, tütününü de biz işleriz!"</strong><br />Bu nedenle Doğu, Güneydoğu, Batı Anadolu demeden her yerde açtı <strong>devrim</strong> fabrikalarını.<br /><br />Ahmet Aslan.<br />Kozluk Bekirhan Tütün işletmesi'nin bir işçisi(ydi).<br />Şu anda fabrika da yok, tütün de yok Bekirhan' da.<br />Amerikan Virginia ve Vurley tütünlerine pazar açabilmek için kapatıldılar.<br />Yani Amerikan çiftçisinin&nbsp;çıkarlarına kurban edildiler.<br />Aynı Mizgin gibi.<br /><br />*** ***<br /><br />Talasemi.<br />Akdeniz Anemisi.<br />Sadece&nbsp;Akdenizliler de görülen genetik kökenli bir kansızlık hastalığı.<br />Olmaması gereken bir yerde görüldü!<br />Akdeniz' den en az beş yüz kilometre ötede bir mezrada hem de!<br />Ve Batman'ın Kozluk İlçesi' nin, Ulaşlı Köyü'nün, Kale Mezrası' nda yaşayan14 yaşındaki kara gözlü bir kızcağız&nbsp;olan&nbsp;<strong>Mizgin</strong>'i alıp götürdü.<br /><br /><strong>Olması </strong>gereken yerde Tekel Fabrikası nasıl yoksa, <strong>olmaması</strong> gereken bir yerde&nbsp; Akdeniz anemisinin kurbanı oldu Mizgin.<br /><br />Ahmet Aslan Ankara'da çocuklarının ekmeği için mücadele ederken , kızı <strong>Mizgin</strong> canı için savaşım veriyordu Kale Mezrası' nda.<br /><strong>Mizgin</strong> hayatta kalım savaşını kaybetti.<br />Baba ise <strong>"diğer çocuklarım için Tekel mücadelesini kazanmak zorundayım"</strong> dedi.<br /><br />Böyledir Türk işçisinin matematiği!<br /><br />Ve Türkiye' nin&nbsp;matematiğiyle, işçisinin matematiği birbirinin aynıdır!<br /><br />Ve&nbsp;bu denklemin &nbsp;devrim dışında bir çözümü de&nbsp;yoktur!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-3661217219707802175?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-7032116583271440492010-01-21T11:51:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.137-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/S1mAfvXqNaI/AAAAAAAAAeU/3Jj5_zb8KkY/s1600-h/008.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="265" mt="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/S1mAfvXqNaI/AAAAAAAAAeU/3Jj5_zb8KkY/s400/008.JPG" width="400" /></a><br /></div>Bugün oğlum Mehmet sınıfta bir kompozisyon yazmış.<br />Henüz ilkokul 1.sınıfta.<br />Aşağıya aynen aktarıyorum.<br /><br /><strong>Benim Ailem</strong><br /><br /><strong>"Biz dört kişilik bir aileyiz.</strong><br /><strong>Annem emeklidir, babam ise çalışıyor.</strong><br /><strong>Ben ise bir çocuğum. Her gün okula giderim. Ev ödevimi yaparım.</strong><br /><strong>Arada tatil yaparım.</strong><br /><strong>Arada hasta olurum.</strong><br /><strong>Sömestir tatilinde İzmir'e ve Adana' ya gideriz. Bizi ablam karşılar.</strong><br /><strong>Biz mutlu bir aileyiz.</strong><br /><strong>Bütün ailemi seviyorum."</strong><br /><br /><strong>"Arada tatil yaparım ve arada hasta olurum"</strong> bölümlerine "bittim!" Ve elbette kendini tanımladığı <strong>"ben ise bir çocuğum"</strong> cümlesine.<br /><br />Hep <strong>"çocuk kal"</strong> demek istiyorum, hep böyle samimi ve saf ama büyü benim güzel çocuğum, hiç acele etmeden ama!.<br />Düşünerek büyü.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-703211658327144049?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-32402094614695487832010-01-18T11:15:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.145-08:00<strong>GÜNEŞ ÖDÜLÜ</strong><br /><br />Sevgili&nbsp;<a href="http://www.yasaminicinde.blogspot.com/">http://www.yasaminicinde.blogspot.com/</a> &nbsp;arkadaşım bu ödülü bana da lâyık görmüş.Kendisine teşekkür ederim ve sizlerle&nbsp; paylaşırım.<br /><br />DALGALARI AŞMAK<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/S1LCBlIT-vI/AAAAAAAAAeM/mcHzfW84N8o/s1600-h/AYEGL-~2.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" ps="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/S1LCBlIT-vI/AAAAAAAAAeM/mcHzfW84N8o/s320/AYEGL-~2.JPG" /></a><br /></div>Merdivenlerimizin çengelini yıldızlara asarak, <br /><br />ölülerimizin başlarına basarak yükseliyoruz güneşe doğru!<br /><br />Ölenler döğüşerek öldüler; güneşe gömüldüler. <br /><br />Vaktimiz yok onların matemini tutmaya! <br /><br />Akın var güneşe akın! <br /><br />Güneşi zaaapt edeceğiz güneşin zaptı yakın! <br /><br />Üzümleri kan damlalı kırmızı bağlar tütüyor! <br /><br />Kalın tuğla bacalar kıvranarak ötüyor! <br /><br />Haykırdı en önde giden, emreden! <br /><br />Bu ses! <br /><br />Bu sesin kuvveti, bu kuvvet yaralı <br /><br />aç kurtların gözlerine perde vuran, <br /><br />onları oldukları yerde durduran kuvvet! <br /><br />Emret ki ölelim emret! <br /><br />Güneşi içiyoruz sesinde! Coşuyoruz, coşuyor!.. <br /><br />Yangınlı ufukların dumanlı perdesinde <br /><br />mızrakları göğü yırtan atlılar koşuyor! <br /><br />Akın var güneşe akın! <br /><br />Güneşi zaaaapt edeceğiz güneşin zaptı yakın! <br /><br />Toprak bakır gök bakır. <br /><br />Haykır güneşi içenlerin türküsünü, <br /><br />Hay-kır <br /><br />Haykıralım!<br /><br />Nazım HİKMET<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-3240209461469548783?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-59877899255430649732010-01-17T00:22:00.000-08:002010-02-06T08:47:25.790-08:00Tekel işçileri.<br />İstanbullu itfaiyeciler.<br />Nefesimizi açıyorlar!<br />Peki neden?<br />Çünkü plansız en küçük bir hareket yapmıyorlar.<br />Kararlılar!<br />Ve&nbsp;amaçları çok net ve bu amaca nasıl ulaşacaklarını biliyorlar.<br />Yani şu strateji meselesini bu ülkenin aydınlarına öğretecek kadar olgunluk ve birikimleri var.<br /><br />Bakın, ülkemizin gündeminde ağır ağır, acele etmeden yer aldılar son bir aydır.<br />Eylemlerinin de dozunu giderek arttırıyorlar. Önce havuzlara donla girdiler ve şimdi büyük bir mitingin ardından açlık grevine girecekler.<br />Ve her eylemlerinin etkisi ve toplumda yarattığı yankı artarak büyüyor.<br /><br />Buz gibi havada donlarıyla Ankara' nın göbeğinde havuza girdiler ellerinde bayraklarımız.<br />Arkasından buz gibi su fışkırdı panzerlerden üstlerine, ardından gazlar gözlerine...<br /><br />Tınmadılar hiç!<br />Hükümet de tınmadı.<br /><br />Ne bir taşkınlık yaptılar, ne yollara barikat&nbsp;kurdular.<br />Sadece, <strong>"biz ekmeğimizin, çocuklarımızın geleceğinin arkasındayız"</strong> dediler.<br /><br />Doğulusuyla, Batlısıyla ne bir etnik kaygıları var ne de anlamsız politik ayrılıkları.<br />Emekleri, alınteri ve gelecek kaygıları birleştiriyor onları.<br />Aslında Tekel işçilerinin başına gelenler geçmişte yurtseverlerin neden "özelleştirmeye" karşı çıktıklarını da açıklıyor şimdi.<br />Tekel işçilerinin iç pazara yönelik olarak yaptığı üretime gerek yok artık şimdi.<br />Philip Morris ve diğer yabancı tekellere teslim edildi iç pazarımız.<br />İç pazarı olmayan bir devlet ise literatürde "Ulus Devlet" değildir.<br /><br />Tekel işçileri hak arama mücadelesinde toplumun diğer emekçi kesimlerine örnek oluyor. <br />Yani <strong>" istersek ve birleşirsek başarırız!"</strong><br />Zaten hükümetin de direnmesi ve haklarını vermemesi bu yüzden. Korkuyor hükümet bu eylemlerin ardı gelir diye çünkü.<br /><br />Bugün 32. gününde eylemciler.<br />Aileleri de geldi 12.000 Tekel işçisinin.<br />Çoluk çocuk, kadın erkek et ve kemik, su, toprak ve hava gibi bir aradalar.<br />Üç gün oturma eylemi yapacaklar.<br /><br />Hafta sonu ise Türk İş ile birlikte büyük bir miting düzenleyecekler Ankara' nın göbeğinde.<br />Sivil toplum örgütlerini de yanlarına alarak "müttefiklerini de" oluşturdular. Diğer sendikalar, Türk Tabipleri Birliği, siyasi partiler gibi.<br />En önemlisi Türk halkına anlattılar amaçlarının ne olduğunu ve bunu başardılar da.<br />Bu da ikna etmezse hükümeti üç günlük uyarı niteliğinde açlık grevine gidecekler.<br />Açlık grevinin ardından, olumlu bir gelişme olmazsa ölüm orucu başlayacak.<br />Ne demişlerdi eyleme başlarken "Ölmek var dönmek yok!"<br />Ve bugün haber bülteninde gördüm minik bir kız çocuğu babasının cep telefonuna gönderdiği görüntülü&nbsp; mesajında iki elleri havada&nbsp;şu mesajı yolluyordu ;&nbsp; <strong>"Ölmek var dönmek yok!"</strong><br />Amaçlarına kavuşacaklar, burası muhakkak.<br />Ama en önemlisi Tekel işçileri bize <strong>"doğru eylemin"</strong> ne olduğunu öğretiyorlar. Dikkatle izleyin onları.<br />Ben 47 yıllık ömrümde böylesine iyi planlanmış bir hak arama mücadelesi görmedim.<br />Eylemin bir hedefi olmalıdır,<br />Eylemin taktikleri olmalıdır<br />Eylem sırasında müttefikleriniz olmalıdır<br />Eylemin zamanlaması doğru olmalıdır,<br />Eylemin bir sınırı olmalıdır.<br />Daha ne olsun!<br />Alın bu mücadelenin basamaklarını sivil toplum örgütlerinde ders olarak verin.<br />Ve bu dersin&nbsp;adını da<strong> "Doğru Eylem Nedir?"</strong> olarak koyun.<br /><strong>Teorileri yapan işte bu pratiktir.</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-5987789925543064973?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-30384809935229503332010-01-13T10:09:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.168-08:00Beş yaşında.<br />Dokuz kardeşli!<br />Kaçıncı kardeş olduğunu ne kendi bilir ne de anası.<br />Zaten biz de bilmeyiz!<br />Ki önemi yok zaten!<br />***<br />İstanbul'da her cadde ve sokakta bir benzeri olduğundan kimse tarafından özlenmez Bedrettin.<br />Ne anası,&nbsp;ne de babası akşam olması gereken yerde olamadığı için ne kızarlar ona ne de polise giderler bulmaları için. <br /><strong>"Gezmeye gitti, hala dönmedi beş yaşındaki sabi yavrumuz"</strong>&nbsp;mu diyecekler polise...<br />***<br />Mesela ben her sabah oturduğum sitenin kapalı otoparkındaki arabama bindiğimde kedilere kızarım.<br />O kediler gibidir işte Bedrettin..!<br />Kediler arabamın camında pati izlerini bırakır, beş yaşındaki Bedrettin ise sokaklara kanını!<br />Bakar geçeriz onalara veya burnumuza mendilini satmak için dayadığında kızarız.<br />O, 50 kuruş peşindedir, bilemediniz bir liranın. <br />Biz ise arabamızda radyo dinliyorsak, haberlerin.<br />Tesadüf bu ya o an haberlerde dinlediğimiz Bedrettin' in acılı haberine üzülüyoruzdur, ama mendil satmaya çalışan bir diğerine ise&nbsp;kızarak!<br />***<br />Kediler ve köpekler gibidir Bedrettin, sahibi yoktur!<br />Sadece akşamları minicik avucundan tahsilat yapılan minicik bir bedendir Bedrettin.<br />***<br /><strong>"Cumhuriyet, kimsesizlerin kimsesiydi "</strong><br />Mustafa Kemal' in tanımıdır bu ve daha güzel bir tanımı yoktur. <br />Ki varsa bile en azından ben duymadım henüz.<br />***<br />Bedrettin'i haberlerde izledim bu akşam yüzü ve yaralanan yerleri "kumlanmış" ekranlarda ama , hala kendisini aramayan annesini istiyor! <br />Ve ben&nbsp;ise hala Halk Cumhuriyeti' ni istiyorum, gözlerim yaşlı.<br />***<br />Bedrettin burada, cadde kenarında ezilmiş bedeniyle boynunda iple yatıyor...<br />O yatıyor orada ama ayıp olmuyor mu artık, <strong>"kimsesizlerin kimsesi",</strong> neredesin!<br />***<br />Cumhuriyet,<br />Bedrettin,<br />Vicdanlar...<br />***<br />Bir araya gelemeyen, birlik olmayan vicdanlar, vicdan değildir!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-3038480993522950333?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-88418470685210464202010-01-05T06:04:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.177-08:003 Ekim 1922.<br />Mudanya Ateşkes Anlaşması görüşmeleri başlar. <br />Şimdi biz bu&nbsp;tarihin&nbsp;bir kaç hafta gerisine gidelim...<br />9 Eylül 1922'de TBMM Ordusu İzmir'e girer.<br />Sırada İstanbul vardır.<br />İstanbul ise İngilizlerin işgali altındadır.<br />Mustafa Kemal 1. ve 2. Ordu'ya istanbul'a doğru yürüme emri verir.<br />Amaç müttfekleri barış masasına <strong>oturmaya</strong> zorlamaktır.<br /><strong>"Askerler tüfekler inin namluları yere bakacak şekilde"</strong> &nbsp;İngiliz siperlerine doğru yürüyeceklerdir.<br />Düşman ateş etmedikçe ateş edilmeyecektir.<br />Ama kesinlikle de durmayacaklardır. İngilizler ateş açamazlar ve siperlerden geriye doğru çekilmeye başlarlar. İki cephede de büyük bir "sinir" savaşı başlar.<br />Türk Ordusu savaşmak istememektedir, ama gerektiğinde savaşma kararlılıklarını düşmana göstereceklerdir.<br /><strong>Mustafa Kemal'in 1. ve 2. Ordulara verdiği bu emir "Kurtuluş Savaşı'nın" bilinen en büyük psikolojik harp emridir</strong>.<br />Bu "psikolojik harp" silah desteği ile yapılan belki de ilk harptir.<br />Ateş etmeden düşman üzerine yürüyecekler, namluları yere bakacak şekilde&nbsp;olacaktır.<br />Müttefikler telaşlanırlar, böyle bir davranışı beklememektedirler.<br />Düşman bu psikolojik savaşa&nbsp; daha fazla dayanamaz.<br />Fransızlar devreye girer ve Türklerin iki temel istediğinin "müttefiklerce" kabul edildiğini bildirerek "Ateşkes" görüşmelerine başlanacağını belirtirler.<br />Bu iki istek, İstanbul'dan Yunan savaş gemilerinin ayrılması ve Batı Trakya'nın acilen boşaltılmasıdır.<br />Görüşmeler başlar.<br />Ancak İngiliz Temsilci General Harrington, bu iki isteği diplomatik manevralarla ertelemeye çalışır.<br />Türk tarafının kırmızı çizgileri nettir.<br />Trakya boşaltılmadan ve Yunan savaş gemileri İstanbul'dan çıkarılmadan ateşkes anlaşmasını imzalamayacaklarını ve eğer bu şartlar sağlanmazsa savaşacaklarını açık bir şekilde İngiliz, Fransız ve İtalyan delegelere iletirler. <br />İsmet İnönü bu amaçla , Mustafa Kemal'in <strong>"eğer şartlar kabul edilmezse Trakya'daki düşmanı takip etmek amacıyla istanbul'a giriniz!"</strong> emrini General Harrington'a müzakere sırasında gösterir ve kesin bir dille bu emre uyulacağının altını çizer.<br />Bu arada çıkacak olan muhtemel savaşı yönetmek için karargahı ile Genelkurmay Başkanı Fevzi Çakmak Bursa'ya gelmiş ve ordular hiçbir gizlenmeye gerek olmadan&nbsp;Çanakkale ve İstanbul'a&nbsp;doğru yürüyüşe geçmişlerdir.<br /><br />Bu kararlılığı gösteren Türk Ordusu'nun <strong>psikolojik harbi</strong> başarılı olur ve Trakya tek bir mermi patlamadan ele geçirilir, Yunan savaş gemileri İstanbul' dan ayrılır ve Lozan Barış Anlaşması'na müttefikleri oturtmayı başarırlar..<br />Psikolojik harp budur!<br />*** ****<br />Bu tarihten seksen yıl sonra Genelkurmay Başkanları son yıllarda defalarca kameralar önüne çıkarak "Türk Silahlı Kuvvetleri' ne karşı bir <strong>"asimetrik savaştan"</strong> söz ediyorlar, yakınıyorlar.<br />Bu çaresizliktir.<br />Biliyorum ki, <strong>" hükümeti olmayan bir ordu gerçekte var değildir, ordusu olmayan bir hükümette yoktur!"</strong><br /><br />Bir ordunun kafasının karışık olmaması için ciddi bir siyasi güce gereksinimi vardır. Bu siyasi güç hükümettir. Bugün ABD'nin baş tehdid olduğunu orduda bilmeyen ve görmeyen yok gibidir. Hatta bu asimetrik savaşı yöneten de ABD'dir ve TSK'da bunu bilir.<br />Ama açıkça bunu ilan edemez.<br />Hayali bir <strong>"düşmana",</strong> <strong>"tanımlanamayan"</strong> bir düşmana karşı savaşabilecek bir ordu olabilir mi?<br />*** ***<br />1922 yılının 3 Ekimine&nbsp;ordumuzu götüren&nbsp;stratejinin ardında <strong>güçlü </strong>bir TBMM vardı. Bir "<strong>milli hükümet"</strong> vardı!<br />Şimdi sorum şudur;<strong> "böyle bir güç şu anda var mıdır?</strong><br />Sözü dolaştırmadan yanıtı bu kez ben veriyorum;<br />Yoktur!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-8841847068521046420?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-66706100070328293892010-01-01T12:49:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.186-08:00Geriye doğru&nbsp;sadece birkaç ay &nbsp;için&nbsp;olanlara bakalım.<br />Ergenekon Tertibi,<br />"Açılım Tartışmaları"<br />PKK'lıların "kahraman" olarak karşılanmaları,<br />Habur'da&nbsp; kurulan seyyar "mahkemeler",<br />Başbakan'ın büyük patron Obama ile görüşmesi,<br />İntihar eden askerler,<br />Devletin kurumları arasında bugüne değin görülmemiş güven kaybı,<br />Başbakan yardımcısına "suikast" iddiaları,<br />Yargı kurumlarının üst düzey yöneticilerinin dinlenmesi,<br />Başsavcı yardımcılarının kendi başsavcılarını dinletmesi...<br />Lütfen aklınıza gelen diğer olayları&nbsp;siz ekleyin...!<br />Yukarıda sıraladıklarımız sadece&nbsp; "görebildiklerimiz" ve ben asıl göremediklerimizin bu fırtınanın içinde asıl rolü oynadığını ve yenilerini hazırlamakta olduklarına inanıyorum.<br />Hiç bir yıl bir sonraki yıla bu kadar büyük sorunlar devretmedi Türkiye'de.<br />Ve Türkiye fırtınalarla dolu bir 2010' a adımını attı bu sabah.<br />Eğer Türkiye sadece bu fırtınayı yaratan dinamiklerle (ABD, Hükümet,Ordu) bu soruna çözüm bulmaya çalışırsa, en geç önümüzdeki bir kaç yıl içinde ulus devltetten üniter yapıya değin her şeyini feda etmek zorunda kalacak.<br />Çünkü halk olmadan hiçbir güç sonsuza kadar hiçbir şeyi koruyamaz!<br />Bunlar uzak&nbsp;olasılıklar değil artık, bunu görelim ve buna göre kendi ruhsal durumumuzu ve yer alacağımız pozisyonları ayarlayalım.<br />Bu fırtınaya müdahale edecek temel güç ise, Tekel iççilerinden başlayarak ülkemizin siyaset sahnesine adımlarını atmaya başladı.<br />Ve inanın bu fırtınayı melteme çevirecek&nbsp;eşsiz güç ne ordu ne de henüz keşfedilmemiş başka bir dinamiktir.<br />Halk hareketinin acelesi yoktur, yavaş yavaş <strong>"ağır ellerini toprağa basıp doğrulurlar"</strong><br />Bu ülkenin asıl sahipleri "kaybettikleri" her&nbsp; kazanımlarının ellerinden kayıp&nbsp;gittiğini gördükçe,&nbsp;dev bir dalga kütlesinin okyanusun ortasından kıyılara ulaşması gibi yavaş hareketlerle hızlanarak gelip ulaşacak&nbsp;ülkesinin&nbsp;kıyısına.<br />Siz<strong> tusunamiyi</strong> durdurabilecek bir gücün varlığına inanıyor musunuz?<br />Var mıdır böyle bir güç?<br />Ben, yılbaşını aileleriyle geçirmek yerine, ülkelerine sahip çıkmak için Ankara'da haklarını arayan Tekel işçilerinin yılbaşlarını içtenlik ve saygıyla kutluyorum. Çünkü&nbsp;bana göre sadece onlar böyle bir kutlamayı hakediyorlar.<br />Ve işte <strong>"fırtınalı bir döneme girerken"</strong> &nbsp;ülkemizin güvenebileceği&nbsp;<strong>tek ve eşsiz güç </strong>budur!<br />ABD ve diğerleri acaba bu seçeneği hiç planlarına dahil ediyorlar mı?<br />Eğer planlarına <strong>böyle bir gücün varlığını</strong> dahil ederlerse, bu sadece Türkiyemiz için değil, kendileri için de yararlı olacaktır!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-6670610007032829389?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-59955615314144851632009-12-29T22:21:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.194-08:00Türk Ordusu hizadan çıktı!<br /><br />Bunu biz demiyoruz "Amerikalı generaller ve fikir kuruluşları&nbsp;diyor!<br /><br />Hizadan çıkmanın kısa tarihini aşağıda bulabilirsiniz...<br /><br />İlk hizadan eski Genel Kurmay Başkanı Necip Torumtay çıktı. Özal'ın Amerikan çıkarları için <strong>"Kuzey Irak'a gir!"</strong> emrini uygulamamak için istifa etti.<br /><br />Ardından&nbsp;Türk Ordusu,&nbsp;Sovyet ve komünizm tehdidine karşı kurulmuş ve ABD tarafından kontrgerillanın içinde örgütlendiği Özel Harp Dairesi' nin adını Özel Kuvvetler Komutanlığı olarak değiştirerek, Irak'ın Kuzey'inde ABD tarafından kurulması planlanan kukla Kürt Devleti' ne&nbsp; ABD' ye ve PKK bölücü terörüne karşı yeniden örgütledi. Ve aynı operasyonla Amerika' nın faşist gladyosu Türk Ordusu içinden çıkarıldı.<br /><br />Türk Ordusu'nun ulus devleti koruma kararlılığı nedeniyle&nbsp;Amerikan tehdidine karşı pozisyon almasına&nbsp;ABD'nin yanıtı gecikmedi ve <strong>Jandarma Genel Komutanı Orgeneral Eşref Bitlis' in</strong> uçağı 17 Aralık 1993'te ABD tarafından düşürüldü.<br /><br />Türk Ordusu, Org. Eşref Bitlis Planı olarak bilinen <strong>"Çelik Harekatı'nı"</strong> 1994 uygulayarak Özel Kuvvetler Komutanlığı'na bağlı 35.000 askerle Kuzey Irak'a girerek Amerika'nın egemenlik alanına müdahale etti.<br />Bu harekat görülmemiş bir şeydi ve&nbsp;ABD' yi,&nbsp;terörü ve PKK'yı uzun süre köşeye sıkıştırmaya yetti.<br /><br />ABD' nin Foreign Affairs, Foreign Reports, Mediterranean Quarterly ve Joint Forces Quarterly gibi yarı resmi organları. <strong>"Türk komutanları hizadan çıktı"</strong> saptamasını yaptılar. Hatta&nbsp;Amerikan yönetimi&nbsp;bizzat bunu Türk yönetimine bildirdi.&nbsp;Takip eden zaman diliminde &nbsp;ABD&nbsp; 2002 yılında "MILLENIUM CHALLENGE 2002" tatbikatı yaparak açık açık Türkiye'ye yapacağı işgalin ilk büyük tatbikatını yaptı. <br /><br />Kolay değil 50 yıldır kuzu kuzu ABD' nin her dediğini yapan Türk Ordusu<strong> "hizadan çıkmıştı"</strong> ve bedeli ödetilmeliydi.<br /><br />Ardından 2003 yazında Türk Ordusu' nun başına<strong> "çuval"</strong> geçirildi.<br /><br />Bu Türk Ordusu'nun onurunu kırma operasyonuydu.<br /><br />*** *** *** <br />Bugün yaşananları yukarıda özetlenen "kısa tarihi" görmeden anlamaya olanak yoktur. <strong>Aydınlık Dergisi' nin</strong> ilgili yıllardaki sayılarında daha detaylı analizlerini bulabilirsiniz.<br /><br />Bugün Özel Kuvvetler Komutanlığı' nda yapılan aramalardan başlayarak, Ergenekon Operasyonu dahil son 15 yıldır Türk Ordusu' nu yıpratmaya çalışan tüm faaliyetlerin nedenini,&nbsp;<strong>Türk Ordusu' nun ülkesini Amerikan tehdidine karşı koyabilmek için hizadan çıkması olarak</strong> değerlendirebilirsiniz.<br />Türk Ordusu hizadan çıkmıştır. Bu doğrudur ve bugün ülkemizin geleceğinin kararıp kararması,&nbsp;Türk Ordusu' nun bu yapılanlara bakıp korkarak ABD denetimine girip girmeyeceğine bağlıdır.<br /><br />Türk Ordusu Amerika'&nbsp;nın ve ülkemiz içindeki&nbsp;Fettullahçı Gladyo'nun&nbsp;bu tehdidine boyun eğecek midir?<br /><br />Ben böyle bir ihtimalin yaşam bulmasının ülkemizi parçalanmaya ve Mehmetçiğin kanının Amerikan çıkarları için akıtılacağına yol açacağını düşünüyorum.<br /><br />Ve tekrar ediyorum sorumu <strong>"Türk Ordusu bu tehdide boyun eğecek midir? "</strong><br /><br />Bu soruya ordumuz adına <strong>"hayır eğmeyecek"</strong> deme&nbsp;şansımız yok ama ben Türk halkı adına rahatça diyebilirim ki, onlar boyun eğse dahi bu ulusun çocukları olan bizler asla ABD' ye boyun eğmeyeceğiz.<br /><br />***<br /><br />Altı yaşındaki oğlum Mehmet bugün eşime <strong>"anne haberlerden sıkıldım bana çizgi film açar mısın?"</strong> dediğinde<strong> "oğlum ülkemizde önemli şeyler oluyor,&nbsp;ordumuza kötü şeyler yapıyorlar, daha sonra izlersin söz!"</strong> dediğinde, oğlum Mehmet, <strong>"Türkler mi kötü şeyler yapıyor ordumuza, hem de Türkiye'de mi yapıyorlar?"</strong> diye şaşkınlıkla sordu.<br /><br />Biz cevap veremedik.<br /><br />Peki siz oğlumun bu sorusuna yanıt verebilir misiniz?<br /><br />Üstelik kendi ülkesinde bu kadar hayasızca saldırı altında bulunan dünyada başka bir ordu var mıdır?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-5995561531414485163?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-64276793879707707042009-12-29T12:49:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.204-08:00<strong>"Vatan Sevgisi ciddi bir iştir demiştik."</strong><br /><br />Şimdi kendi hayatımıza bakalım. Türkiye parçalanmanın eşiğinde, şaka değil bu. Avrupa Birliği'nin dayattığı "İkiz Sözleşmeleri" -ki buna <strong>İkiz İhanet Yasası</strong> da deniyor- bunun yasal temelidir ve imzalandığından haberiniz bile yoktur. Bu yasa iç işlerinde bağımsız yerel yönetimlerin(eyalet) yolunu açar, ana dillerinde eğitim ve kültürel haklar adı altında ulusumuzu oluşturan farklı etnik kökenli yurttaşların aklı karıştırır ve Atlantik ötesi büyük güç, büyük Türkiye lokmasını parça parça küçültüp yiyebilmek amacıyla (aynı Yugoslavya ve Irak gibi) bu yasaların geçmesi için yapması gereken bütün siyasi basıkıları yapmış ve tüm uyarılara rağmen TBMM'den geçmiş ve eski cumhurbaşkanı tarafından imzalanarak yürürlüğe girmiştir.Biz ne yapıyoruz ?<br />Hiç !<br />Farkında mıyız ?<br />HAYIR!<br /><strong>Ama vatanımızı seviyoruz(!)</strong><br />Önceliklerimiz maaşlarımız, otomobillerimiz, banka kredilerimiz, çocuklarımız, giysilerimiz...<br />Peki bunlar iyi güzel de keyfini süreceğimiz bağımsız bir vatan ve özgür bireyler olmadıktan sonra bunlar ne işe yarayacaktır?<br />Bağımsız ulus devletler, orduları tarafından korunurken, aslında milletinin tek tek bireylerinin çıkarlarını da korumaktadır.<br />Bağımlı, ekonomik açıdan işgal edilmiş bir ülkede bireylerin payına düşen <strong>"ikinci sınıflılıktır","aşağılanmaktır."</strong><br />Türkler bu gidişle ikinci sınıflaşacaklar ve aynı yurtdışında olduğu gibi, ancak ve ancak tuvalat temizleme gibi işlere verilecekler kendi yurtlarında.<br />Çocuklarımızın anne ve babaları olarak, bizler işte bunlara yol açmamak için, çocuklarımıza onurlu bir yaşam sağlamaktan birinci dereceden sorumluyuz.<br />Bakın Kurtuluş Savaşı sırasında bu ülkenin namuslu aydınları, askerleri gözlerini kırpmadan bir gece yarısı beşiklerinde uyuyan yavrularını öpüp, eşlerini onlarla bir başına bırakarak Anadolu'ya geçtiler. Ne, ne zaman döneceklerini biliyorlardı, ne yaşayacaklarını ne de çocuklarının ve eşlerinin gelecekleri konusunda fikir sahibiydiler.<br /><strong>Sadece savaşacaklardılar...</strong><br />Bugün biz bu ülkede güvenlik içinde yaşayabilelim diye.<br /><strong>Sadece savaşacaklardılar...</strong><br />Tarihin hiçbir döneminde "esir ve onursuz" yaşamamış bu ulus için...<br /><strong>Sadece savaşacaklardılar...</strong><br />Vatan sevgisinin bir hobi olmadığını bilerek ve boş zamanlarını değil <strong>"başlarını</strong>" bu yola koyarak.<br /><strong>Sadece savaşacaklardılar</strong>.<br />Ne maaşları, ne evleri, ne de çocuklarının masum yüzü engel olabildi onlara..Çünkü biliyorlardı ki, sahip olabilecekleri her şeyi koruyabilmelerinin tek yolu kendi<strong> "küçük cennnet"</strong> adalarının konforundan vazgeçmek ve yurda vakfetmek yaşamlarını.<br />Şimdi saflarımızı belirleme zamanı.<br />Eğer yüz yıl önceki vatanseverler gibi yapmayacaksınız, doğruca karşı safa geçiniz.<br />Kendinizi kandırmayınız.<br />Çünkü "<strong>Vatan Sevgisi ciddi bir iştir."</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-6427679387970770704?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-71830389434165670452009-12-27T22:11:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.213-08:00<div align="left"><strong><em>"O boş zamanlarını değil hayatının tamamını adamıştı"</em></strong><em><br /></em><em>N.Hikmet, "Benerci Kendini Niçin Öldürdü Şiirinden"</em><em><br /></em><br />Hep aklımı karıştımıştır bu soru; vatan sevgisi bir hobi midir? Yani boş zaman değerlendirme işi midir? Bir ahşap boyama , model uçak yapımı gibi mi, yoksa güzel bir bahar sabahında yaptığınız bir doğa yürüyüşü mü...<br />Bu listeyi uzatabilirsiniz veya boş zamanlarınızda yapmaktan hoşlandığınız herhangi bir etkinliğinizi koyun bu listedeki yere..<br />Bunda ne var diyebilirsiniz, insan sevdiği şeyleri hobi haline getirebilir, ona tutku ile bağlanabilir. Evet insan yapmaktan hoşlandığı şeylere tutku ile bağlanabilir, bizim buna itirazımız yok ama <strong>"hangi insan, hangi hobisi"</strong> için ölmeyi göze alabilir.<br />Ben yurt sevgisinin <strong>hobi olamayacak kadar önemli</strong> olduğunu söylüyorum.<br />Şimdi içinizden <strong>"Aaa evet elbette hobi değil, olur mu canım elbette değil"</strong> diyenlerinizi duyar gibi oluyorum.<br />Bakın o zaman içinizdeki yurt sevginizi test edin ama size yurt sevgisinin neden "hobi" olamayacağını Mustafa Kemal'in yaşamından üç örnekle anlatayım: <br /></div><ul><li><br /><div align="left">İskenderun'dadır, İngilizler karaya çıkmak ister, ordusuna gerekli emri verir. Karaya çıkan İngiliz askerlerine ateş edilecektir. İngilizler bu durumu İstanbul hükümetine bildirir, Mustafa Kemal İngiliz askerlerinin centilmenliğini anlamaktan uzak olduğunu ve emrinde ısrar ettiğini bildirir. <strong>"Eğer isterseniz beni değiştirin" der. "Benim mizacım bu emirleri uygulayamaz"</strong> diye ekler. Bu arada 3 ay süre kazanır ve Suriye cephesinden gelen ordunun silahlarını ve cephaneleri Toros Tünelleri'nden Konya'ya kaçırır. Orduyu iç güvenlikte kullanacağı bahanesiyle jandarmaya geçirir. Böylece Mondros Anlaşmanın terhis hükümlerinden ordusunu korur. <br /></div><br /></li><li>Nihayetinde Samsun'a çıkar. Apoletleri yoktur ama boynunda idam kararı vardır.Ordusunu örgütler ve ordunun arkasında dimdik bir millet varetmek için onun siyasi organını oluşturur.Ulusunun temsicilerini Heyet-i Temsiliye çatısı altında toplar. Millet Meclisi'dir bu, tıkır tıkır çalıştırır ve emperyalizmi yener<br /></li><li>Gelibolu Yarımadası'nı savunmaktadır, düşmanın nereden geleceğini, saldıracağını analiz eder ve bunu Enver Paşa ve Liman Paşaya anlatır ama aldığı emir şaşıtıcıdır ve kendisinden Enver Paşa ve Liman Paşanın istediği yere yığınaklarını yapmasını emrederler ama Mustafa Kemal bunu yapmaz.Kendi inandığını uygular. Düşman gerçekten de Mustafa Kemal'in saptadığı yerden saldırır ve elbette durdurulurlar. </li></ul>Buradaki ilk ders şudur: Eğer düşman Atatürk'ün komutanlarının dediği noktadan saldırsaydı Çanakkale savunması çöker, savaş kaybedilir, Divan-ı Harpte yargılanır ve Mustafa Kemal idam edilirdi. İkinci ders ise ; doğru bildiğini yapar, görevinden ayrılmadan önce Kurtuluş Savaşı'nın <strong>ilk</strong> cephanelerini yurt içine kaçırır, asker kaynağı ise Adana'da korunur.<br /><br /><strong><span style="font-size: 100%;">Yani "Vatan sevgisi ciddi bir iştir !</span></strong><br />İkinci bölümün dersleri iki gün sonra....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-7183038943416567045?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-59140283779201117642009-12-23T12:26:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.221-08:00<strong>Efendiler!</strong><br />(...)<br />İngilizler ve yardımcıları milletimizin bağımsızlığını imhaya karar vermişlerdir.(...) Kuvveti olmayan, dolayısıyla mücadele edemeyen bir millet, mahkûm ve esir vaziyettedir.(...)<br /><strong>Kuvvet ordudur.</strong> <br />(...)<br />İngilizler,(...)<strong><em>kumandanlarımıza ve subaylarımıza tecavüze ve taarruza başladılar. Askerlik izzetinefsini yok etmeye gayret ettiler</em>. (...)</strong><br /><strong>Orduyu imha etmek için mutlaka subayı mahvetmek, aşağılamak lâzımdır.(...)</strong><strong>Bundan sonra milleti koyun sürüsü gibi boğazlamakta engeller ve müşkülat kalmaz.(...)</strong><br />&nbsp;<strong>Ordu ise, arkadaşlar, ancak subaylar heyeti sayesinde vücut bulunur</strong>. (...)<strong>ordunun ruhu subaylardadır</strong>. “. O halde subaylarımız, düşmanlarımız tarafından yıkılmak istenilen ordumuzu tamir edecek ve canlandıracak ve ordu ve milletimizin bağımsızlığını muhafaza edecektir.(...)<br /><strong>Şahsi ve hususi itibariyle de subaylar, fedakârlar sınıflarının en önünde bulunmak mecburiyetindedirler.</strong> <br />Çünkü düşmanlarımız herkesten önce onları öldürürler. Onları aşağılar ve hor görürler.&nbsp;(...) <strong>Onun yaşamak için bir çaresi vardır; şerefini korumak! Halbuki düşmanlarımızın da kastettiği, o şerefi ayaklar altına almaktır.</strong><br /><strong>Dolayısıyla subay için “ya istiklâl, ya ölüm” vardır</strong>. <strong>Fakat arkadaşlar ÖLMEYECEĞİZ,</strong> <strong>bağımsızlığımızı muhafaza ederek yaşayacağız ve milletimizi daima bağımsız görmekle bahtiyar olacağız.</strong><br />Mustafa KEMÂL<br />AFYONKARAHİSAR KOLORDU DAİRESİNDE SUBAYLARA HİTABEN KONUŞMA(1920)<br /><br />*** <br />Türk Silahlı Kuvvetleri' nde&nbsp;son dönemde intihar eden subay sayısı geçen gün intihar eden Yarbay Ali Tatar ile birlikte altıya ulaştı! <br />Mustafa Kemal' in&nbsp; <strong>"düşmanlar önce subayların izzeti nefsiyle oynarlar"</strong> diye tanımladığı noktadayız tam da demek ki! <br />Kahramanlarını koruyamayan bir millet ve ordu düşünebiliyor musunuz?<br />Ben bilmiyorum.<br />Bildiğim bir şey varsa "bu kara" tüm ulusumuzla birlikte benim de&nbsp;alnına çalınmıştır, bilelim! <br />*** <br />Dönekler, yobazlar, hainler asla anlayamazlar <strong>"onursuz"</strong> yaşamak ne demektir! <br />Çünkü bu tür bir yaşam onların yaşam tarzıdır, doğaldır ve onursuz yaşamaktansa intihar etmenin bir doğal sonuç olduğunu onlar anlayamazlar.<br />Onurlarıyla oynanan ve intihar ederek şehit olan subaylarımız bize canlarını feda ederek kuvvetli bir mesaj veriyorlar! <br />&nbsp; Bu mesaj ise<strong>, "Kahramanlarını koruyamayan&nbsp; uluslar, tarihin ulus çöplüğüne atılacaktır!"</strong> <br />&nbsp; <br />Tarihinde Mustafa Kemal gibi yurtseverleri olan bir ulus bunu kabul edecek midir! <br />&nbsp; <br />Edecek midir? <br />&nbsp; <br />Edecek midir? <br />&nbsp; <br />Edecek mi?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-5914028377920111764?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-82055647993990974952009-12-21T11:31:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.240-08:00<div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/Sy_OoLS_zTI/AAAAAAAAAeE/2DOe0oBBNMQ/s1600-h/polat-ronesans-otelde-patrik-bartholomeos-ile-gorusmesi00001.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" ps="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/Sy_OoLS_zTI/AAAAAAAAAeE/2DOe0oBBNMQ/s400/polat-ronesans-otelde-patrik-bartholomeos-ile-gorusmesi00001.jpg" /></a>Bartholomeos!<br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Fener Rum Patriği diye biliriz.<br /></div>Ama değil!<br />O Ekümenik Partrik!<br />Yani tüm dünya Ortodokslarının lideri!<br />Patrik'in böyle resmi bir&nbsp;sıfatı yok, Osmanlı döneminde Osmanlı Hükümeti'ne karşı Patrik bu sıfatla sorumluymuş ama genç Türkiye Cumhuriyeti bu ünvanını almış onun.Ancak &nbsp;Batı öyleeee bir bastırıyor ki, Türkiye Hükümeti yasak olmasına ve üstelik sayın Patrik açık açık bu sıfatı tüm uluslararası toplantılarda kullanıyor olmasına rağmen, soruşturma bile açamıyor!<br />Vatikan tüm dünyada Katolikler için neyi ifade ediyorsa, Fener Rum Patrikhanesi de Ortodokslar için onu ifade ediyor&nbsp;ve bir tek Rusya ciddiye almıyor Patrik Hazretlerini...<br />Biliyor çünkü&nbsp;emperyalistler tarafından kullanıldığını.<br />Bu arada sayın Patrik'e Yunanistan Dışışleri Bakanlığı uluslararası gezileri için "Ekümenik Patrik" armalı uçak tahsis ediyor...<br />Türkiye'den ise "tısss" bile yok!<br />***&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ***&nbsp;&nbsp;&nbsp; ****<br />Türkiye'ye karşı Fener Rum Patrikhanesi ve "ekümenik" sıfatı 100 yıllık "koz"&nbsp;olarak kullandığı için bir tek emperyalist Batı&nbsp;sayın Patrik hazretlerini <strong>"ciddiye"</strong> alıyor.<br />İki gün önce Amerikan CBS Televizyonu'nda yayınlanan söyleşisinde <strong>"Biz Türkiye'de kendimizi çarmıha gerilmiş hissediyoruz" </strong>diyor.<br />Utanmasa ellerini kanatıp çivi izlerini gösterecek!<br />***&nbsp;&nbsp;&nbsp; ***&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ***<br />Kiliseleri mi kapatıldı?<br />Hayır!<br />İşviçre'de minarelerin yasaklanması gibi "Çan Kuleleri mi" yasaklandı?<br />Hayır!<br />Azınlık okulları mı kapatıldı?<br />Hayır?<br />Rum Ortodokslarının ibadet yapma özgürlükleri mi ellerinden alındı?<br />Hayır?<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div>Peki sayın Patrik Bartholomeos,<strong>&nbsp;"ne yapıldı size?"</strong><br /><strong>"Ama Heybeliada Ruhban Okulu hala kapalı"</strong> diyor!<br />1971 yılında Anayasa mahkemesi'nin kararı ile kapatılmış bu okul.<br />Peki neden?<br />Çünkü Patrikhane bu okulun ünivertsielere bağlanmasını istemediği için.<br />İlahiyat fakülteleri üniversitelere bağlı olacak ama Ruhban Okulu bağlanmayacak, olur mu böyle şey?<br />Bir ülkede iki tane birbiriyle çelişen yasa olur mu?<br />Patrik için "neden olmasın?"<br />Hadi&nbsp;Türkiye buna da izin verdi diyelim&nbsp;ama bu ülkede kaç tane Rum Ortodoks var?<br />Kilise kayıtlarına göre 1244!<br />Yani&nbsp;1244 Rum Ortodoks için koskoca bir din adamları yetiştiren okul açmak ha!<br />Ama buradaki amaç elbette bu değil, "Ekümenik" sıfatını resmileştirip, Heybeliada Ruhban Okulu'nu Patrikhane'ye bağlı bir kurum haline getirip Türkiye'de uluslararsı korumaya sahip güçlü bir siyasi merkez haline gelmek.<br /><br />****&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ***&nbsp;&nbsp;&nbsp; ****<br />Lütfen&nbsp;yanlış anlaşılmasın; herkes özgürce dilini konuşmalı, ibadetini yapmalı&nbsp; ve Rum yurttaşlarımıza da sahip çıkmalı bu ülke ama bu istenilenler "samimi" bir istek mi sizce?<br /><br />****&nbsp;&nbsp;&nbsp; ***&nbsp;&nbsp;&nbsp; ****<br /><br />Bir Rum anne ve Kürt kökenli bir babadan olan 8-10 yaşlarındaki Marina'yı izliyorum televizyonlarda.<br />İstanbul Mili Eğitim Müdürlüğü'nün düzenlediği İstiklal Marşı Yarışması' nda birinci olmuş.<br />İçtenliği ve yurt sevgisi gözlerinden belli bu minik kızın.<br />Ve minicik kalbiyle bir tam Türkiye Cumhuriyet'i yurttaşı...<br /><br />Peki ama Sayın Patrik sizin ülkeniz neresi?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-8205564799399097495?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-20503027537329927212009-12-16T12:11:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.249-08:00<div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/Syk9ftnpK3I/AAAAAAAAAdk/aOspFetAUgg/s1600-h/40.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" ps="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/Syk9ftnpK3I/AAAAAAAAAdk/aOspFetAUgg/s200/40.jpg" /></a>Her yerde olay...<br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Molotof kokteylleri<br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Yakalanan "canlı" bombalar!<br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Dün Muş'ta gerçekleşen provakasyon,<br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Kağıthane ve Dolapdere'de milletimizi birbirine düşürmeyi amaçlayan tertipler,<br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Tahrip edilen dükkanlar, yakılan otobüsler, bankalar&nbsp;ama gerçekte tahrip edilen milletimizi bir arada tutan <strong>kardeşlik</strong> çimentomuz!<br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Yukarıda anmaya çalıştığım ama zaten her gün ekranlarda naklen izlediğimiz ülkemizi yıkıma götüren manzaralardır.<br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Nefesimizi tıkamaktadırlar.<br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Türkiye'nin bu eylemlerle nefesi tıkanmaktadır...<br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br />***&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ***&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ***<br /></div><br />Kamu Çalışanları 25 Kasım'da bir günlük uyarı grevi yaptılar.<br />Haydarpaşa Garı' nda&nbsp;görev yapan demiryolu işçilerinin grevi - <strong>ki işten atılan 16 arkadaşlarına sahip çıkmaktadırlar!</strong> <br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/Syk8pWd5dYI/AAAAAAAAAdc/zprYmdfjkYo/s1600-h/i%C5%9F%C3%A7i.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" ps="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/Syk8pWd5dYI/AAAAAAAAAdc/zprYmdfjkYo/s320/i%C5%9F%C3%A7i.jpg" /></a>Ankara'da grev yapan Tekel İşçileri - <strong>ki AKP'nin önündeki havuza şortla girip protesto eylemi yaptılar bugün.</strong><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Ve Muş'tan gelen bir işçinin söylediklerinde etnik hiçbir şey yoktu <strong>ama sınıfsal taleplerini duyduk ekranlardan.</strong><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">İstanbul Belediyesi'nin sözleşmelerini yenilemediği itfaiye erlerini polis su fışkırtarak dağıtmaya çalıştı- <strong>ki daha dün aynı&nbsp; hortumla aynı itfaiyeciler can kurtarırlardı yangınların içinden.</strong><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Türkiye'nin ufku ve gündemi, ülkemizi bölmeye çalışan ABD destekli bölücü eylemlerle karartılmaya çalışılırken, <strong>bu ülkenin asıl sahipleri bu karanlık gündemi yırtmaya başladılar!</strong><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">İşçiler sahneye çıkıyor hanımefendiler,beyefendiler!<br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Bu ülkenin asıl sahipleri olan namuslu emekçiler geliyor&nbsp;ve göreceksiniz Türkiye'nin nefesini açacaklar.<br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br />Türk Ulusu'nun emekçileri meydanlarda ortak düşmana karşı birleşerek kardeşlik çimentosunu yeniden karacaklar!<br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-2050302753732992721?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-60027537440147779682009-12-11T12:10:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.267-08:00Türkiye' nin&nbsp;yoksulluk sorunu var,<br />Türkiye' nin eğitim sorunu var,<br />Türkiye' nin&nbsp; sağlık sorunu var<br />Türkiye' nin dini gericilik sorunu var,<br />Türkiye' nin&nbsp; feodalizm sorunu var,<br />Türkiye' nin yoksul köylü sorunu var,<br />Türkiye' nin vatandaşlarının gelecek korkusu var,<br />Türkiye' nin güvenlik sorunu var,<br />Türkiye Ordusu' nun gerçek düşmanını analiz etme sorunu var,<br />Türkiye' nin işçi sınıfının örgütlenme sorunu var,<br />Fabrikalarında iş güvenliği sorunu var,<br />Tuzla gibi tersanelerinde her ay üç-beş sigortasız, sendikasız çalıştırılıp ölen ve iskelelerinden bir fare gibi düşüp ezilen işçilerinin güvenliği sorunu var,<br /><br />19 Mayıs 1919'dan itibaren Türkiye'nin çözül(e)memiş sorunları var...<br />Ve dün 19&nbsp;acı daha eklendi gazların ve yıkıntıların arasından...<br /><strong>19 Madenci,</strong> <strong>Ö &nbsp;l&nbsp; d &nbsp;ü !</strong><br />Kömür karası yüzlerde çakmak çakmak çakan 19 çift göz,&nbsp; <strong>s&nbsp; ö &nbsp;n &nbsp;d &nbsp;ü !</strong><br /><strong>Katmerleşerek birikir ölülerimiz toprağın altında, bizi yüceltmek için üzerinde yeryüzünün.</strong><br /><br /><strong>Evet, 19 Madenci ö l d ü!</strong><br /><br /><strong>Ve&nbsp;hala biz nasıl huzur içinde yaşarız?</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-6002753744014777968?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-89255795409778522162009-12-09T08:48:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.259-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SyVVkoebMII/AAAAAAAAAdU/DvYy3eB_8Fg/s1600-h/GLGE_A~1.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ps="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SyVVkoebMII/AAAAAAAAAdU/DvYy3eB_8Fg/s320/GLGE_A~1.JPG" /></a><br /></div>120 TL.<br />Dün Tokat Reşadiye'de şehit edilen&nbsp;askerlerimizden biri, Türk Silahlı Kuvvetleri' nden aldığı 120 TL'lik maaşının 100 TL'sini annesine gönderiyormuş.<br />Demek ki bu çocuk annesi için Üç Lira Otuz Üç Kuruş ve kendisi için de&nbsp;altmış bir&nbsp;Kuruşluk&nbsp;bir kaynak yaratabilmiş her&nbsp;bir gün için.<br /><strong>"Nasıl olsa ben burada üç öğün yemek yiyorum, anama yollayayım o da hiç olmazsa üç öğün ekmek de o&nbsp;yiyebilsin"</strong> diye düşünmüş yavrucak.<br /><br /><strong>"Ama genellikle aileler asker çocuklarına para gönderir"</strong> diyeceksiniz.....<br /><br />Evet, haklısınız.<br /><br />Bu bir Türkiye gerçeğidir. Sadece Doğu'sunda değil Batı'sında da yoksulluk kol gezer bu güzel ülkemizde.<br /><br />Türkiye'nin&nbsp;çocukları bir taraftan şehit olur korur ülkesini, diğer taraftan anasına bile askerdeyken bakar!<br />Şehit olduktan sonra ise &nbsp;"şehit aylığı" bağlanır anaya ama anasının&nbsp;ağzında zehir olur çiğnenilen her bir lokma&nbsp;&nbsp;...<br /><strong>"Vatan sağolsun"</strong> derler&nbsp;hala,&nbsp;bu vatan ona&nbsp;insanca bir yaşam&nbsp;&nbsp;vermese de bile!<br /><br /><strong>Vatan sağolsun!</strong><br /><br />Ve matematik&nbsp;yeryüzünde&nbsp;bir tek Türkiye'de böyle çalışır!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-8925579540977852216?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-86762189869185969772009-12-07T11:05:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.275-08:00<div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/Sx1P6l3KhVI/AAAAAAAAAdE/F9EdAuqZdlw/s1600-h/kabe.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" er="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/Sx1P6l3KhVI/AAAAAAAAAdE/F9EdAuqZdlw/s320/kabe.jpg" /></a><br /></div><br /><strong>Yarım</strong> artı <strong>yarım</strong>, bir.<br /><strong>Bir</strong> çarpı bir, <strong>bir</strong>.<br /><strong>İki </strong>eksi <strong>bir, </strong>yine&nbsp;<strong>bir</strong>.<br />Peki <strong>bir</strong> bölü <strong>iki</strong>'nin yanıtını bilen var mı?<br />Diyeceksiniz ki <strong>"sıfır nokta beş"</strong> <strong>yani bir adet yarım!</strong><br />Eğer bu soru&nbsp;masum bir matematik sorusu olsaydı yanıtınız doğruydu. <br />Ama değil!<br />Bu soru aslında ABD tarafından,&nbsp;PPK marifetiyle 25 yıldır Türkiye'ye dayatılmaktadır.<br /><br />Matematik gibi, bilimlerin temeli olan bir bilim dalı adına üzgünüm ama, hiçbir kuvvet Türkiye'ye bu soruya&nbsp;<strong>bir adet yarım</strong>&nbsp;yanıtını verdirmeyi başaramayacak!<br /><br />Çünkü bu güzel ülkemizi asla böldürtmeyeceğiz.<br />Çünkü hiç kimse kardeşleri birbirinden ayıramayacak!<br /><br />Bu tarihten sonra Türkiye'de tüm matematik denklemlerin yanıtı <strong>"BİR"</strong> dir! <br /><br />Soruyu tekrar edeyim....<br /><br /><strong>Bir</strong> bölü<strong> iki</strong> kaç eder?<br /><br /><strong>BİR!</strong><br /><br />Yedi şehit versek de BİR, 72 milyon şehit versek de BİR!<br /><br />Bu denklemin bu tarz çözümünü hala anlamayan var mı?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-8676218986918596977?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-7784763869492686382009-12-01T09:35:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.298-08:00Batı dedi ki Türkiye'ye, <strong>"azınlık haklarına saygı gösterin"</strong><br /><strong>Heybeliada Ruhban Okulu'nu açın.</strong><br />Akdamar Adası'ndaki Ermeni Kilisesi'ni faaliyete geçirin.<br />Fener Rum Patrikhanesi'nin <strong>"ekümenik"</strong> sıfatını kabul edin.<br />İşviçre dedi ki <strong>"Sözde Ermeni soykırımını tanımayanlar "</strong> bu ülkede yargılanırlanır. İşçi <strong>Partisi Genel Başkanı</strong> <strong>"peki o zaman, geliyorum ve açıklama yapacağım, sözde Ermeni soykırımı uluslararası bir yalandır"</strong> dedi.<br />Gitti ve bu nedenle yargılandı "demokratik ülke" İsviçre'de...<br />Bu arada "uygar Batı" dedi ki Kıbrıs'tan çık, soykırımı tanı, Heybeliada Ruhban Okulu'nu aç...Azınlık haklarını ver verebildiğin kadar...<br />Vermezsen ve açmazsan AB'ye giremezsin!<br />Sonra İsviçre <strong>"demokratik"</strong> bir yöntem olan referanduma giderek yeni cami yapılmasını yasakladı.<br />"Ne zamandan beri azınlık hakları "referandumla" belirlenir oldu?" deseniz, <strong>"biz yaptık, oldu"</strong> derler.<br />Batı uygarlığı budur!<br />Aferin İsviçre, bizim yıllardır kendi halkımıza sizin çifte standartınızı anlatmaya çalışıyorduk ama bu kararınız kadar anlatamamış ve etkileyememiştik onları.<br />Türkler çifte standartı da Batı'dan öğrendiler!<br />Ama ne iyi ki, bu "öğrenilmiş çifte standartları" uygulayacak kadar kişiliksiz değiliz !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-778476386949268638?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-23334534083168243882009-11-30T14:28:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.289-08:00Şu anda Fransız yazar Alain Bosqut’ le görüşmeler alt başlığıyla “Yaşar Kemal Kendini Anlatıyor” isimli bir kitap okuyorum. Tamamı yüz seksen sekiz sayfa ve şu ana 173. sayfasındayım.<br />Dün başladım, birazdan bitecek.<br />Avrupalı yazarların çoğu gibi “sanat sanat için yapılır” anlayışının günümüz dünyasına evrilmiş bir hali olan, ” ben mesaj verme kaygısı içermem, insanlar kendi düşsel dünyalarını benimkilerle özdeşleştirirse, bu bana yeter” diyor Bosquet.<br />Hatta zaman, zaman kibar "Avrupalı” diliyle sorularının içinde Yaşar Kemal’ i bazı fikirlere “angaje” olmakla eleştiriyor. Ben bu yazarı tanımam, maalesef herhangi bir kitabını da okumuş değilim. Ama Balkan kökenli ve Fransız edebiyatında iyi bir yere sahip, iyi bir söz ustası olduğunu biliyorum. Zaten yapmaya çalışacağım şey yazarlığını eleştirmek değil ve sadece bu konudaki görüşleri hakkındaki fikirlerimi söylemekle sınırlı.<br />Yaşar Kemal ise Bosquet’ in tersine bundan gurur duyarak “sosyalist” fikirlere “angaje” olmuş bir yazar olarak övünüyor.<br />Bosquet, “ Bir sanatçının eserlerine dünya görüşünü yansıtmasının doğru olmadığını” savunuyor.<br />Yaşar Kemal, kendini bir başkaldırıcı olarak tanımladığından, “ insan kendini nasıl olur da yapıtlarına aktarmaz” diye yanıtlıyor…<br />Bu tartışma, iki sanatçının arasındaki tartışma değil ama aslında <strong>“ilerleten sanat ve gerileten sistemin”</strong> arasındaki bir tartışmadır.<br />Sistem, aydınların kendisi için <strong>“zararsız”</strong> sanat yapmalarını isterken, sanatçıların arasından kendi sanatçılarını devşirir ve daha güzel bir dünya kurma hayaliyle düşler kuran ve bu düşlerini eserlerine yansıtan sanatçıları, işte yukarıdaki gerekçeleri kullandırtarak eleştirtir.<br />Sanat sanat içindir toplumla bir ilgisi yoktur, “sanat günlük hayatının sorunlarıyla kirletilmemelidir, sanat zümrüd-ü anka kuşu gibi ulaşılmazdır ve elitlerin “elitik” kaygılarına hizmet etmelidir, onlara göre...<br />Bir yapıt sadece kendi bileşenlerinin en benzersiz araçlarıyla ve yöntemleriyle bir araya getirilmelidir, hayatın ”basit kaygıları” onu kirletmemelidir.<br />Eğer sanat yazın alanındaysa, sadece sözcükler şevkle dans etmeli, eğer resimse ışık ve renkler sürdürmeli bu sevişmeyi veya heykel ise temsil ettiği “şey” in morfolojisine en uygun heybetiyle sunulmalıdır tüketicisine.<br />Ama mesaj verirseniz işte, sanat kirlenecektir(!)<br />Hayatın içine girmeden bile temiz kalmak olası mıdır sizce?<br />İçinden çıktığı toplumların birikimi olan <strong>“sanat”, </strong>o toplumun sorunlarına duyarsız kalmalı mıdır sizce…<br />Mesela Emile Zola “Germinal” i yazmamalıydı değil mi?<br />Ya da Nazım Hikmet Kurtuluş Savaşı Destanı’ nı…<br />Brecht mesela asla dememeliydi <strong>“çözümler çıkmaz sokaklarda bulunur “</strong> diye…<br />Bana göre sanat, günlük yaşamın rafine edilmesinden başka bir şey değildir. Bu rafinerizasyon sürecinin entelektüel ve duygusal bir derinlikle işlenmesidir sanat.<br />Kimi zaman kilim dokuyan kızların, doğadaki desenleri kendi düş gücüyle ilmek ilmek dokunmasıdır sanat...veya vicdanı insanlarından kopmamış, yabancılaşmamış bir romancının, günlük hayatta karşılaştığı sıradan insanları, kendi düş gücüyle devleştirip tanıtmasıdır onlar üzerinden kendi ülkesinin gerçeğini…<br />Gelecekte insanlığın kuracağı uygarlıkların başarısı emin olun ki, sanatçılarının parçası oldukları insanlığı anlatacak yüreğe, cesarete ve erdeme ne kadar ulaştığıyla ölçülecektir.<br />Sanatçılar kendi kaderlerini içinden çıktıkları halkların kaderiyle birleştirdikleri an işte insanlığın ılaştığı en yüksek seviyeye ulaşmış olacağız.<br />Geleceğin insanlığının başarı ölçütü katı ekonomik göstergeler değil ama bunlardır.<br />İnsanlık bu günlere emin olun ki, <strong>evrilerek</strong> geçmeyecektir.<br />İnsanlığın bu büyük eylemine, bilimsel literatürde yazıldığı gibi, altı harfli sihirli bir sözcük olan<strong> “devrim”</strong> denmektedir.<br />İnsanlığı da, sanatı da <strong>"geri sistemin"</strong> elinden kurtaracak olan işte bu<strong> altı harflik</strong> sihirli sözcüktür.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-2333453408316824388?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-59595974701488653322009-11-30T04:44:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.305-08:00Sizi yurtsever bir siteye davet etmek istedim. Siteyi ziyaret ettiğinizde site kurgusunun güzelliğini, kalitesini ve yazılardaki yurt sevgisini göreceksiniz.<br />Size sadece bir "tık" kadar uzakta...<br /><br />Ne dersiniz?<br /><br /><a href="http://www.edebiyatgazetesi.com/">http://www.edebiyatgazetesi.com/</a><br /><br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SxO-uCiV8PI/AAAAAAAAAcI/TE-2emmFkhA/s1600/cem61_1259194613.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 63px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5409877275566272754" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SxO-uCiV8PI/AAAAAAAAAcI/TE-2emmFkhA/s400/cem61_1259194613.jpg" /></a><br /><br /><br /><a href="http://www.edebiyatgazetesi.com/haber/"></a><a href="http://www.edebiyatgazetesi.com/haber/"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-5959597470148865332?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-79383949789085763982009-11-28T12:43:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.314-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SxGUp6fYM-I/AAAAAAAAAcA/uZ04eJx2XxA/s1600/turkiye-haritasi-yuksek-cozunurluk-2632x1053-turkey-map-harita.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 400px; FLOAT: right; HEIGHT: 160px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5409268075245089762" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SxGUp6fYM-I/AAAAAAAAAcA/uZ04eJx2XxA/s400/turkiye-haritasi-yuksek-cozunurluk-2632x1053-turkey-map-harita.jpg" /></a><br /><div><div>Venezüella,</div><div>Bolivya,</div><div>Küba,</div><div>Çin,</div><div>Güneylilerdir...</div><div>Güney'in namuslu halklarının ülkeleridirler! </div><br /><div>Amerika Birleşik Devletleri,</div><div>Fransa,</div><div>Almanya,</div><div>İngiltere...</div><div>Güneylilerin kaynaklarını emerler!</div><div>Kuzeylidirler!</div><br /><div>Türkiye!</div><div>Kuzey'de bir Güneyli!</div><div>Güney'in Kuzey'deki ön cephesi!</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div><span style="color:#ffffff;">.</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-7938394978908576398?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-52469142177619704222009-11-22T03:13:00.000-08:002010-02-06T08:48:30.190-08:00DTP Şırnak Milletvekili Hasip Kaplan <strong>"Etnik Sayım Yapılsın, bu müthiş sonuçlar sağlar!"</strong> dedi.<br />Ve ekledi <strong>"Kim ne kadarsa çıksın ortaya!"</strong>Bu arada, Tunceli’nin adının <strong>`Dersim’,</strong><br />Diyarbakır’ın <strong>“Amed”,</strong><br />Şanlıurfa’nın <strong>“Rıha”,</strong><br />Batman’ın ise <strong>“Elih”</strong> olarak değişsin önerilerini de, diğer DTP milletvekilleri Şanlıurfaya gelerek yaptılar.<br />Ben de İzmir'in <strong>Smyrna'ya,</strong><br />İstanbul'un <strong>Konstantinopolis'e,</strong><br />Ankara'nın <strong>Ankcyra, Engürü veya Engüriye'ye</strong>(artık hangisini beğenirseniz!),<br />Adana'nın <strong>Adanus'a,</strong><br />Aydın'ın <strong>Tralles'e....</strong><br /><strong></strong><br />Suriye Kralı ikinci Antiokos tarafından kurulan ve karısının ismini verdiği <strong>Denizli'</strong>nin adının <strong>Laodikea'ya</strong> dönüştürülmesi ve bütün Türk ismini çağrıştıran diğer şehir isimlerinin de tarihsel köklerine kadar inilmesini ve bu adların konulmasını öneriyorum.<br />Hurriler döneminde başkent olan <strong>Van'ın</strong>, o dönemdeki adı <strong>Tuşba'ya</strong> dönüştürülmesi ise ayrıca önemlidir.Ne de olsa <strong>Tuşba</strong> başkent adıydı, Cumhuriyet dönemi ismi olan Van adının ne önemi var Tuşba'nın yanında , değil mi ya!<br /><br />Elbette bu kapsamda Türkiye Cumhuriyeti geçerliliğini yitirecektir. Ve yeni devlet adının adının ne olacağı sorunu çok önemlidir!<br /><br />Bu topraklarda kurulan tüm medeniyetlerin isimlerinin baş harflerinden elde edilecek yeni bir isim üretilmelidir.<br /><strong>Türkiye Cumhuriyeti</strong> adı bazı arkadaşlarda <strong>"duygusal travmalara"</strong> yol açacağı için bu karma içinde temsil edilmemelidir.<br /><br />Bakın bu memlekette kimler uygarlıklar kurmuşlar;<br /><br />1) Hititler, Frigler,Lidyalılar, İyonlar, Urartular (MÖ 2.bin-Mö.600 yılları arasında)<br />2) Persler (M.Ö 543-333)<br />3) İskender İmparatorluğu<br />4) Roma İmparatorluğu<br />5) Bizanslılar (395-1071)<br />6) Türkler (1071-....)<br /><br />Bence ülkemizin yeni adı bu isimlerden hareket ederek aşağıdaki gibi olmalıdır.<br /><br /><strong>"YENİ BÖLÜNMÜŞ HUPRİLBİF-K DEVLETİ"</strong><br /><strong></strong><br />Şimdi devletin isim işini hallettik sıra eyalet isimlerini saptamakta. Bu amaçla Sayın Hasip Beyin önerisi hemen yerine getirilmeli ve etnik sayım da yapılmalıdır. Bana göre sadece etnik sayım da yetmez. Dini ve mezhepsel sayım da yapılarak;<br />Alevi-Türk,<br />Sünni Türk,<br />Sünni Zaza,<br />Alevi Zaza,<br />Hambeli Türk,<br />Hambeli Kürt,<br />Şafi Türk,<br />Şafi Kürt,<br />Sünni Arap,<br />Alevi Arap<br />Böl bölebildiğin kadar, kim tutar seni Amerika...<br />Laz, Çerkez, Abaza, Rum, Musevi gibi diğer etnik, dini ve mezhep sayımları da yapılmalı ve bu insanlar <strong>göç ettirilerek</strong> her birinin toprakları birbirinden ayrılarak siyasi haritaları belirlenmelidir. Daha sonra dini, etnik, mezhepsel özelliklerine bakılarak eyalet isimleri için referandum yaparsınız!<br />Sonra mı?<br />Hala merak mı ediyorsunuz sonra ne olacağını?<br />Boşverin canım ne olacağını!<br />Demokratik bir seçimle <strong>"etnik, dini ve mezhepsel esaslara dayalı demokratik bölünmüş bir federe devlet"</strong> kurarak <strong>Batı'nın</strong> isteklerini yerine getirerek çağdaşlaşmış olduk işte.<br />Sonra hep beraber Yugoslavya'da olduğu gibi, çocuklarımız için mezar kazmaya başlayalım ve ne kadar hızlı kazarsak kazalım ,çıkacak iç savaşla beraber onların ölümlerinin hızına yetişemeyeceğimizi bilerek hem de!<br />İsim de pek havalı oldu değil mi?<br /><strong>"The New Separated States of Huprilbif-K"</strong><br /><strong>Bu yeni "onurlu" devlet adına eklenen "K" harfi ne miydi?</strong><br /><strong>Eee! artık onu da siz bulacaksınız ama bir kaç ipucu vereyim!</strong><br /><strong>Köle de diyebilirsiniz, kan da!</strong><br /><strong>Yani bizim köleleğimiz ve çocuklarımızın kanı!</strong><br /><br />Unutmayın bugün yetişkinler olarak gerekli sorumluluğu almaz ve kendi sıcak evlerimizde "bana ne" tavrıyla mışıl mışıl uyursak, gelecekte elimizde küreklerle bugün evlerimizde mışıl mışıl uyuyan bebelerin mezarlarını kazıyor olacağız!<br /><br />"Herkes ne kadarsa çıksınmış ortaya!<br /><br />Çıkacağız !<br /><br />Hiç kuşkunuz olmasın!<br /><br />Özellikle sen duy ABD çünkü Türkiye Irak veya Yugoslavya'ya benzemez!<br /><br /><br />.<br /><br /><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-5246914217761970422?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-4544082164285382162009-11-15T07:51:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.336-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SwAqK_2-QmI/AAAAAAAAAbo/U9_IMsei3Tg/s1600-h/Karga9.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5404365921273660002" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 350px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SwAqK_2-QmI/AAAAAAAAAbo/U9_IMsei3Tg/s400/Karga9.jpg" border="0" /></a><br /><div>Ve dedi ki!</div><br /><div><strong>"İşiniz Zor!"</strong></div><br /><div><strong>"Hayrola, ne oldu ki?"</strong> dedim...</div><div>Daha ne olsun ki, katillerin kahraman gibi karşılandığı,</div><div>Kahraman annelerinin üzüldüğü,</div><div>Mecliste ülkenizin bayrağını açanların gözaltına alındığı,</div><div>Memurun amirini dinlettiği,</div><div>Yargı kurumlarınızın yürütme yöneticileri tarafından <strong>"teknik takibe alındığı ve yargı bağımsızlığının kalmadığı"</strong></div><div>Başbakanınızın sanki <strong>"yabancı"</strong> bir ülkedeymiş gibi "ülkenin her yerinde milletvekilimiz var" diyerek övündüğü,</div><div>Ülkenizin bir bölümünde <strong>"Belediyeler Birliği"</strong> kurularak, fiilen devlet içinde <strong>bölenlerin </strong>örgütlendiği,</div><div>...........</div><div>Dedi işte, daha bir çok şey daha dedi...</div><div>Arkadaşlıktan dostluktan da konuştuk elbet ve bu bizim ortak paydamız zaten...</div><div>Ve dedim ki ben de yanıt olarak;</div><div>Bak Şahap Karga dostum,</div><div>Haklısın kardeşim benim, şu anda en az yüz yaşındasın ve bizim 1915-1923</div><div>yıllarını gayet iyi bilirsin.</div><div>Ama istanbul'dan hiiiç çıkmadıyssan o başka!</div><div>Ama en azından Boğaz'daki ve Marmara'daki İngiliz zırhlılarını görmüş olmalısın!</div><div><strong>"Gördüm"</strong> dedi Şahap Karga...</div><div>Hatta işgal yıllarında İstanbul'da, <strong>Vezneciler Karakolu'nu</strong> bir sabah saatinde daha Mehmetler uyurken basan ve şehit eden İngiliz askerlerini de bilirsin!</div><div><strong>"Bilirim"</strong> dedi Şahap Karga...</div><div>Ve Çanakkale Boğazı' nı İngiliz ve Fransızlara geçilmez yapan top tabyalarının, işgal sonrası yine o boğazı geçemeyen İngiliz ve Fransızlar tarafından imha edilmesini ve o kahraman top namlularının dinamitlenerek bir mısır gibi patladıldığını da görmüş olmalısın...</div><div>Ordumuzun dağıtıldığını, silahlarına el konulduğunu da bilirsin değil mi?</div><div><strong>"Evet" </strong>dedi Şahap Karga!</div><div>Hatta Damat Ferit, Ali Kemal falan da bilinir tarafından...Vahdettin de malumunun....</div><div><strong>"Evet, malumum"</strong> dedi Şahap Karga...</div><div>O zaman bu umutsuzluk ne?</div><div>"Bekle ve gör, bu birikim, bu vatan sevgisi sabırlıdır ve kızgın da değildir, kızgınlıkla hesapsız hareket etmez... Ne zaman ne yapacağını bilen birikimleri vardır"</div><div> </div><div>Ve bu meselelerin kendiliğindenci, barışçı, dünyaya hep iyimser bakan Pollyanna gibi ve evrimsel bir yaklaşımla da çözülmeyeceğini de bilir!</div><div>Bu vatan sevgisi "örgütlenmenin" yaşamsal bir iş olduğunu Mustafa Kemal'den bilir!</div><div> </div><div>Konuştuk sonra oradan buradan ve dotluklardan...</div><div>İçtik bir kaç duble rakı ve daha sık görüşmeye karar verdik yeniden ve hatta Leyla da gelecek bir daha ki sefere!</div><div>Hani Karga Şahap'ın ele avuca sığmaz, zehir dilli ve bir o kadar da sevimli karısı!</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-454408216428538216?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-61793105353467632642009-11-11T11:42:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.344-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SvsW4ArcjgI/AAAAAAAAAbg/QKr3dv4nb_E/s1600-h/avrup.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5402937329471753730" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 303px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SvsW4ArcjgI/AAAAAAAAAbg/QKr3dv4nb_E/s400/avrup.bmp" border="0" /></a><br /><div><div><strong>Avrupa Kentiymiş!</strong></div><div>Çok gezenler bilirler. Ülkemizde bazı belediyeler bir övünç kaynağıymışçasına şehir girişlerine <strong>"Avrupa Kentidir"</strong> levhaları dikiyorlar. Levhanın en tepesine ise bir Avrupa Birliği bayrağını eklemeyi de unutmuyorlar.</div><div><strong>"Kentimiz Bir Avrupa Kentidir"</strong></div><div>Yok yaaaa! Biz coğafya mı bilmiyoruz yoksa bu levhaları asanlar Anadolu kentlerinde yaşamaktan mı utanıyorlar?</div><div>Ne oldu Türk olmaktan duyulan gururunuza beyler?</div><div>Ne oldu Asya'nın o derin uygarlık birikimine sahip olması gereken şehircilik anlayışınıza?</div><div><strong>Kentimiz Bir Avrupa Kentiymiş!</strong></div><div>Halt etmişsiniz siz sayın belediye başkanları!</div><div>Bu kentler sapına değin Anadolu'nun kentleridir ve biz de bu şehirlerde yaşamaktan gurur duymaktayız!</div><div>Çıkarın atın o levhaları şehir giriş çıkışlarından!</div><div>Atın kafanızdan Avrupalı olmayı çünkü bizler, Avrupalı olmaktan daha çok övüneceğimiz özellikleri olan bir ulusuz.</div><div>Kentimiz Bir Avrupa Kentiymiş!</div><div><strong>Hadi oradan !</strong></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-6179310535346763264?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-37739932974676883862009-11-07T06:52:00.000-08:002011-02-13T09:51:43.982-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SvWQgRyGQII/AAAAAAAAAbQ/j0KZM3GunzA/s1600-h/11531_173072948116_585363116_2775043_6541349_n.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401382212304519298" src="http://3.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SvWQgRyGQII/AAAAAAAAAbQ/j0KZM3GunzA/s400/11531_173072948116_585363116_2775043_6541349_n.jpg" style="cursor: hand; float: right; height: 300px; margin: 0px 0px 10px 10px; width: 400px;" /></a><br /><div>Ali,</div><div>Ne kadar uzun süre oldu görüşmeyeli, anımsıyor musun?</div><div>En son 1979 yılının bahar ayıydı değil mi?</div><div>Mayıs gibiydi veya haziran yoksa eylül müydü? </div><div>İnan anımsamıyorum.</div><div></div><div>Bugün seninle en son sohbet ettiğimiz yere gittim. <br />Okulumuza, Adana Erkek Lisesi'ne. </div><div>Ali biliyor musun, tam 29 yıldır hiç gitmemiştim okulumuza. <br />Sen gittin mi hiç bu sürede?</div><div>Bugün halama gittim, üzerinde çalıştığım bir proje için onun anılarını toparladım.</div><div>Dönüşte yürüdüm ve dedim ki, <strong>"okuluma uğrayacağım gün, bu gündür!"</strong></div><div>Gittim.</div><div>İyi ki gittim.</div><div>Kapıdan içer girerken anımsadım seni yeniden ve tam o sohbet ettiğimiz noktada durdum; Asla değişmemiş <strong>son görüşme</strong> noktamız <strong>Ali</strong>, hani sen de gördün ya bugün! </div><div>Bak yan tarafa resmini de çekip koydum.</div><div>Kapattım gözlerimi , anımsamaya çalıştım <strong>"ne üzerine konuşmuştuk"</strong> diye.</div><div>Köpekler de etrafımızda dolaşıyordu, işaret ediyorlardı bizi birbirlerine! </div><div>Demiştim sana <strong>"Ali'm dikkat et!"</strong></div><div>Gülerek <strong>"tamam"</strong> dedin! </div><div>Sen de dedin ki bana üstelik, <strong>"dikkat et sen de".</strong></div><div>Ben dikkat ettim veya katiller seni seçti o gün!</div><div>İşte tam o noktada durdum ve anımsadım konuşmalarımızı <strong>Ali'm!</strong></div><div><strong></strong></div><div><br />Bir esintiyle geldin bana bugün okulumuzda...<br />Ben orada üzüntüyle beklerken ve çocuklar sağımdan solumdan geçerlerken, seninle yaptığımız son sohbetimizi&nbsp;yaptığımız yere&nbsp;geldin bir rüzgarla bana Ali'm... <br />Sevdin önce tüm yüzümü, göğsüme vurdu arkadaş serinliğin ve sonra ne tuhaf, dolaştın sırtımda ve sempatik iyi huylu bir hortum gibi döndüüü durdu esintin dört bir yanımda. </div><div><br />Ben dedim ki <strong>"Ali'm Hoş geldin! </strong></div><div><strong>Çekik gözlerinle bir Türkmen çocuğu saflığıydı yüzün!</strong></div><div><strong>Hoş geldin Ali'm,</strong></div><div><strong>Hoş geldin!</strong></div><div><strong>Hoş!</strong></div><div>Gözlerimde yaşlarla bıraktın gittin beni okulumuzda bugün.</div><div>Otuz yıldır içimde sakladığım ve dökemediğim arkadaşıma ait göz yaşlarım aktı bugün Ali!</div><div><strong>Aaaah Ali aaaah!</strong></div><div>Nereden bilirdim ki, yirmi dakika sonra köpekler tarafından öldürüleceğini.</div><div><strong>Aaaah Ali aaaah!</strong> </div><div>Henüz on altı , on yedi yaşlarındayken!</div><div>Hoş geldin yoldaşım ve hoş gittin yeniden.</div><div></div><div><br /><strong>Kalbimdedir hala arkadaş sıcaklığın Ali!</strong></div><div><span style="color: #ffccff;">.</span></div><div><span style="color: #ffccff;">.</span></div><div><span style="color: #ffccff;">.</span></div><div><span style="color: #ffccff;">.</span></div><div></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong>"Ali Karakız'ın Anısına"</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-3773993297467688386?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-3877175773843032302009-11-02T10:03:00.000-08:002010-01-31T01:35:16.229-08:00Geçmişten bir gün, bir fakültenin kantini...<br />Bir delikanlı <strong>"siyah çelenk"</strong> için para toplamaktadır<br />Ve bir genç kız muhtemelen bir aylık harçlığını verir.<br />Siyah çelenk rektörlüğün kapısına bir kaç bin öğrenci eşliğinde bırakılır!<br /><strong>*** *** ***</strong><br />Geçmişteki bugünden bir kaç gün sonra, bir genç kız yine aynı kantinde oturmakta olan bir delikanlının sehpasına ayaklarını koyar!<br /><strong>"Ayakkabılarımı beğendin mi bakalım?"</strong><br /><strong>*** *** ***</strong><br />Bir delikanlı <strong>Orhan Kemal'in </strong>ünlü<strong> "Murtaza"</strong> romanından sinemaya aktarılan ve <strong>Müjdat Gezen'in</strong> başrol oynadığı <strong>"Bekçi"</strong> filmine bir genç kızla yalnız olarak sinemaya gidebilmek için arkadaşını atlatır.<br />Delikanlı yanında aynı genç kız olduğu halde, otobüste başını cama dayayarak uyumak ister.<br /><strong>"Başını omuzuma koyabilirsin"</strong> der genç kız.<br /><strong>"Hayır!"</strong> der genç adam utandığından...<br /><strong>*** *** ***</strong><br />İzmir Köşk Sineması, Mithatpaşa Caddesi....<br />Sinema çıkışında o yıllarda yol yapmak amacıyla kayalarla doldurulan denizin kenarında söyleşirler.<br />Dev gibi kayalardır bunlar.<br />Genç kız sorar <strong>"bu kayaların cinsi nedir?"</strong><br />Delikanlı <strong>"andazit"</strong> der ve bilir doğru yanıtı!<br />Oysa bu delikanlının bildiği tek kaya cinsidir ve kaya volkaniktir.<br /><strong>*** *** ***<br /></strong>Kız bu durumdan etkilenir.<br />*** *** ***<br />Bu arada el-ele de tutuşurlar ama delikanlı <strong>"yanlış anlaşılma"</strong> korkusu nedeniyle buluşma teklifini yinelemez.<br />Ve heyecanla eve döndüğünde arkadaşı Nazım'a sorar <strong>"ayıp mı ettim acaba?" </strong><br />Yoksa kız arkadaşça bir güvenle mi tutmuştu elini...<br /><strong>*** *** ***</strong><br />Genç kız her sosyal karşı duruşta delikanlının yanında olacaktır!<br /><strong>*** *** ***</strong><br />Bir gün elinde küçücük bir valiz, üzerinde yeşil rengin hakim olduğu ve ince uzun yaprak desenli elbisesiyle çıkar evden genç kız.<br />Sokağın başında bekler delikanlı...<br />Önemli bir gündür o gün.<br />Evlenirler...<br /><strong>*** *** ***</strong><br />Ve delikanlının hafızasına kazıdığı üç görüntü olacaktır hep!<br />Yeşil elbisesiyle umutla yürüyen genç kız ve ardından yıllar içinde doğan iki bebeğin tertemiz yüzü.<br /><strong>*** *** ***</strong><br />Ve hafızaları aynı olayları farklı kaydetseler de ortaktır.<br />Bilgisayarlarladaki "C ve D" sürücüleri gibi.<br /><strong>*** *** ***</strong><br />Gelecekleri de öyle olacaktır!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-387717577384303230?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-9695022091736908152009-10-30T07:43:00.000-07:002010-01-31T01:35:16.361-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/Sur-Lh3lpzI/AAAAAAAAAa4/Sg7hF2KUEf8/s1600-h/liveimages5cfoto20habern.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 400px; FLOAT: right; HEIGHT: 268px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5398406577380501298" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/Sur-Lh3lpzI/AAAAAAAAAa4/Sg7hF2KUEf8/s400/liveimages5cfoto20habern.jpg" /></a> Ankara, Kızılcahamam... <div><div><div></div><div>Kurumuş bir ulu Sedir Ağacı ve 6500 Mehmet'in künyesi.</div><br /><div>İpleri ABD'nin elinde olanlar tarafından şehit edilenlerin anıtı!</div><div></div><div>İnsanın bu anıt ağacın karşısında oturup rüzgarda şıkırtılar içinde sallanan künyelerin sesini dinleyesi geliyor.</div><div>Nereden, kimlerden haberler getirirsiniz çelik künyeler?</div><div>Dün gece haberlerde izlerken, Sedir Ağacı'nın altı bin beş yüz Mehmet'in canıyla canlandığını sandım .</div><div>Nazım Hikmet "Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda" der. </div><div>Ben de artık bir Sedir Ağacı'yım şimdi...</div><div></div><div></div><div><strong>Şehitler Ağacı!</strong></div><div><strong>Şehitler Ağacı!</strong></div><div><strong>Şehitler Ağacı!</strong></div><div><strong></strong></div><div>Meyve verme artık <strong>Şehitler Ağacı!</strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div></div><div></div><div><strong></strong> </div><div><strong></strong> </div><div><strong>Canııım Ağaç!</strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div></div><div><strong>Ağaç!</strong></div><div><strong>Şehitler!</strong> </div><div></div><div></div><div></div><div>!</div><div></div><div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-969502209173690815?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-11671869705940551782009-10-28T14:09:00.000-07:002010-01-31T01:35:16.370-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SujEQXsTFUI/AAAAAAAAAag/G_pO-Vph6Tg/s1600-h/saat.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 375px; FLOAT: right; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397779938920305986" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SujEQXsTFUI/AAAAAAAAAag/G_pO-Vph6Tg/s400/saat.jpg" /></a><br /><div>Cumhuriyet Bayramımız Kutlu mu olsun! </div><div>Aşına aşına artık ne kadarı kaldıysa!</div><div>Zamanın <strong>"Tik Tak"</strong>ları Cumhuriyet'e son darbeyi vurmak için işletiliyor!</div><br /><div></div><div>Tik-Tak, Tik-Tak, Tik-Tak...</div><br /><div></div><div>12 Eylül, 12 Mart, 22 Temmuz....</div><div>Zorunlu din dersi eğitimi, Said-i Nursi, Fettullah Güven...</div><div>Başbakanlık ve Çankaya'da Türban!</div><div></div><div>Silahlı Kuvvetlere tezgah, cadı kazanı, Ergenekon safsatası.</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div> </div><div>Tik-Tak, Tik-Tak, Tik-Tak...</div><br /><div></div><div>Cumhuriyet'in cenaze törenine doğru işliyor "Tik Tak" lar...</div><div>Evlere kapanılmış ağlanıyor, Facebook'a asılıyor bayraklar...Cumhuriyet böyle mi savunuluyor?</div><div>ABD kuklası vatan hainleri şölenlerle karşılanıyor!</div><div>Gaziler ve Şehit Anaları madalyaları yerlere çarpıyor!</div><div>Cumhuriyet'imizin yıkılışı böyle mi oluyor?</div><div></div><div></div><div></div><div>Tik-Tak, Tik-Tak, Tik-Tak..!</div><div></div><div></div><div></div><div>Hiç kimsenin Cumhuriyet Bayramı'nı <strong>kutlayamıyorum.</strong></div><div>Çünkü kutlayabilmek için bunu "haketmemiz gerekiyor" diye düşünüyorum.</div><div>Örgütlenmiş bir yıkıcılığa karşı, dileklerin bir işe yaramadığını öğrenmemiz gerekiyor artık diye düşünüyorum.</div><div>Ve artık zamanın <strong>"Tik Tak"</strong>larının Cumhuriyet'in korunması için işletilebilmesi ve onu savunanların bir araya gelmesi gerekmiyor mu artık arkadaşlar?</div><div>Mustafa Kemal'in Çanakkale'de gögsünde parçalanan saatinin <strong>"Tik Tak"</strong> larının çalmaya başlamasının zamanı değil midir artık?.</div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div>Mustafa Kemal'in saatinin şifresinin, Gençliğe Hitabe ve Bursa Nutku'nda olduğunu hepimiz biliyoruz. Lütfen içselleştirmek ve refleksimizin bir parçası olması için yeniden okuyalım.</div><div>"Ebediyete akıp giden her on senede, bu büyük Türk Bayramı'nı kutlamak,Cumhuriyet'in saatinin <strong>"Tik Tak"</strong>larını yeniden çalıştırmak için;</div><div></div><div><strong>"Bu En Büyük Bayramımız Kutlu Olsun!...</strong></div><div><strong></strong></div><div><strong>Tik-Tak, Tik-Tak, Tik-Tak..! </strong></div><div><strong><span style="color:#ffffff;">........................</span>Tik-Tak, Tik-Tak, Tik-Tak..! </strong></div><div><strong><span style="color:#ffffff;">..........................................</span>Tik-Tak, Tik-Tak, Tik-Tak..!</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-1167186970594055178?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-28341890689612369392009-10-21T03:05:00.000-07:002010-01-31T01:35:16.379-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/St7iEc3et4I/AAAAAAAAAaY/PtSt85vJNrA/s1600-h/ela-goz-resmi1.jpg"></a><br /><div><div>“Ela ve Aşk”<br />Ela bir renk!Ama mavi de bir renk, sarı da, yeşil de...Ama “O” farklı bir renk.Mavi denince, önce deniz ve sonra gökyüzü gelir akla ve zihninizde uçsuz bucaksız ve sonsuzluk hissi uyandırır.Yeşil ise doğanın karasal güzelliğini yansıtır. Barış içinde birbiriyle yaşayan ormanlar vardır ve yaprakları onların...<br />Ama peki ya “Ela” neyi çağrıştırır sizce ?<br />Ela, insanı anlatır ve o harikulade gözünü onların.Ela ne yeşil ne ne de mavi gibi durur insanda. Ama her ikisinin de bulunduğu ışığa göre renk değiştirebilenlerinin yeri ayrıdır.Bu haliyle mavi ve yeşil insanlaşırlar. İnsana ait olurlar.<br />Ama ela öyle midir?Ela zaten insana aittir. İnsanın sıcaklığını ve duygularını yansıtmaz Ela, aksine yaratır onları!<br />Bir de kahverengi var; Anadolu rengi, Asya rengidir kahverengi. Kesinlikle bir Avrasya rengi değildir. Asya’nın rengidir ve öyle de kalacaktır.Ama Ela daha da farklıdır. Yeşil’e benzemez, maviye de benzemez ve fakat kahverengiye sıcaklık ve parlaklık eklenmiş gibidir Ela ile ve bu haliyle kahverengi,yeni bir renge dönüşür parlaklık ve sıcaklıkla.<br />Ela Anadolu’ya hangi milletten geldi acaba? Türklerden mi, Kafkasyalılarlardan mı, Hititler olabilir mi mesela, Asurlular mı, Sümerliler mi yoksa!Neredense nereden ama bence derin bir uygarlığın ve genetik zenginliğin bir parçası olmalı Ela! </div><br /><div>Ve fakat kesinlikle Perslilerin de rolu olmalı. İranlı kadınların iri ve sıcak gözlerini bir düşünün ve elbette Arapların da.</div><br /><div>Bu nedenle Ela ve Kahverengi içinde yaşadığımız çoğrafyanın ırkları içinde harmanlanmıştır ve yeniden kalıba dökülmüştür.<br />Bu konuyla ilgili bilimsel kanıt olmasa da inandığım bir şey var; ela göz Kuzeylilerden gelmiş olamaz. Onların mavisi ve yeşili bile, bizim Anadolu’muzun mavi ve yeşiline benzemez.<br />Soğukturlar, bizden değildirler.<br />Bizim mavimiz ve yeşilimiz Asya’nın sıcaklığını ve uygarlıklarının birikimini yansıtır. Köklüdür bizim maviş ve yeşil gözlerimiz. Bir de Akdeniz sıcaklığını da ekleyin buna.Hangi yeşil ve mavi göz ardında bu birikim dururken soğuk bakabilir?<br />Ama yine de benim için “Ela” farklıdır!”<br />Ben iki tür ela göz bilirim.Birisi bildiğimiz eladır. İnsanın o en muhteşem organını , gözü “bal” sıcaklığına çevirir.</div><div>Yumuşacıktır, yakıcıdır, parlaktır ve size baktığında, o gözlere sahibinin tüm düşünceleri yansır.</div><div>Çok iyi bilirim ben baktıkça elaşan gözleri ve o ela gözler size baktıkça elalaşır, elalaşır, elalaşır ve kaybolur gidersiniz içinde.<br />Sıcacık sarar sizi.<br />Ela, bal sıcaklığıdır aynı zamanda. Cam şişedeki balı, ışığa, özellikle güneş ışığına tutun, işte size bir doyumsuz ela gösterisi...<br />Kaybolur gidersiniz elanın altın derinliğinde.<br />Ela eladır ama gözdeki ela ise bir başkadır; karşınızdaki gösteri arının hüneri değil, insanın kendisinindir.<br />Ne demiş ünlü halk türkümüz “Ela gözlerine vurulduğum dilber!”<br />O gözlerde ise biraz ceylanın rengi de vardır. Buna ceylanın saflığı da diyebilirsiniz.<br />Kahverenginin ela gibi göründüğü durumlar da vardır demiştik.<br />Aşık kadının gözlerindeki elalaşmadır bu!</div><div>Buna “aşkın elalaşma” üzerindeki etkisi de diyebilirsiniz.</div><br /><div>Bu bana göre aşkla bakmanın dönüştürücü etkisinden başka bir şey değildir. Aşkla değişen insan sonunda “zamanın” bir anında gözlerinin rengini de değiştirir veya aşık olunan kişi o gözlerdeki sıcaklığı bir “elalaşma” gibi algılar. Ama zaten önemli olan sizin algılarınız değil midir?</div><div> </div><div>Aşkın gözlerdeki etkisi sadece elalaşmayla bitmez.</div><div>Bir de kahverengiden elaya dönüşen gözlerdeki menevişler vardır...</div><div>Böyle bakan gözlerde menevişler hiç eksilmez.</div><div>Ve o gözleri menevişleten etkinin önünde saygıyla eğilir insan.<br />Kimi bu etkiye “ışık oyunları” der, kimisi “sulandıkça kahverengi göz ela gibi görünür” der, kimisi bir neden bile söyleyemez!<br />Ben söylerim!<br />Gönülden seven kahverengi göz, sevdiğine baktıkça “elalaşır”, menevişlenir<br />Onun sevgisi elaya dönüşerek özelleşir ve sadece sevilene ait olur.<br />İşte bu yüzden özelleşen sevginin rengi “ela” nın önünde eğilmelidir insan..!</div><br /><div>Ela bir renk…Sadece bir renk..!</div><div>Ama benim için daha fazlası.</div><div>Belki bazılarınız da benim gibi düşünüyordur.</div><div>Kim bilir?</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-2834189068961236939?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-25762132652381508612009-10-20T01:19:00.000-07:002010-01-31T01:35:16.387-08:00<strong>"ABD VE BATI'NIN KUKLALARI</strong><a href="http://4.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/St2RmHbkZ-I/AAAAAAAAAZo/zVRVJGQSq3s/s1600-h/9073907%5B1%5D.jpg"><strong><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394628012675459042" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 267px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/St2RmHbkZ-I/AAAAAAAAAZo/zVRVJGQSq3s/s400/9073907%5B1%5D.jpg" border="0" /></strong></a><strong> "</strong><br /><br /><p>Kimler geldi dün Habur Sınır Kapısı'ndan ülkemize, valisi, savcısı 50-60 bin kişilik halk kitlesiyle karşılananlar kimlerdi?<br />Dün Star TV Ana Haber'de, Uğur Dündar'ın deyişiyle "<strong>Kandil'e mantar toplamaya gidenler mi gelmişlerdi?"<br /></strong>Dün 34<strong>" masum vatandaş"</strong> özgürlüklerine kavuşmak amacıyla esir oldukları bir düşman ülke topraklarından kaçarak mı gelmişlerdi ülkelerine...<br />Yoksa yıllardır düşmanlık güttükleri bir ülkenin toprağına mı geri dönmüşlerdi?<br />Gelenler kimlerdi, karşılayanlar kim?<br />Sözü uzatmaya gerek yok!<br />Kaba bir "milliyetçi" tavrıyla da yazmıyorum bu yazıyı.<br />Çünkü değilim.<br />Ama bir sosyalist olarak, gördüğüm manzara karşısında damarlarımda akan kanımın donduğunu hissetmedim dersem yalan olur.<br />Her televizyon istasyonu canlı yayın ekipleriyle oradaydılar ve tüm ülkeye "zafer" kazanmış asker havasıyla gelen hainlerin görüntülerini ve onlar için hazırlanmış karşılama şenliğini yayıyorlardı.<br />Bu görüntüler acaba TC vatandaşlarının yüzde kaçı üzerinde travma etkisi yarattı?<br />Yoksa <strong>"tepkisiz vatandaşlar"</strong> bunlara da alışırlar mı denmekteydi?<br />Gördüğünüz manzara "Cumhuriyet'ten" fiilen ve kalben gerçekte kopmuş bir kesimin, temsilcilerini davul zurna eşliğinde karşıladığı bir manzaradır.<br />Bu manzara aslında 90 yaşına yaslanan Cumhuriyet'imizin kendi halkını kazanamadığının da bir göstergesidir.<br />Sınıfta kalan bir Cumhuriyet'tir bu!<br />Canınız acısa da acımasa da gerçek budur!<br />Eğer bir ülkenin dağlarında binlerce terörist geziyorsa ve bu örgüt uluslararası desteğin yanısıra içinde yaşadığı , zarar verdiği ülkesinin sıradan insanından destek görüyorsa, bunun başka bir açıklaması yoktur.<br />Cumhuriyet insanını kazanamamış ve başka devletlerin eline bir "Kurt Kartı" olarak vermiştir.<br />Cumhuriyet'imizin 90 yıllık <strong>karar vericileri</strong> almaları gereken kararları almadıkları için, bugün bu acı tabloyla karşı karşıyayız.<br /><br />Bakın neler yapmadı <strong>"karar vericiler" ;<br /></strong></p><ul><li>Toprak ağalığını tasfiye etmedi, yoksul köylünün toprak ağalarıyla olan ekonomik bağımlılğını kaldırmadı.</li><br /><li>Aşiret ilişkilerinin ekonomik yapısını sağlayan feodalizmi kaldırmadığı için bütün <strong>"üst yapı"</strong> kurumlarına dokunamadı. Gelenekleriyle, özgürleşemeyen insanıyla ve bütün geri kültürleriyle bütün üst yapı kurumları aşiret ilişkilerinin kuralları içinde var olmaya devam etti. Bu nedenle Cumhuriyet benzerlerinin başardığı gibi <strong>"kendi insan tipini "</strong>y a r a t a m a d ı.</li><br /><li>Cumhuriyet'in devlet görevlileri bölge insanına feodal beylerle birleşerek zulüm etti. Aşağıladı, hor gördü, baskı kurdu. Bu zulüm ağalık ilişkilerinin olduğu Batı'da da oldu, Çukurova'da da oldu.</li><br /><li>Bugün bakın bölge milletvekillerine, DTP'ninkiler de dahil çogu bir aşiretin lideridir. AKP' yi söylemiyorum bile.</li></ul><p>Peki Fransız Devrimi ve İngiliz Devrimi gibi, bizim devrmimizle benzer özellikler taşıyan diğer devrimler de aslında yıkmak zorunda olduğu feodalizmi tasviye edemeyip, birleşik bir ulus yaratamasaydı ne olurdu biliyor musunuz?</p><p>Aynı bizimki gibi olurdu!</p><p>Fransa'nın dağlarında ayrılıkçılar baş gösterirdi ve muhtemelen İngiltere bu ayrılıkçılarının baş destekçisi olurdu tarihsel düşmanlıkları nedeniyle.</p><p>Feodalizmi ezmezsen , kapitalizmi kuramaz ve bir ulus yaratamazsın. Gerçek budur; Cumhuriyet'in sahip olması gereken ilk refleks budur.</p><p>Bugün DTP dahil düzen partilerinin hiçbirinin proğramında <strong>"Toprak Reformu"</strong> yoktur. DTP Genel başkanı Ahmet Türk'e sorunuz kendi topraklarını yoksul kürt köylüsüne verecek midir? Veya AKP'nin bölge milletvekillerine de sorunuz aynı soruyu. </p><p>Toprak Reformu yoktur proğramlarında çünkü böyle bir proğram maddesi nedeniyle hiçbir aşiretten bir tek oy alamayacaklardır.</p><p>Bugün içinde yaşadığımız acıların temelinde Cumhuriyet'imizin bu ölümcül hataları vardır ve bu hatalar ABD ve AB tarafından kullanılmış ve bugünkü tablo ortaya çıkmıştır.</p><p>Çözümsüz değiliz elbette ve bu sorunun da hala bir çözümü vardır.</p><p>Güneydoğu'nun yoksul köylüsünü toprağına kavuşturmak. </p><p>Bir diğer ifadeyle,Cumhuriyet'in yarım kalmış <strong>"Toprak Devrimi'ni "</strong> gerçekleştirmek.</p><p>Güneydoğu ve Doğu Anadolu'da üretime dayalı bir istihdam politikası geliştirmek.</p><p>Yoksa..!</p><p>Yoksa mı?</p><p>ABD'nin ve AB'nin ipini tuttuğu terör örgütü için yarın değilse yakın bir gelecekte TBMM'de kırmızı halılı bir karşılama törenine hazır olunuz.</p><p>Aşiret liderlerinden başlayarak aşiretleri tasviye etmek bugünün temel sorunudur ve olması gereken kültürel haklar ise zaten kimsenin canını yakmayacak ama birleşik bir ulus yaratmanın temel taşını oluşturacaktır.</p><p>Son söz.</p><p>Katiller yurda döndü!</p><p>Onlar hiç olmazsa inandıkları bir dava için dağa çıktılar. Peki <strong>biz tatlı su vatanseverleri</strong> ne yapıyoruz? Ülkemizin geleceğine söz sahibi olmak için bir partiye veya hiç olmazsa bir sivil toplum örgütüne üye miyiz? </p><p>Evet yurda döndüler!</p><p>ABD ve Batı'nın kuklaları yurda döndüler!</p><p>Bunu içine sindirmeleri gerekenler biz değil ama 90 yıldır tek ve birleşik bir ulus yaratamamış "<strong>karar vericilerdir!"</strong></p><p><strong>Atatürk </strong>Kurtuluş Savaşı'nı örgütlediği Ankara'dan dönemin İçişleri Bakanı'na çektiği telgrafta özetle şöyle der <strong>"Katiller, gafiller, vatan hainleri! Güvendiklerinizin sonunu gördüğünüzde kendi sonunuzla kıyaslamayı unutmayınız!"</strong></p><p>Ülkemizin tarihi vatan hainlerinden yapılan tahsilatlarla taçlanmıştır!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-2576213265238150861?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-54996399830646738062009-10-09T14:54:00.000-07:002010-01-31T01:35:16.396-08:00<div align="left"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/StL1TueegsI/AAAAAAAAAZg/7lq7dOdwjx4/s1600-h/mahmutayaz1.gif"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 98px; FLOAT: right; HEIGHT: 151px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391641423158084290" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/StL1TueegsI/AAAAAAAAAZg/7lq7dOdwjx4/s400/mahmutayaz1.gif" /></a><br /><br /><strong>Mahmut Ayaz</strong><br /><br /><strong>Karaşın</strong> çocuk.<br /><br />Çocukluğunu geçmişinde bırakmamış; hala yanıbaşındadır, hala güzel.<br />1983 yılında Bornova Öğrenci Yurdu'nda ülkemizi sevdiğimize dair yeminlerimizi tazelediğimiz zaman tanıdım Mahmut'u...<br />Simsiyah parlayan saçları, kapkara gözleri ve bir hayli de yüzüne yakışan bıyıklarıyla gülümsüyordu.<br />İşte o günden bugüne Mahmut hep olacaktı yaşamımda.<br />İyi ki de olacaktı.<br />Mahmut hayatıma <strong>"katma değer"</strong> katan bir kaç <strong>"kadim"</strong> arkadaşımdan biridir.<br />İncelmiş, rafine edilmiş bir entellektüel derinliğin beslediği bir duruşu vardır.<br />Ve bu duruş öylesine güzel , öylesine derindir ki, gerçekte düşünceleriyle erişilmez gibidir..<br />Kabadır da zaman zaman ve bu <strong>"kabalığı"</strong> ahlaksızlığın normal bir rutin gibi algılanıldığı anlarda ortaya çıkar.<br />Mahmut, hayatın tüm <strong>"maddi"</strong> zevklerine sırtını dönmüş bir derviştir. Bu yönüyle bizim Yunus Emre geleneği vardır onun duruşunda ve biraz da toplumun ve sistemin tüm kirlenmişliğine isyan ettiği için Şeyh Bedrettin ansızın görünür Mahmut'ta.<br />Ve bu nedenledir ki Rus ABC'siyle yazılmış <strong>Babek'i</strong> Azerice'den Türkçe'ye çevirmiştir.Bu amaçla Rus ABC'sini üniversite yıllarında öğrenecek kadar da tutarlı bir çalışkanlığı vardır. </div><div align="left">Ve sevgilisi o uzun öğrenme sürecinde, üniversite kampüsünde banklarda sereserpe uzanmak varken, kütüphanede beklemek zorunda kaldığı için hep yakınacaktır.<br />Mahmut Ayaz benim gençlik dönemimden koşarak günümüze kadar gelen<strong> "genç"</strong> kalmış bir arkadaşımdır.<br />Hayatın içinde değildir, dışında da olmamıştır ama kesinlikle içinde değildir. Bu nedenledir ki, "kirlenmemiştir".<br />Hayatın ona teğet geçtiği yerde o hala yaşamın ona karşı geliş açısını hesaplamaktadır ve Mahmut bu detayların arasında boğulup bütünü kaçırırken "yaşam" onu örselemeye devam edecektir.<br />Bu örselenmeden Mahmut asla ders çıkar(a)mayacaktır.<br />Sonsuz değer verdiğim bir arkadaşım bana, sen de "Desulforudis Audaxviator" tadı var dediğinde , ilk aklıma gelen Mahmut olmuştur.<br />Çünkü Mahmut doğduğunda "yalnız" olarak yaratılmış ve yaşamın evrimi içinde olmayı reddetmiştir...<br /><br />Gece çocuğudur O.<br /><br />Yaşamı gece başlar ve sabahın ilk ışıklarıyla biter. Kendi köşesine çekilir.<br />Maddi yaşamın yeniden <strong>"üretimi"</strong> içinde değildir. Yaşama karşı sorumlululukları da yoktur.<br />Birikimlerini yaşamın içine girerek dağıtmamıştır. Çok fazla insana yol gösterebilecekken bunu yapmamıştır.<br />Mahmut bu yönüyle "kirlenmekten" korkmuş olabilir ama birazda olsa kirlenmenin yaşamın bir koşulu olduğunu anlamak istememiştir.<br />Ama birikimlerini de satmamıştır işte hiçbir yere.<br />İstese, derin bir sosyoloji, edebiyat ve psikoloji birikimi nedeniye Türkiye'nin en iyi gazetelerinde ve diğer medya araçlarında isteyebileceği köşeleri alacakken, Mahmut bunlara dönüp bakmamıştır.<br /></div><div align="left">Bakmayacaktır da...<br /><br />Onu hiç bir maddi değeri göstererek <strong>"masumane"</strong> bir değişime bile ikna edemezsiniz.<br />Hani, küçük bir çocuğa <strong>"beni bir kez öpersen şeker alırım"</strong> dersiniz ve sizi <strong>şaaap</strong> diye öper ya, işte Mahmut çocukken bile o öpücüğü vermemiştir.<br /><br />Canı isterseee öpmüştüüür, istemezse öpmemiştir!<br /><br />Mahmut, verdiğini istemez ama aldığını mutlaka verir ve bu yüzden üniversitede kalbini verdiği sarışın kızdan kalbini hala almamıştır.<br />Oysa o sarışın kız şimdi nerededir ve ne yapar kimse bilmez.<br />Mahmut dahi bilmez! </div><div align="left"></div><div align="left">Belki de bilir, kim bilir? </div><div align="left"><br />İzmir'dedir işte ve muhtemelen bir ailesi bile vardır.<br />Ve bu <strong>karaşın</strong> çocuğun değerli kalbi, bu güzel sarışın tarafından alınıp, koyduğu <strong>bir yerde</strong> unutulmuştur.<br />Ve yıllar sonra radyoda, geceleri şiir ve müzik proğramı yaparken, ziyaretine ansızın gelen bu kızın ayrıldıktan sonra bıraktığı kanamayı, <strong>"Bu Gece"</strong> şiiriyle anlatacaktır Mahmut. </div><div align="center"><br /><strong>Bu Gece</strong><br /><strong>Mumyaladığım düşlerimin sargıları parçalandı bu gece</strong><br /><strong>yarım kalmış aşkım tamamlanmamış şarkılarım kanadı bu gece</strong><br /><strong>örselenmiş yüreğim kabuk bağlamış miladım kanadı bu gece</strong><br /><strong>bir kez daha ölüp bir kez daha dirildim bu gece</strong><br /><strong>kanım pıhtılaştı damarlarımda donup kaldım bu gece</strong><br /><strong>bir çığlık düştü bu gece yıldızlar düştü anılarım düştü bu gece</strong><br /><strong>bir düştü bu gece bir düştü bu gece bir düştü bu gece</strong><br /><strong>sıcacık dostça ve buruk bir gülüştü bu gece</strong><br /><strong>boğazımdaki hıçkırıkları boğarak barikatlar kurdum aşkımıza bu gece</strong><br /><strong>yine yeni bir yalnızlık keşfettik bu gece </strong><br /><strong>çılgınca bir aşkı yalanladık ve ağladık bu gece </strong><br /><strong>yine zehir zemberek bir keder düştü yüreğime</strong><br /><strong>o ağladı ben ağladım ona uydum ağladım bu gece</strong><br /><strong>aşkın tarihine yasak sevdalara hüzün bulaştı bu gece</strong><br /><strong>özler sustu gözler ve dokunuşlar konuştu bu gece</strong><br /><strong>söz yalandı yanıtı olmayan sorular sustu kanayan yürekler konuştu bu gece</strong><br /><strong>çılgınca bir aşkı yalanladık ve ağladık bu gece</strong><br /><strong>bir çığlık düştü bu gece yıldızlar düştü miladım düştü bu gece</strong><br /><strong>bir düştü bu gece bir düştü bu gece bir düştü bu gece.</strong><br /><br /></div><div align="left">Bu onulmaz aşkın yarattığı tahribat hiç geçmemiştir, geçmeyecektir de ve her kadında o "kadınını" arayacak ve bulamayacaktır.<br />Bu nedenle kalbinin karşı cinse <strong>"aşk"</strong> için ayırdığı o en güzel bölümü hala <strong>rehindedir</strong> ve hala <strong>kullanım</strong> dışıdır.<br />Şiir kitapları da üretmiştir Mahmut, yüzlerce makale de<strong>.</strong><br /><br /><strong>Chat Geyikleri</strong><br /><strong>Yüzün Bir Hüzün</strong><br /><strong>Aşk Utandı</strong><br /><strong>Düşlerime Gömdüm Seni</strong><br /><br />Ve Chat geyikleri başlıklı olan Sosyoloji incelemesi hariç diğer kitapları, yıllar sonra bile <strong>"düşlerine gömdüğü"</strong> aşkına yazılmıştır.<br />Ve bir erkek olarak bile böyle bir sevgiyi haketme onuruna sahip olmayı istemişimdir hep!<br />Mahmut Ayaz.<br />Benim<strong> "kadim"</strong> arkadaşım; Yol arkadaşım değil ama Yoldaşım.<br />Çünkü yol arkadaşlığı <strong>"gidilecek yol"</strong> ile sınırlıdır ama yoldaşlıkta<strong> "ser"</strong> de ortaya konur.<br /><br />Düşlerine gömdüğü hayatını oradan çıkarıp, yaşamın içine bir an önce akması gerekenlerdendir Mahmut Ayaz!<br /><br />Ve arkadaşlığımın yaşadığım <strong>süreyle</strong> sınırlı kalmasını istemediğim <strong>ahiretlik kardeşim!</strong> </div><p align="left"><strong>Mahmut Ayaz.</strong></p><p align="left"><strong>Karaşın Çocuk!</strong></p><p align="left"><strong>Benim arkadaşım!</strong></p><p></p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-5499639983064673806?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-51346342392085877872009-10-04T05:40:00.000-07:002010-01-31T01:35:16.406-08:00Uzun süredir tanışmayı istiyordum.<br />Hatta bir ara yazışmıştık dahi blog yorumlarımız aracılığıyla, <strong>"İzmir'de içelim!"</strong> diye.<br />Sonunda oldu işte!<br />Sanal dünyada başlayan tanışıklığın gerçek yaşama yansıyan bir <strong>"ilk"</strong>i Abi benim için.<br />Bir kahve içimi (ben dondruma yedim:-) çoook sevdiğim İzmir Bostanlı'da, iskelede bir saat kadar söyleştik.<br />Neşeli, içten ve konuşmayı şehvetle seven bir izlenim bıraktı bende.<br />Bu yıl Temmuz ayında benim kuzenlerin blogla uğraşan tüm üyelerinin de katıldığı "<strong>Geleneksel 1.Bloggerlar"</strong> yemeğini kendi evinde düzenlemiş ama ben gidememiştim.<br /><br />Olağanüstü konukseverliğini de duydum elbet.<br /><br />Abi'yle (<a href="http://ahbeguzelabimbe.blogspot.com/">http://ahbeguzelabimbe.blogspot.com</a> ) güzel bir dostluğun başlangıcı olacaktır bu bir içimlik, bir kaşıklık dondurma süresi.<br />Ve <strong>Ufuk Çizgisi'nin</strong> -hiç tanımadığı halde- ölümüyle ilgili içtenlikli üzüntüsü, karşısındaki insana <strong>"evet kalbi olan ve üzülmeyi bilen bir adamla dostluklar sağlam olur."</strong> dedirtiyor.<br />Abi'yle İzmir'de Körfez'i seyrederek içeceğiz orası muhakkak.<br />Ama bu içilecek <strong>"şey"</strong> muhakkak ki rakı olur, değil mi abi?<br />Sözleştik... Ve ben gitmeden önce İzmir'e, arayacağım ve ayarlayacağız muhabbeti.<br />Belki de sağlam bir arkadaşlığın başlangıcı olur bu.<br />Kim bilir?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-5134634239208587787?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-86108600834497609912009-09-30T04:29:00.000-07:002010-01-31T01:35:16.414-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SsNCH5UDfOI/AAAAAAAAAYs/Z3xE4mTdomI/s1600-h/logo.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387222282676698338" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 212px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SsNCH5UDfOI/AAAAAAAAAYs/Z3xE4mTdomI/s400/logo.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div>Bu bloğu kesinlikle takip etmelisiniz.</div><br /><div>Aşağı yukarı on yıldır tanıdığım ve çok değer verdiğim bir arkadaşım Betül.</div><br /><div>Öykü yazarıdır ve çocuklar için yazdığı ve değerli bir grafiker arkadaşının resimlediği bir çocuk kitabı yayınlanmak üzere.</div><br /><div>Betül ülkemizin "aydınlık" yüzlerinden.</div><br /><div>Öykülerine ve yazı yazma tekniğine bayılacaksınız.</div><br /><div>Aşağıdaki linkte sizi bekliyor olacak.</div><br /><div><a href="http://betularslancan.blogspot.com/">http://betularslancan.blogspot.com/</a></div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-8610860083449760991?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-4771589343252079222009-09-23T02:07:00.000-07:002010-01-31T01:35:16.423-08:00<div align="center"></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"><strong>"YORUMSUZ"</strong></span></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SrnoCPHttkI/AAAAAAAAAX0/g5JqEG0TKUo/s1600-h/handwaving.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5384589954614408770" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 275px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SrnoCPHttkI/AAAAAAAAAX0/g5JqEG0TKUo/s400/handwaving.jpg" border="0" /></a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-477158934325207922?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-2720565676778240792009-09-13T22:17:00.000-07:002010-01-31T01:35:16.432-08:00Ne ile yaşar insan?<br />Biliyor muyuz gerçekten ne ile yaşadığımızı...<br />Bu konuyla ilgili uzun süredir yazmak istiyordum ve sonunda bu isteğimin yaşama geçmesini üç olay tetikledi.<br />İkisini söyleyeceğim ama üçüncüsünü söyleyemem.<br />11.Uluslararası İstanbul Bienali'inin bu yılki sloganı, Bertolth Brecht'in ünlü "Üç Kuruşluk Operasın'daki <strong>"İnsan Neyle Yaşar "</strong> adlı şarkının adı olarak belirlenmiş..<br /><br />İyi de yapmışlar.<br /><br />Üç Kuruşluk Opera, 20.Yüzyılın en önemli Marksist şairlerinden biri olan <strong>Brecht</strong>'in ciddi bir kapitalizm eleştirisidir ve dünya çapında da ün kazanmıştır.<br />İkincisi tetikleyici neden ise dün bir arkadaşımı ziyarete gittiğimde, apartman blokları içinde 4. katta yaşayan 7-8 yaşlarındaki bir oğlan çocuğunun açık pencereden dışarıdaki insanları izlediğini izledim uzun uzun...<br />Güzel bir apartmanın içinden, insanlarla dolu bir sokağı izliyordu.<br />Düşündüm, <strong>" bu çocuk ne ile yaşar?"</strong><br />Muhtemelen elektronik cihazlarla dolu bir evde ve benim çocukluğumda hayal bile edemeyeceğim bir oyuncak zenginliğinde <strong>" yaşayan "</strong> bu çocuk ne ile yaşardı?<br />Bu sorunun yanıtını hiç kuşkusuz, içerideki zenginliği umursamayan ve mutsuz gözlerle bakan bir tek o çocuk biliyordu.<br />Oğlum Mehmet de aynı durumda. Oyuncaklarla dolu bir evde ama... Zaman zaman aynı mutsuz gözlerle evdeki Maviş Kuşu'na bakarken yakalarım onu...<br />Peki ama gerçekten <strong>"bir insan neyle yaşar?"</strong><br />Para,<br />Ev,<br />Oyuncak,<br />Hisse senedi,<br />Kalorifer,<br />Araba,<br />Televizyon,<br />Yatak,<br />Yorgan,<br />Kalem,<br />Motosiklet,<br />Kariyer,<br />Hırs,<br />Tapu,<br />Banka defteri,<br />Çek defteri,<br />Kredi kartı...<br /><br /><br /><p>Gerçekten , <strong>biz insanlar neyle yaşarız?</strong></p><p>Brecht de, Nazım Hikmet de bunun yanıtını elbette biliyordu.<br />Tüm sahip olduklarımızın içinden <strong>insanı </strong>çektiğimizde geriye ne kalıyor sizce?<br />Koca koca şirket binaları, plazalar,evler, alışveriş merkezleri, caddeler, metro istasyonları, arabalar, bilgisayar klavyeleri....<br />Oyuncaklar, bisikletler, kaydıraklar, tahterevalliler, salıncaklar...<br />Çekiç, çivi, testere, kömür, vapur, uçak...<br />İnsan olmadan nasıl bir hayatın işlevsel araçları olurlardı? </p><p>Bugün Batı Avrupa gibi sanayileşmiş ülkelerin insanları, birlikte uyudukları eşleri de dahil, sahip oldukları sevgilerini verebilecek bir başka insan bulamadıkları için, evcil hayvanlara veriyorlar sevgilerini. </p><p>Bugün <strong>"yalnız insan"</strong> karşılıksız sıcaklığı hayvanların koşulsuz sevgisinde buluyor.</p><p><strong>İnsan ne ile yaşar?</strong> Durup durup bu soruya yanıt arıyorum. </p><p><br />Ne iyi ki bu yaşam bana tesadüfen de olsa iyi davrandı. Belki doğru zamanda doğru yerde olmak, belki başka nedenlerle ama sahip olduğum tüm şeyleri yan yana koyduğumda <strong>"acaba hangileri olmadan yaşayabilirim?"</strong> dediğimde koskoca bir liste oluşturabiliyor muyum?<br />Ya da soruyu tersten sorduğumda <strong>"sahip olduğum hangi şeyler olmadığında daha özgür ve mutlu yaşayabilirim?"</strong><br /></p><p>Ben ilkin<strong> mülkiyetin insan üzerindeki etkilerinden </strong>kurtulmayı deneyeceğim ve insanı ve duygularını daha çok katacağım hayatıma. </p><p>Hadi bakalım liste yapalım hep beraber?<br />Bir insan neyle yaşar?<br />Veya<strong> "ne ile birlikte yaşayamaz?"</strong><br /><br />..</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-272056567677824079?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-67887149125280875032009-09-10T23:44:00.000-07:002010-01-31T01:35:16.441-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/Sqn1het0wuI/AAAAAAAAAXM/MspMiroa8B4/s1600-h/25072009143.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 400px; FLOAT: right; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5380101185400521442" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/Sqn1het0wuI/AAAAAAAAAXM/MspMiroa8B4/s400/25072009143.jpg" /></a> Yok artık yazmam lazım...<br />Benim oğlum Mehmet artık yazılmayı hakediyor!<br />Size üç diyalog yazacağım ve yorumsuz olacak.<br />Yaz dönemi boyunca daha az playstation oynasın diye eşim Nesrin, Mehmet'e bazı kurallar koyar ve der ki <strong>"Mehmet her sabah uyandığında kahvaltı yapacaksın ve ardından da benim seçtiğim üç çizgi filmini seyrettikten sonra sana plarstation oynama izni vereceğim".</strong><br />Bu zorunlu anlaşma bir süre devam eder.<br />Bir sabah henüz 6 yaşında olan Mehmet uyanır ve der ki ;<br /><strong>"Anne sana bir şey söyleyebilir miyim?</strong><br />"Söyle Mehmet"<br /><strong>"Ben bu gece rüyamda üç çizgi film seyrettim, kahvaltı yapar yapmaz artık playstation oynayabilir miyim?"</strong><br />Eeee çizgi film kotasını rüyasında tamamlamış adam....<br /><br />***<br />Mehmet bu hafta okula başladı. Çok sevinçliyiz elbette.<br />iki gün önce ne görelim alnında bir çizik ve kulağının içinde de kurumuş bir kan lekesi var.<br /><strong>"Nesrin dedi ki "ne oldu Mehmet?"</strong><br />"Arkadaşlar kavga ediyorlardı, onları ayırırken oldu anne!"<br /><strong>"Peki o zaman Mehmet, ben yarın öğretmeninle konuşayım da arkadaşlarının kavga etmesine izin vermesin, bak sen zarar görmüşsün"</strong><br />"Anne dur dur! Sana şunu söylemek istiyorum... Öğretmenim benim kavga etmiş olduğumu sanmış olabilir, ona göre!"<br />***<br />Bu da dün geceden....<br /><strong>"Anne biliyor musun ben bugün "mavi kart" aldım"</strong><br />"Mavi kart ne Mehmet"<br />(Biz ödül sandık ilk önce)<br />"Beş tane mavi kart, bir kırmızı kart oluyor ve sizi öğretmen görüşmeye çağırıyor..."<br /><br />"Eeee, peki neden mavi kart aldın!"<br />"<strong>Koridorda koşmak yasak, ben de zaten koşmuyordum... Ama öğretmenim çok kilolu, kendi hızlı hareket edemediği için benim hızlı yürümemi koşmuşum gibi algılamış olabilir, bu yüzden bana "mavi kart" verdi...</strong><br />Nesrin'in deyişiyle<strong> "kedi olmadan fare tutuyor bu oğlan!"</strong><br /><strong></strong><br />Biz çok yumuşak huylu ve ismi İpek olan ve gerçekten adı gibi bir kız büyüttük ve şimdi bu kızımız üniversitede okuyor... Resimde benim yanımdaki iki bebeden kız olanı kızım İpek.<br /><br />Şimdi Nesrin ve ben 45'i geçtik ve bu oğlan henüz altı yaşında...<br /><br />Bununla biz nasıl baş edeceğiz arkadaşlar?<br /><br />Benzer deneyimi olanınız var mı?<br /><br />Fikri olan var mı?<br /><br />İmdat!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-6788714912528087503?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-73515698650639940502009-09-07T05:43:00.000-07:002010-01-31T01:35:16.450-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SqUFMpJHxrI/AAAAAAAAAWM/9D1S_sVOSts/s1600-h/DSC00018.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378711044724606642" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SqUFMpJHxrI/AAAAAAAAAWM/9D1S_sVOSts/s400/DSC00018.JPG" /></a><br /><div><br /><br /><div>Benim babam ilginç bir adamdı.</div><div>Öyle çoook özelliğinden dolayı değil, pratik zekasından dolayı.<br />İlginç bir hikaye anlatayım size...</div><div>Babam marangozdu ve üstelik iyi de bir marangozdu.</div><div>Hani denir ya <strong>"çivi ondan korkmaz ama saygı duyar hünerli ellere"</strong> ve babam tek bir çiviyi bile eğmeden çakardı çiviyi, çivinin girebildiği her türlü zemine.</div><div>Babam ilk nişanlısı için bir çeyiz sandığı yapar. Hanımın adı da Ayşe'dir.</div><div>Ve yanda gördüğünüz sandığı yapar; ceviz ağacındandır ve ceviz parçaları çiviyle değil, birbirine geçmeli şekilde köşelerden tutturulmuştur birbirine...</div><div>Bu açıdan benzersizdir günümüz işçiliği açısından.</div><div>Neyse adı Zekeriya olan babam nişanlısı Ayşe için sandığı yapar ve ortasına da <strong>Z.A</strong> harflerini işler...</div><br /><div>Gel zaman git zaman anlaşamazlar ve nişan bozulur, Ayşe Hanım da sandığı iade eder...</div><div>Aradan zaman geçer, yirmi sekiz yaşındaki babam on beş yaşındaki annem Sabiha Hanımla evlenir ve tabi ki adettendir, çeyiz sandığı gönderilecek kız evine.<a href="http://1.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SqUE4s2n6jI/AAAAAAAAAWE/UZP-trq6EVU/s1600-h/DSC00017.JPG"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 400px; FLOAT: right; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378710702123379250" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SqUE4s2n6jI/AAAAAAAAAWE/UZP-trq6EVU/s400/DSC00017.JPG" /></a></div><div>Ve hoooop aynı sandık gönderiliverir annemin evine.</div><div>Sandığın ortasında üstelik o <strong>Z.A</strong> amblemi hala durmaktadır...</div><div>Annem sorar "<strong>bu 'Z'yi anladım da 'A' nedir Zekeriya Efendi?"</strong></div><div>Babam yanıtlar hemencecik <strong>"benim adımın ilk harfiyle senin adının son harfidir onlar!"</strong></div><div><strong>"Yani Zekeriya'nın Z'si, Sabiha'nın A'sı!!!</strong></div><div>Nur içinde yat babam...</div><div>O sandık şimdi benim evimde, bakımı da yapıldı üstelik ve Mehmet'e kalacak besbelli bu güzel anıyla beraber...</div><br /><br /><div></div><br /><br /><div>.</div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-7351569865063994050?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-44133057289208483212009-08-30T02:55:00.000-07:002010-01-31T01:35:16.460-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SppTHhEydYI/AAAAAAAAAVo/QAD2CIYbviM/s1600-h/Kurtulus_savasi.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375700493822752130" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_W8Qt3PKL_zw/SppTHhEydYI/AAAAAAAAAVo/QAD2CIYbviM/s400/Kurtulus_savasi.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>Arhavelili İsmail hem de takasıyla beraber,</div><div>Kartallı Kazım,</div><div>Ve İstanbullu Şoför Ahmet , 3 numrolu kamyoneti de dahil!</div><div>Sonra Nurettin Eşfak,</div><div>Ve İzmirli Ali Onbaşı,</div><div>Ve daha onyedisinde gönüllü yazılan Konyalı Ali Özer,</div><div></div><div>Sonra sonra, Adanalı Ahmet Oğlu Şerafettin,</div><div>Nene Hatun da elbette ,</div><div>Ve Kahramanmaraşlı Sütçü İmam,</div><div>Sonra Kambur Kerim; kamburu savaştan kalmadır.</div><div>Sonra Allahuekber Dağları'nın şehitleri,</div><div>Arkadaşlarının yerine nöbete kalkan Deli Erzurumlu,</div><div></div><div>Ve Antepli Karayılan,</div><div>Adanalı Çete Reisleri,</div><div></div><div>Ve Halil İbrahim Çavuş,</div><div></div><div>Ve Yörük Ali,</div><div>Ve Çiğiltepe'yi vaktinde alamadığı için intihar eden Albay Reşat,</div><div>Ve şarapneller ve 98956 tüfek ve onları tutan Mehmetler...</div><div>Bugün sabah kahvaltımızda konuktunuz.</div><div><strong>Ve torununuz Mehmet'le kahvaltı yaptınız.</strong></div><div>Hoş geldiniz, sefalar getirdiniz!</div><div>Bize bağımsızlığımız için ödenen bedeli anımsattınız!</div><div>Canlarınız bizim içimizdedir, bizim oldunuz!</div><div>Her 30 Ağustos'ta yine bekleriz...</div><div>Yine bekleriz</div><div>Yine...</div><br /><div></div><br /><div>.....</div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-4413305728920848321?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-52568715771995957132009-08-26T06:26:00.000-07:002011-01-21T03:19:55.505-08:00Allah'a Ismarladık Baba!<br />25 ağustos 1995'te sabah saatlerinde seni kaybettik ya baba, üzerinden tam 14 yıl geçmiş.<br />Sana sorsam dersin ki şimdi <strong>"amaaaaan, ben öldükten sonra ne önemi var zamanın!"</strong><br />Haklısın.<br />Zaman senin için o an durdu; ama bize de hak ver, <strong>"zamanın içinden hala geçip gitmekteyiz ve bir hayli de sürsün bu durum"</strong> demekteyiz.<br />Dün düşündüm, sadece bir kaç kez gördüm seni rüyamda bu 14 yıl içinde ve hiç biri de gerçekçi değildi.<br />Zaten nasıl gerçek gibi olabilirdi, değil mi ama?<br />Sen kanlı canlı, bağırıp çağıran, çalışkan ve seven bir babaydın.<br />Benim babamdın.<br />1985 yılında, ben senden habersiz öğrenci derneği başkanlığı yaparken <strong>"senin oğlun terörist olmuş"</strong> lafını duyduğunda 70 yaşına merdiven dayamışken, telaşla ve korkuyla taaa Adana'dan kalkıp İzmir'e yanıma gelmeni anımsıyorum.<br />Hatta evdeki kitaplarımı görme diye <strong>"baba arkadaşlar evi bir toplasınlar sen ev sahibim Ali Amcayla bir sohbet et"</strong> dediğimde anladığın halde ses çıkarmamıştın.<br />Ben bu dedikoduyu çıkaranı hiç affetmedim baba. Kalp hastasıydın ve seni kalpten öldürebilirdi bu söylenti ve ben de zaten öyle biri değildim. 25 yıldır görmüyorum onu ve kalben hiç affetmedim.<br />Bir de Narlıdere'ye askerken beni ziyaret ederken ki halin hep gözümdedir. <br />Oğlunu o kadar asker arasından seçememiş ve beni tanıdığında sıkı sıkı sarılmıştın.<br /><br />Çok kızan, bağıran ve küfür de eden bir adamdın ve ben senin o halini hala <strong>sevmiyorum</strong>.<br />Çok seven bir babaydın ve inan bu halini çok özlüyorum.<br /><br />Sapsarı tenin, boylu poslu oluşun ve gerçekten şık giyiminle bizim mahallenin en yakışıklı babasıydın.<br /><br />Hep senin Türkçe'nin neden klasik bir Adana şivesi taşmadığını merak ederdim. Daha sonra bir Türkmen çocuğu olduğunun ayrımına vardığımda anladım nedenini...<br />Eeeee kızıl saçlı, sarışın ve elaya kaçan gözlerin vardı.<br />Dedem Osman Efendi okumuş bir adam ve onun babası Veliddin Efendi de... <br />Öyle bir aileden böyle Türkçe konuşan bir oğul olmalıydı elbet.<br />Baba, ben şimdi senin bana anlattığın <strong>"Büyük Aileni"</strong> yazıyorum.<br />Ne kadar çok şey anlatmışsın bize yıllar içinde.<br />Sonra o çok sevdiğin ve benim de çok sevdiğim kıymetli yeğenlerin de anlattılar bana hafızalarında kalanları.<br />Dolayısıyla sen ve ataların ölüp gittiler ama ben onları tarihin kapanan sayfalarından gün ışığına çıkarıyorum şimdi.,<br />Hacı Mehmet Efendi, onun oğulları Zekeriya ve Veliddin Efendi ve onların çocukları...<br />Dayın Ahmet Bey ve onun oğulları ve elbet senin dayı çocukları Ali Bey, Şehit Şerafettin Bey ve kız kardeşleri Sabriye Hanım, senin Büyük Teyzen Nazife Hanım ve sen ölene değin büyük bir sevgiyle bahsettiğin ağabeyin Mehmet ve ablaların Seher ve Hatice Hanımları anlatacağım.<br /><br />Bu bir aynı zamanda seninle vedalaşma çabam da olacak.<br /><br />Çünkü seni en son gördüğümde, hastayken ve beni evin salonunun daire kapısının önünde nisan ayının bir günü yolcu ederken, öyle bir sarıldın ki, ben sana aynı derecede canını acıtırım diye sarılamamıştım.<br />Ne büyük bir hata yapmışım...<br />Acırsa canın acısın değil mi ya?<br />Bir insan oğluyla her zaman mı bir daha <strong>görmemecesine</strong> vedalaşır?<br />***<br />İpek koca bir genç kız oldu. Adı gibi duru ve güzel. Üniversiteli şimdi o...<br />Sen öldükten sekiz sene sonra oğlum Mehmet doğdu. Bu yeni bir haber senin için şimdi.<br />Çok şükür sağlıklı, boylu poslu güzel bir oğlan ve bana benziyor.<br />Ben de sana benzemeye başlamışım; ablam Nevin ve yeğenlerin öyle söylüyor.<br />Yaşıyoruz işte çok şükür ve yanıbaşımızda senin yokluğun var.<br /><br />Buna da alıştık.<br /><br />Sen gittin biz kaldık, bir süre bir hayli de ağladık.<br />Sana en son ben dokundum yüzünü sevdim ve gelenekmiş o zaman öğrendim, Çukurova toprağı serptim kefeninin içindeki sapsarı yüzüne... Ayağını okşadım mezarında.<br />Hani çok üşürdü ya ayakların, en çok o ayakları öylece toprağa koymak&nbsp;zor geldi bana&nbsp;baba...<br />"Doğa yasaları" dedim kendi kendime ama can acıtıyor bu yasalar bilesin ...<br /><br />Özlemedim seni, çünkü özlersem oralara gelmek gerekir ve istemem gelmeyi; oğlumun büyümesi lazım.<br />Onunla ilgili güzel planlarım var ve mutlaka gerçekleştireceğim.<br /><br />Nur içinde yat baba.<br /><br />Artık sana edemediğim vedamı da etmeme izin ver:<br /><br />Sarıldım şimdi sana sıkı sıkıya, göğsüme dayadım da üstelik seni ve annenin yanına, şimdi yatırmış gibi uzattım seni Çukurova' nın benzersiz ve bereketli&nbsp; toprağına.<br /><br />Allah'a ısmarladık baba!<br />.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-5256871577199595713?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-4571637859336636632009-08-24T23:20:00.000-07:002010-01-31T01:35:16.477-08:00<strong>Doğum ve Ölüm</strong><br /><br />Şerafettin’in şehit oluşunun ardından Nazife Hanım’ın topçu subayı nişanlısı da şehit olmuştu. Savaş sonuna değin susturulamayan Palamutçuk Bataryaları’nda görev yapan Mehmet Bey, İngiliz gemisinden atılan bir top mermisinin şarapnelinin isabet etmesi üzerine şehit olmuştu.<br />Şansız bir ölümdü onunki.<br />Ama ölümün şanlısı nerede görülmüştü?<br />Nazife Hanım bunun ardından bir daha hiç evlenmedi. Zaten evlenmiş de sayılmazdı. Sadece bir hoca nikahı kıyılmıştı. Tanrı katında evliydiler ama ne bir an yan yana kalabildiler, ne ortak evleri oldu, ne de düğünleri.<br />Nazife Hanım nişanlısıyla geçirdiği birkaç saatin anısına hürmeten bir daha hiç evlenmedi. “Ben şehit karısıyım” dedi, “şehit eşleri evlenmez!”<br />Aldı Sabiha adlı bir kızı ve evlat edindi onu ve ne kendinin ne Şerafettin’in ne de eşi Mehmet Efendinin sahip olamadığı çocukları adına yetiştirdi Sabiha’yı hayatının sonuna kadar.<br />Nazife Hanım, Sabiha’yı evladı bildi, Sabiha da Nazife Hanımı anası.<br />Ablası Fatma Hanım, doğup büyüdüğü ve bir hayli kıymetli olan Adana’da Seyhan Nehri kıyısındaki konak evlerini kardeşi Nazife’ye verdi.<br />“Nazife hiç evlenmedi” dedi, “bu ev onundur” dedi,”kardeşimindir” dedi ve eşi Osman Efendi hiçbir şey söylemedi bunun üzerine.<br />Söylemezdi de!<br />Ancak Nazife Hanım'ın sonu çok trajik oldu. Evlatlığı Sabiha Hanım ve eşi Eczacı abbas Bey yaşlılığında bakmadılar Nazife Hanıma ve terkettiler onu bir yaşlılar evine.<br />Konaklarda büyüyen bu narin hanım yalnızlıklar ve bakımsızlıklar içinde öldü.<br />Bir kez daha iyilik galip gelemedi. Zaten bir iyiliğin galip geldiği görülmüş müydü?<br /><br />Fatma Hanım son bebesini doğurmuştu 1918 yılında. Şerafettin öleli üç yıl olmuş, acılar kabuk bağlamış ve hayat herkes için kaldığı yerden devam etmekteydi.<br />Sapsarı bir erkek çocuğuydu doğan. Altın kızılı saçlar ve sapsarı apalak bir oğlan getirmişti Fatma Hanım Zekeriya Efendinin yanına .<br />Adettendir, babalar kızlarının doğumunda ve sonrasında torunlarını görmeye gitmezler. Anaları getirir onları kırkı çıktıktan sonra. Fatma Hanım da öyle yaptı.<br />Öğle namazını kılıyordu Zekeriya Efendi kızı Fatma torunuyla eve geldiğinde. Kardeşi Nazife açtı kapıyı ablasına, kucaklaştılar sıkı sıkıya ve o sapsarı yeğenini aldı Nazife Hanım ablasının elinden. Kokladı, sevdi, öptü doyasıya.<br />Fatma Hanım ise sessizce babasının namazının bitmesini bekledi. Zekeriya Efendi sessizce başıyla selamladı kızını, elini öptü babasının Fatma Hanım ve oğlunu verdi dedesinin kucağına.<br /><strong>“Baba, ismini koymadık henüz onun, bu sana düşer”</strong> dedi saygıyla.<br />Zekeriya Efendi önce koklamış torununu, “güzelmiş, sapsarı bir oğlanmış” demiş. Ve başlamış bebeğin kulağına ezan okumaya.<br />Bu gelenektir, Müslüman çocuklarının kulağına ismi konmadan önce ezan okunur. Makamına uygun bir okumaydı bu. Bitirdikten sonra ezan okumayı devam etti Zekeriya Efendi ve koydu torununun adını. Bebeğin kulağına üç kez tekrarladı adını:<br /><strong>“Senin adın Zekeriya, senin adın Zekeriya, senin adın Zekeriya!”<br /></strong>Fatma Hanım Zekeriya bebeğini alıp evine gitti sonra ama daha eve varır varmaz kapısı hızla çalındı.<br />Telaş içinde bir delikanlı nefes nefese, söyledikleri zor anlaşılmaktaydı; <strong>“ Fatma Teyze babanız Zekeriya Efendi sizlere ömür.”</strong><br /><br />Kendi ismini verdikten sonra bu sarı bebeğe; Zekeriya Efendi dua etmeye devam etmişti ve seccadesinin üzerinden bile kalkmadan Tanrı’sına ve torunu Şerafettin’e kavuşmuştu.<br /><br />Bir Zekeriya doğmuş, bir Zekeriya ölmüştü.<br /><br />Kızları, babalarının vasiyetini yerine getirdiler elbet. Babaları Zekeriya Efendiyi <strong>Karaçay’ın</strong> yanı başına gömdüler.<br />Zekeriya Efendi, kendisini en iyi anladığını düşündüğü ve acısına ortak olduğu Karaçay’ın yanında yatmak istemişti ve torununun manevi huzurunda bulunmak niyetindeydi sonsuza değin.<br /><br />Şerafettin değil miydi Karaçay’ın ak sularında yüzmüş olan…<br /><br />Yıllar sonra Fatma Hanım’ın torunları Şükran Hanım ve Emel Hanım, anneanneleri Fatma Hanımla her bayram gideceklerdi Osmaniye’de Zekeriya Efendinin mezarına.<br />Ve her ziyaretlerinde hayretle göreceklerdi ki, Zekeriya Efendinin baş hizasında ve Karaçay’a bakan yönünde mezarın bir göçme olacaktı; sanki Zekeriya Efendi buradan Karaçay’ı ve orada yüzmekte olan torunu Şerafettin’i seyretmekteydi...<br /><br /><br />....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-457163785933663663?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-9577692733293665432009-08-23T23:38:00.000-07:002010-01-31T01:35:16.487-08:00Bölüm-3<br /><br /><br />Kolağası Zekeriya Efendi güçlükle kendine gelebildi.<br />Askerler yardım ettiler ona; dizlerinin üzerinden, kollarına girerek doğrultabildiler onu. Bahçedeki tahta sandalyelerde oturdular bir süre, askerler sessizce birbirlerine baktılar uzun uzun.<br />Ama hiçbiri Zekeriya Efendiye bakamadılar, göz göze gelme cesaretine sahip değildiler.<br />Allı Turna’ya baktılar askerler, Allı Turna da onlara!<br />İnce, narin, uzun bacakları üzerinde bekliyordu bu Anadolu’nun üzerine en çok türkü yakılmış kuşu. Allı Turna’ydı “O”. Bizim “ele” gidecek olan, “haber” götürecek olan, “selam” götürecek olan kuştu “O”. Ama bu kez ne haber götürebilmiş ne de selam iletebilmişti.<br />Sadece ince, uzun bacakları üzerinde kızıl kanatları ve gözyaşlarından ıslanmış al göğsüyle bekliyordu bahçe duvarının üzerinde.<br />Askerler de bekliyorlardı ve bir süre daha beklemeye devam edeceklerdi.<br />Zekeriya Efendi hiçbir şey söylemedi çocuklara, sadece iyi olup olmadıklarını sordu onların.<br /><br />“Su ister misiniz çocuklar?” dedi ve sonra dedi ki askerlere “kimseye söylemeyin emi çocuklar!” Sıkı sıkı tembih etti onlara ve ekledi “annesi çok hastadır da bilmesini istemem şimdi.”<br />Gitti askerler, gitti Turna Kuşu. Kaldı Zekeriya Efendi tek başına ve ağladı uzun uzun…<br />Ağladı bu çocuğun ardından, yaşayamadığı hayatı için ağladı onun, doğamayacak çocukları için ağladı Şerafettin’in.<br />Kendi soyunun bir erkek evlattan devam edemeyeceği için de ağladı. Daha sonra utandı kendi kendine bu en son ağladığı neden için.<br />“Ne demek erkek evlattan soyunun devamı, ne demek” dedi kendi kendine… Sonra Fatma kızının Mehmet’ini düşündü, Seher ve Hatice’yi ardından… Ne farkı vardı onların Şerafettin’den, ne farkı?<br />Bu, Zekeriya Efendi’nin kendi evinde son ağlamasıydı ve bir daha gelini ölene değin hiç ağlamayacaktı bu evde.<br />Kızı Nazife, Ayşe yengesini çok severdi. Birlikte bir yaşam paylaşmışlardı. Bir yandan yengesinin bakımıyla uğraşıyor, bir taraftan onun yanında ağlayamadığından gözyaşlarını içine akıtıyordu.<br />En acı gözyaşı içe akıtılan gözyaşıdır ve asla terk etmez bedeni. Hem Zekeriya Efendi, hem Nazife Hanım hem de Fatma Hanım hayatları boyunca bu “acı” gözyaşlarını taşıyacaklardı içlerinde kendi ölümlerine değin.<br />İncitecekti, kanatacaktı, acıtacaktı bu gözyaşları onların ruhlarını ve bedenlerini.<br />Sadece onların mı? Onlardan doğacak tüm çocuklar ve torunlar bu acı gözyaşlarından nasibini alacaklardı yaşamları boyunca. Çünkü büyük hala Fatma Hanım tüm çocuklarına en ince ayrıntısına kadar anlatacaktı bu acılı aile dramını.<br />Çocuklar“Bir Şerafettin dayımız varmış” diyeceklerdi, “gençliğini yaşayamamış…”<br /><br /><br />Küçük Hala Nazife Hanım için dayanılacak gibi değildi bu durum, dayanılacak gibi değildi.<br />Yengesine Şerafettin’den gelen hayali mektuplar okuyor, “onun ne kadar iyi” olduğundan bahsediyor, “annesinin ellerinden öptüğünden” bahsediyor ve “kendisinin merak edilecek bir durumunun olmadığından”.<br />Öldü Ayşe Hanım, 1915 yılının Aralık ayına varmadan. Son derece ağır bir havanın olduğu bir Osmaniye sabahında göçüp gitti bu dünyadan. Aklında oğlunun aydınlık pırıl pırıl yüzünün hayali, yüreğinde keder ve yaşanmamış bir hayatın eksikliğini alıp giderek.<br />Karaçay’ın yanı başındaki mezarlığa gömüldüğünde o derece şiddetli, o derece yoğundu ki yağmur, gözyaşları yağmura boğuldu törene katılanların ve Karaçay’a aktı. Gelininin hastalığı boyunca Zekeriya Efendi dimdik durmayı becerebilmişti.<br /><br />Tüm aile üyeleri rollerini iyi oynamışlardı.<br />Her gün Zekeriya Efendi, yavaş adımlarla Karaçay’ın oluşturduğu göletin başına gider ve sessizce ağlardı.<br />Sessizce ağlardı, yaşlı çınarlar gibi ağlardı, Karaçay gibi ağlardı Zekeriya Efendi.<br />Yıkadı ağlamaktan şişmiş gözlerini, yıkadı gözyaşlarını Karaçay’ın soğuk sularında.<br />Konuştu Karaçay ile tam üç yıl, dinledi onu Karaçay sessizce akarak. Hem kendi acısı için aktı Karaçay hem de Çukurovalıların acıları için.<br />“Ne zor bir işmiş meğer” dedi “Karaçay olmak” Karaçay…<br />Gizledi Zekeriya Efendi torununun şehit oluşunu gelininden tam üç ay.<br />Karaçay da ağladı binlerce yıldır yaptığı gibi, umutsuz iki tepenin genç bir çocuğu olarak.<br />Ağladı Zekeriya Efendi, geleceğe umutla bakan ama yaşama şansı elinden alınmış bir delikanlının dedesi olarak.<br />Karaçay’ın sularına ilkin Hamo ve Hamide’nin gözyaşları karıştı. Bu acılar ilkin kavuşamayan iki aşığın gözyaşlarıydı ve daha sonra Hamide’nin gözyaşları olmuştu...Hamo’nun ardından yakılan ağıtın gözyaşlarıydılar bunlar.<br />Karaçay’ı Karaçay yapan ilk gözyaşlarıydılar bunlar.<br />Ve Zekeriya Efendinin gözyaşları katıldı onlara. Karaçay, Karaçay olalı böylesine bir acının gözyaşlarını tatmamıştı hiç!<br />Unutmadı Karaçay bunu, unutmadı Zekeriya Efendi Karaçay’ın bu sessiz ve kendini içtenlikle anlayan bu garip suyunu.<br />Ve vasiyet etti; “Ölürsem beni Karaçay’ın yanına, Şerafettin'im için gözyaşı döktüğüm bu yere gömün.”<br />Herkes anasının yanına gömülmek ister, Zekeriya Efendi ise Karaçay’ın yanına...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-957769273329366543?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-11897963147326891472009-08-23T02:58:00.000-07:002010-01-31T01:35:16.497-08:00<strong>BÖLÜM-2</strong><br /><br /><strong>KARAÇAY</strong><br /><br />Hamide Mezarı Tepesi ve Hamo Tepesi birbirlerine bakarlar. Bu bakış öyle birkaç yıllık bir bakış değildir ha!<br />Dünya kurulduğundan beri veya nereden bilsinler; son, yıkıcı ve aynı zamanda yaratıcı depremlerin ani hareketleri bitipte dünyanın yeryüzüne o enfes şeklini verdiği günden beri birbirine bakar onlar.<br /><br />Hamo Tepesi’nin adı en fazla bir-iki yüzyıllık bir addır ve Hamide Mezarı Tepesi ondan daha az değil.<br /><br />Neden Hamo Tepesi’nin adı Hamo veya neden Hamide Mezarı Tepesi’nin adı Hamide Mezarı’dır bilinmez ama sanılır ki, bu iki tepe arasında ve bu iki isim arasında bir ilişki var.<br /><br />Hamide, Hamo’sunu kaybettikten sonra, kendini bu tepeye vurup, aç, biçare ve umutsuz kalıpta öldüğünde bu tepeye mi gömülmüştür?Mümkün ve akla en yakın açıklamadır bu!<br /><br />Bu mezar Hamo’ya duyulan umutsuz bir aşkın “anıtı” olarak mı isimlenmiştir? Orası öyle!<br />Ama Hamo’nun büyük bir olasılıkla gerçek adının Hamit olduğu ve yöre insanın sevimlileştirmek istediği kahramanlarına, saygı duyduğu yavrularına, yani kendinden gördüğü, kendinden saydığı canlarına yaptığı kısaltma bir isim olmalıdır bu Hamo… Aynı Zeyno gibi, aynı Fato gibi, aynı Memo gibi…<br /><br />İşte bu tepeler Hamide ve Hamit’in aşkını simgeliyor olmalılar. Hayatını beklenmedik zamanda kaybeden bir Çukurova delikanlısı Hamit ile bu ölümü kabullenemeyen Hamide arasındaki aşkın…<br /><br />Kendini tepelere vurup, gözden ıraklaşan bir kadının trajik sonunu ve birbirine kavuşamayan aşıkları simgeleyen isimler olmalı bunlar…<br /><br />Nasıl, dünya oluştuğundan beri bu iki tepe kavuşamadıysa birbirlerine, işte Hamide ve Hamo da aynı kaderi paylaşmış olmalılar bu iki güzel benzersiz tepeyle.<br /><br />Ama arada bir fark var. Bu iki tepe kavuşamamış olsalar da birbirlerine, doğa, muhteşem bir şeyi yaratabilmiştir ortalarında.Kendi evlatlarını. Karaçay’ı!İşte Karaçay bu evlattır; Hamide Mezarı Tepesi ve Hamo Tepesi’nin evladı.<br /><br />Karaçay, bu benzersiz ve birbirlerini milyonlarca yıldır büyük bir hayranlıkla seyreden bu iki tepenin ortasından doğar.Bu iki tepenin kaynakları besler Karaçay’ı…<br />Hamide ve Hamo Tepeleri’nin derinliklerinden gelir Karaçay’ın soğuk, içimine doyum olmayan suları.Daha sonra Gavurdağları’nın yükseklerinden her ilkbaharda eriyerek gelen buz gibi kar suları karışır Karaçay’a. Coşar Karaçay her baharda diğer dereler ve nehirler gibi.<br />Gavurdağları’nda ulu sedir ağaçları vardır, karaçamlar vardır, serviler vardır.<br /><br />Gavurdağları’nda papatyalar açar baharın ve kardelenler deler karı daha erimeden.<br />Ceylan yavruları sonra, yarpuz çiçekleri, gelincikler izler daha sonraları onları; sevgililerine kavuşamayan gelincikler ama…Sonra yaşlanıp dağlara bırakılmış yılkı atları vardır, kendi derin yalnızlıkları içindedir bu yaşlı emektar atlar. Yaşlanmış ve biçimsiz bir yay gibi aşağı doğru bükülmüş belleriyle ve yaşlılıktan bir hayli bozlaşmış tüyleriyle yılkı atları… Sonra uzun, biçimsiz kuyrukları ve yeleleriyle onlar, başları yerde, temiz ve lezzetli çimenlerini yerler Hamide Mezarı ve Hamo Tepelerinin…<br /><br />Başları hep yerdedir yılkı atlarının, yüreklerinde artık bir işe yaramamanın vermiş olduğu keder…Her gün biraz daha ölüme doğru akmanın kederi!<br /><br />Karaçay’ın ak sularını, ceylanların arasına karışıp birlikte içerler yılkı atları.Birbirlerine kavuşamayan iki aşık tepenin kaynakları yaratır Karaçay’ı ve bu gözyaşlarına belki de, Hamo ve Hamide’ninkiler de eklenmiştir bu yüzyılın başında kim bilir!<br /><br />Peki, katılan sadece bu gözyaşları mıdır Karaçay’ın duygu yüklü sularına? Sadece Hamide Mezarı ve Hamo Tepeleri’nin altından fışkıran sular, Gavurdağları’nın eriyen karları ve Hamide ve Hamo’nun gözyaşları nedeniyle mi ağır ve yorgun akar Karaçay?<br />Sadece bu iki aşığın gözyaşları nedeniyle mi bir iç burukluğuyla karışık bir duyguyla izlerler Karaçay’ı Osmaniye’nin ahalisi?<br /><br />Karaçay bunun sırrını kimselere vermez, konuşmaz kimselerle. O sadece akar: <strong>“Benim akışımdan anlayın benim içimdekileri”</strong> der gibidir o.<br />Bir rivayete göre, eğer ay ışığı altında temiz bir bahar gecesinde dinlenirken doğa, kayarken gökte yıldızlar ve göz kırparken gezegenler dünyaya, gitmelisiniz Karaçay’ın şelale olup otuz metreden intihar etmek için düştüğü yere.Oradadır Karaça’yın mektubu; bulamazsınız ama okuyabilirsiniz sessizce. Sadece beklemelisiniz; sessizce, hissederek ve seven bir yürek lazım olacaktır yalnızca size.<br /><br />Çok şükür, o yürekle gitti biri oraya bu ilkbahar, oturdu Karaçay’ın döküldüğü o olağanüstü şelalenin kıyısına ve yukarıda yazılanları işitti.<br /><br />Ve gelip olduğu gibi anlattı Karaçay’ın tüm sırlarını, olduğu gibi…<br /><br />Yüreğinde sevgiden başka bir şey taşımayan bu adam ve aynen bu kitaba yukarıda anlatıldığı gibi konuldu Karaçay’ın, Hamide Mezarı Tepesi’nin ve Hamo’nun öyküsü.<br />Karaçay, Karaçay olarak doğar ve saniyede tamı tamına üçbin litrelik bir hızla akar; bu hacmiyle ergenlik çağına gelmiş bir delikanlı gibidir ve acısını dışarı vurmak için otuz metre yüksekliklerden aşağı doğru kendini atarak intihar eder adeta.<br /><br />Şelaleşen Karaçay bu haliyle pek güzeldir. Ama acısından kendini aşağılara attığı yerde adı <strong>Karaçay Şelalesi</strong> olur ve dehşetli güzel bir gölete dönüşür düştüğü yerde. Çocuklar neşe içinde yüzerler o buz gibi suyun içinde yaz başından sonbahara kadar. Ve oradan toplar sularını Karaçay ve kendi sevgilisine katılmak üzere Çukurova’nın kıpkırmızı, verimli topraklarının içinden akarak sevdiğine, Ceyhan Nehri’ne karışır 45 km sonra…<br />Ve Karaçay doğduğu noktadan sevgilisi Ceyhan’a ulaştığı yere kadar yetmiş küsur kilometre yol kat eder.Yetmiş küsur kilometre taşır acısını Karaçay ve bereketini bırakır yalnızca Kuzey Doğu Çukurova’ya…<br /><br />Ceyhan Nehri’ne karıştıktan sonra Karaçay artık Karaçay değildir ve Ceyhan Nehri de Ceyhan Nehri! Onlar artık başka bir şeydirler ve akarlar sonsuz sevgililerine ulaşmak için delicesine…<br /><br />Anadolu’yu Güney’inden altın köpükleriyle öpen Akdeniz’e doğru akarlar birlikte.<br /><br />Peki ama Karaçay’a dökülen tek gözyaşı, sadece Hamide ve Hamo’ya mı aittir?<br /><br />Değildir!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-1189796314732689147?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-82979802403010652092009-08-22T03:13:00.000-07:002010-01-31T01:35:16.506-08:00Teğmen Şerafettin<br /><br /><br />Doğum 1894’tü ama ayı ve günü bilinmez bir çocuğun doğumudur onunki. Ama 1 Ağustos 1915’te Gelibolu’da, Kanlısırt’ta şehit düştü Şerafettin.<br /><br />Savaş da bitti onun için, hayat da!Kaygılar da bitti onun için, mutluluk da.<br /><br />Tabur İmamı onunla beraber 50’ye yakın Mehmetçiğin namazını kıldırdı arkasında Şerafettin’in arkadaşları olduğu halde.<br /><br />Ağlamadı hiçbiri, ağlayamazlardı çünkü!<br /><br />Ağlayamadı hiçbiri, savaşacaklardı, ağlamaya vakitleri yok!<br /><br />Mehmetlerle koyun koyunadır şimdi Şerafettin ve şehitlik plakası şehitlikte durur hala ve durmaya devam edecek bu Cumhuriyet yaşadığı sürece.<br /><br /><div align="center">“Ahmet Oğlu Şerafettin - Adana</div><div align="center">48. Alay Başçavuş</div><div align="center">1894 - 1 Ağustos 1915” </div><br /><br />4 Ağustos 1915 tarihinde öğleden sonra Emekli Cebelibereket Jandarma Alay Komutanı Zekeriya Efendi, uykusunda yedi başlı ejderhayla dövüşürken ve kan ter içindeyken sokak kapısının vurulmasıyla uyandı.<br /><br />Güçlükle uyanabildi, kalkamadı ilkin yatağından ve evde ne gelini vardı ne de kızı Nazife…Kapıya doğru gitti yavaşça, kafasının içinde ateşten gözleri, katran rengi petrol yağıyla yağlanmış gibi karanlıkların ışıltılarını yansıtan derisiyle yedi başlı ejderhanın görüntüsü…<br /><br />Açtı kapıyı usulca ve korkarak… İki asker gördü ve onların tedirgin ve üzgün yüzlerini… <strong>“Susun çocuklar”</strong> der gibi ellerini dudaklarının üzerine götürdü ilkin.<strong>“Anladım”</strong> dedi usulca...<br /><br />Ve o heybetli koca bedenini taşıyamadığından bacakları, yere çöktü.<br /><br />Bahçe duvarının üzerinde bir Allı Turna gördü en son.<br /><br />Bir Allı Turna! <br /><br />Ağlıyordu Allı Turna, al kanatları pare pare ve kızıl göğsünde gözyaşları<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1422844421374592706-8297980240301065209?l=kubilaykizildenizli.blogspot.com' alt='' /></div>Kubilay Kızıldenizlinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1422844421374592706.post-75206536247295852712009-08-21T03:35:00.000-07:002010-01-31T01:35:16.513-08:00Şerafettin uzun bir süre Kız Kulesi’nin ışıklarını izledi gemi limandan ayrılırken. Bir tarafta Topkapı Sarayı, diğer yanda Beşiktaş kıyılarında Çırağan Sarayı, İstanbul Erkek Lisesi, tüm heybetiyle Selimiye Kışlası ve elbette Haydarpaşa Garı’nı izledi.<br /><br />İstanbul’un balıkçıları yorgun ve yaşlı elleriyle ağlarını sermeye başlamışlardı. “Rastgele” diyorlardı bir birlerine uzaktan, “rastgele!”<br /><br />Askerler el sallıyorlardı balıkçılara ve balıkçılarda askerlere. Her iki tarafında önünde bilinmez bir gelecek vardı, orası öyle! Bir tarafta yarın sabah ağlardan balık “çıkacak mının” bilinmezliği ve ağır ve emin adımlarla Marmara Denizi’ni yırtarak giden geminin askerlerinde ise “acaba bu yolculuktan sağ “çıkacak mıyızın” belirsizliği…<br /><br />Ne hazin bir karşılaştırma dedi Şerafettin içinden, “ne kadar hazin!”<br /><br />Daha sonra yavaş, yavaş gözden kaybolmaya başladı şehir.<br /><br />İstanbul başına geleceklerden haberli bir temkinlilikle ışıldıyordu.<br /><br />İstanbul’un caddelerinde yolcu taşıyan faytonların atları bile ayaklarıyla usulcacık dokunur gibiydi İstanbul’un yüzlerce yıllık parke taşlarına.<br /><br />2 Şubat gecesi gemi Gelibolu ‘ya ulaştı. Askerleri, atları, katırları ve kuru yüklerini hızla boşalttı gemi ve hemen yola çıktı. Daha getireceği çok Mehmet ve çok kuru yük ve katır vardı ve en az bir buçuk yıl boyunca günde iki kez yapılacaktı bu seferler.<br /><br />Altı yedi saatlik bir yürüyüşten sonra Şerafettin birliğine ulaştı. Ertesi günü dinlenerek geçirdiler. Komutanları pek yakında şiddetli bir savaş yaşanabileceğini ve bu nedenle askerlerin sürekli eğitimden geçirilmeleri gerektiğinden bahsetti. Yeni siperler kazıldı ve eskileri sağlamlaştırıldı.<br /><br />Özellikle istihkamcılar, deliler gibi çalışıyorlar, siperlerin altından derin mağaralar, lağımlar açıyorlar ve birbirinden bağımsız siperler arasında erzak ve asker sevkini kolaylaştıracak ve şiddetli top atışının olduğu zamanlarda askerlerin bu geçitlere sığınmalarını sağlayacak önlemler alıyorlardı.<br /><br />Şerafettin hiç savaşa katılmamıştı ve zaten teğmen rütbesiyle mezun olacakken ordunun subay ihtiyacı nedeniyle erken mezun edilmişler ve mülazım evvel (teğmen öncesi) rütbesi verilmişti. Teğmenlik rütbesini sahrada, savaş koşullarında alacaktı.<br /><br />19 Şubat 1915 gecesi ilk büyük top seslerini duydular.<br /><br />Şerafettin kendine ayrılan yerde uyumaya çalışıyordu bu sırada. Toplar Seddülbahir Kıyısı’na 12 km mesafedeki İngiliz ve Fransız gemilerinden ateşlenmek